Συμπληρώθηκαν δέκα χρόνια από την οδυνηρή απώλεια ενός σημαντικού κοινωνικού και πολιτιστικού δημιουργού της Κρήτης, του Σάββα Πετράκη (1950-2012), ο οποίος οραματίστηκε και δημιούργησε μια πινακοθήκη διεθνούς εμβέλειας στον Κερατόκαμπο Βιάννου, σ’ έναν μικρό οικισμό στο Λιβυκό πέλαγο, με στόχο να λειτουργήσει σταδιακά ως μεσογειακό κέντρο πολιτισμού των τεχνών του λόγου και του λαϊκού πολιτισμού που αγαπούσε με πάθος.
Με μια ανοδική και βασανιστική διαδρομή προς τη διαρκή ελευθερία, ο Σάββας Πετράκης δημιούργησε ένα μοναδικό πολιτισμικό ταξίδι οικουμενικών διαστάσεων και «αιχμαλώτισε» τον τόπο του, «Μ’ ένα σκοπό του ταξειδιού: προς τ’ άστρα», όπως θα έλεγε και ο μεγάλος Νίκος Εγγονόπουλος. Υπήρξε ένας πολυδιάστατος άνθρωπος, ανυποχώρητος, οραματιστής της υψηλής ποιότητας και των καθολικών αξιών, ο οποίος «έχτισε» ένα πολιτισμικό υπόδειγμα εξαιρετικής εμβέλειας από το μηδέν.
Πίστευε βαθιά και είχε κάνει τρόπο ζωής τις οικουμενικές αξίες, ελευθερία, δικαιοσύνη, ισότητα, αδερφοσύνη, φιλία, έρωτα, ομορφιά, αγάπη, αλήθεια, και αγωνιζόταν διαρκώς να τις περάσει στον εργασιακό του χώρο, στην καθημερινή κοινωνική του παρέμβαση, στις πολιτικές του ενασχολήσεις ως συνειδητός αριστερός και να δει πέρα από τα στενά όρια δογμάτων και κοινωνικής θεολογίας. Το γεγονός αυτό ήταν καθοριστικό στη ζωή του, γιατί σε μια κοινωνία που εκφυλίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα και οδεύει προς έναν αδιέξοδο ατομικισμό με διάσπαση της ηθικής από την πολιτική και μετακύλιση της αλήθειας στη μετα-αλήθεια, δηλαδή προς το επιλεγμένο ψέμα, ο Σάββας πραγματοποιούσε την ακριβώς αντίστροφη πορεία συνταύτισης ηθικής και πολιτικής, αλήθειας και ομορφιάς, δικαιοσύνης και ελευθερίας, ως τον μόνο δρόμο που οδηγεί στην αληθινή ευτυχία τη δική του και των συμπολιτών του.
Ζούσε τον τόπο του ως ποιητής της αέναης εναλλαγής των μορφών του, από τις πέτρες, τα φυλλαράκια των δέντρων, το κυμάτισμα των φυτών στον αγέρα, ώς τον φλοίσβο στο ακρογιάλι του Κερατόκαμπου με το εκτυφλωτικό φως πάνω στη θάλασσα και το ερωτικό του κελάρυσμα, όλα αυτά ήταν ενσωματωμένα στα κύτταρά του. Η οραματική του σύλληψη και άμεση υλοποίηση να δημιουργηθεί μεγάλη εικαστική πινακοθήκη στον Κερατόκαμπο, με δωρεά 220 έργων μερικών εκ των σημαντικότερων σύγχρονων εικαστικών δημιουργών, φαινόταν στην αρχή ως πράξη παραλογισμού, αλλά το όνειρό του απογείωνε τους καλλιτέχνες και τον περίγυρό του. Η ανιδιοτέλειά του και το παθιασμένο όραμά του έπειθαν τους πάντες. Επεισε και τον αείμνηστο Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ο οποίος εγκαινίασε το πολυσήμαντο αυτό έργο που αποτελεί εφαλτήριο προς ένα μεσογειακό κέντρο πολιτισμού.
