Ο Χριστόφορος Αργυρόπουλος για την υποβάθμιση του Κράτους Δικαίου

Ο Χριστόφορος Αργυρόπουλος, ένας από τους πλέον αναγνωρισμένους και καταξιωμένους πολλαπλά ποινικολόγους της σύγχρονης Ελλάδας, δημοσίευσε ένα άρθρο κόλαφο για τις ευκαιριακές και ασύμβατες με το Δίκαιο αλλαγές που θέσπισε η σημερινή κυβέρνηση και ειδικά για τις αλλαγές στο αρ. 187 περί εγκληματικής οργάνωσης.

Τα ευτελή λαϊκιστικά και πολιτικάντικα προϊόντα μιας ακραίας νεοφιλελεύθερης λογικής αποτυπώνονται στις συνεχείς αλλαγές στους νέους Ποινικούς Κώδικες. Αλλαγές τις οποίες έχουν στηλιτεύσει σειρά καταξιωμένων νομικών και δικαστικών λειτουργών και στα συνεχή δημοσιεύματα της «Εφ.Συν.». Το άρθρο του Χριστόφορου Αργυρόπουλου με αφορμή την εξωφρενική πρόσφατη αλλαγή που «διαφεντεύει» ακόμα και τη δικαστική κρίση, απαγορεύοντας στους δικαστές να χορηγήσουν αναστολή ποινής σε κατηγορουμένους για πλημμελήματα, εφόσον τα διέπραξαν μαζί με άλλους, είναι κυριολεκτικά κόλαφος. 

Ο Χριστόφορος Αργυρόπουλος, υπερασπιστής ακόμα και επί επί χούντας πολλών επώνυμων αγωνιστών, έχει αφήσει το δημοκρατικό στίγμα του με εκατοντάδες μελέτες και επιστημονικά άρθρα, αλλά και συμμετέχοντας σε πολλές Νομοπαρασκευαστικές Επιτροπές, όπως η πρόσφατη που κατέληξε το 2019 στους νέους κώδικες. Κώδικες τους οποίους η σημερινή κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της με αμετροέπεια και με τις απόψεις των ακροδεξιών του πρώην ΛΑΟΣ, χαρακτήρισαν Κώδικες ΣΥΡΙΖΑ, και τους μετέτρεψαν βαθμιαία σε σουρωτήρι, επιβάλλοντας τις κατασταλτικές και ακραίες αντιλήψεις τους για το Ποινικό Δίκαιο και υποβαθμίζοντας δραματικά το κράτος δικαίου στη χώρα. 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του ΔΣΑ και το αναδημοσιεύουμε εδώ ως ένα ισχυρό εργαλείο στα χέρια κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου με ή χωρίς νομικές γνώσεις. Χαρακτηριστικά, όπως αναφέρει, «Ο περιορισμός της εξουσίας του δικαστηρίου, που επέβαλε η προσθήκη της παρ. 6 του άρθρου 187 ΠΚ, κρίνεται ως υπέρμετρος και ασύμβατος με το Σύνταγμα, για ένα πρόσθετο λόγο. Με τη διατύπωση του κορυφαίου και αλησμόνητου θεωρητικού του ουσιαστικού και δικονομικού Ποινικού Δικαίου, Νικολάου Ανδρουλάκη, “προβληματικές υπό το πρίσμα του άρθρου 2 παρ. 1 Συντάγματος είναι όλες οι προβλέψεις ποινών χωρίς μετατροπή και αναστολή, στις οποίες αρέσκονται οι παρ’ ημιν μαθητευόμενοι μάγοι της νομοθεσίας”». Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο που ήδη σειρά δικαστικών αποφάσεων αγνοεί αυτή τη νομική κυβερνητική ακρότητα και χορηγεί αναστολή.