Σε Μουσείο «Γιάννη Ρίτσου» μετατρέπεται το σπίτι του στη Μονεμβασιά

«Ο βράχος. Τίποτ’ άλλο. Η αγριοσυκιά κι η σιδερόπετρα.

Πάνοπλη θάλασσα. Καθόλου χώρος για γονυκλισία.

Εξω απ’ την πύλη του Ελκομένου

πορφυρό πορφυρό μέσα στο μαύρο.

Οι γριές με τα καζάνια τους

λευκαίνοντας το πιο μακρύ φαντό της ιστορίας περασμένο σε κρίκους

απ’ τις σαράντα τέσσερις βυζαντινές καμάρες»

Αυτά γράφει ο Γιάννης Ρίτσος στους πρώτους στοίχους στη «Μονοβασιά» για τη Μονεμβασία, τη Μονεμβαζία, τη Μονεμβάσια, τη Μονεμβασιά που τόσο αγάπησε. Το σπίτι όπου μεγάλωσε, έζησε, έγραψε, το πάλαι ποτέ αρχοντικό της οικογένειας Ρίτσου που βρίσκεται λίγα μέτρα από την κεντρική πύλη της καστροπολιτείας, δίπλα στα τείχη, μετατρέπεται σε Δημοτικό Μουσείο «Γιάννη Ρίτσου», όπως είχε ήδη ανακοινωθεί από το καλοκαίρι του 2021.

Προηγήθηκε η αγορά του ακινήτου από τον Δήμο Μονεμβασίας (27 Μαΐου 2021) που απέκτησε την πλήρη κυριότητα από την κόρη του ποιητή, Ερη Ρίτσου. Από την πλευρά της η Ερη Ρίτσου προχώρησε στη δωρεά προς τον Δήμο Μονεμβασίας επίπλων του σπιτιού, φωτογραφιών και προσωπικών αντικειμένων του ποιητή προκειμένου να εκτεθούν.

Σκοπός είναι να δημιουργηθεί στον γενέθλιο τόπο που αγάπησε και ύμνησε ο Ρίτσος ένας χώρος αφιερωμένος στην προσωπικότητά του και στο έργο του. Η πατρική οικία θα φιλοξενήσει έκθεση για τη ζωή του, ποιήματα και συλλογές σταθμούς, με σκοπό τη διάδοση του έργου του.

Χθες το ΥΠΠΟΑ ανακοίνωσε επίσημα ότι προχωρούν οι διαδικασίες για τη μετατροπή της οικίας σε Μουσείο μέσω της Προγραμματικής Σύμβασης Πολιτιστικής Ανάπτυξης. Το έργο χρηματοδοτείται από το ΥΠΠΟΑ και υλοποιείται υπό την εποπτεία των αρμόδιων υπηρεσιών του, την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λακωνίας και τη Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Στο αντικείμενο της σύμβασης περιλαμβάνονται οι αναγκαίες μουσειολογικές και μουσειογραφικές μελέτες και οι εν γένει εργασίες διαμόρφωσης και μετατροπής της οικίας σε Μουσείο «Γιάννη Ρίτσου».

Το σπίτι της οικογένειας του Γιάννη Ρίτσου βρίσκεται στην είσοδο του κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου της Κάτω Πόλης Μονεμβασίας. Η πρόσβαση γίνεται από το κεντρικό καλντερίμι και ο αρχικός πυρήνας της μπορεί να αναχθεί στους μεταβυζαντινούς χρόνους.