Καληνύχτα…

Αλλο ήθελα να γράψω και, ενώ το είχα έτοιμο, ήρθε η επικαιρότητα που ξέρει να ανατρέπει τα… πάντα και ο θυμός που διακατείχε το κομμάτι που είχα έτοιμο έδωσε τη θέση του στη συγκίνηση.

Εβδομήντα χρόνια βασίλισσα -ρεκόρ για την Αγγλία και ίσως για όλες τις βασιλικές οικογένειες και δύσκολο πράγμα στον τρελό 20ό αιώνα- δεν είναι λίγο. Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν στα 20, στα 30, στα 50…

Η Ελισάβετ όμως δεν ήταν μια τυχαία παρουσία. Παρ’ όλο που την κορόιδεψαν, τη χλεύασαν για τα καπέλα της, τα ρούχα της και άλλα πολλά, εντούτοις ήταν μια γυναίκα που στάθηκε διακριτικά όρθια και στιβαρή ενώ γύρω της άλλαζαν όλα στη Μ. Βρετανία, στην Ευρώπη, στον πλανήτη και πάνω απ’ όλα στην οικογένειά της…

Ηξερε πως έπρεπε να βασιλεύει και όχι να κυβερνά όπως γίνεται σε μια συνταγματική βασιλεία, ξεπέρασε απίστευτους σκοπέλους και την κατάλληλη στιγμή, κάθε φορά διακριτικά, χωρίς να επεμβαίνει, ήξερε είτε να βάζει τα πράγματα στη θέση τους είτε να δίνει τον τόνο του ανώτατου άρχοντα που κανείς δεν περιμένει από αυτόν να αλλάξει τους νόμους και να ρίξει την κυβέρνηση αλλά ξέρει πως είναι εκεί στην κορυφή για να δίνει μια ελπίδα πως όλα θα πάνε καλά…

Αυτό που περισσότερο με συγκίνησε στην περίπτωσή της είναι η κατάρρευσή της, που ένα έμπειρο μάτι μπορούσε να τη δει αλλά η ίδια έμεινε όρθια μέχρι το τέλος μετά τον θάνατο σου συζύγου της, του Φίλιππου, πέρυσι στα 100 του χρόνια. Θα μου πείτε ότι μπορεί να λέω και παλαβομάρες αλλά μου θύμισε κάτι περιπτώσεις π.χ. σαν του Φεντερίκο Φελίνι που όταν πέθανε, σε λιγότερο από ένα χρόνο έφυγε από τη ζωή η επί δεκαετίες σύντροφός του Τζουλιέτα Μασίνα. Ηταν μια σχέση ζωής και πολλές φορές δημοσίως η ίδια είχε πει πόσα του χρωστάει για τη στήριξή του όλα αυτά τα χρόνια. Ηταν μια σχέση ζωής γιατί δεν ήταν ένας γάμος συμφέροντος, μια και ήταν μαζί σχεδόν από την εφηβεία, στα 14 αυτή, στα 19 εκείνος, όταν δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει βασίλισσα ποτέ. Και τον στήριξε και εκείνη γιατί δεν είναι εύκολο για έναν άντρα και σύζυγο να παίζει τον ρόλο της «βασίλισσας» και η γυναίκα του τον ρόλο του βασιλιά…

Η Ελισάβετ έφυγε και μαζί έφυγε μια ολόκληρη εποχή και τώρα πρέπει να δούμε τι μέλλει γενέσθαι, γιατί μπορεί ο βασιλιάς στην Αγγλία να βασιλεύει και να μην κυβερνά αλλά η παρουσία του κάτι σημαίνει. Το τι μέλλει γενέσθαι δεν το ξέρει κανείς. Η διαδοχή γενικώς και απεριορίστως σε κάθε περίπτωση και όχι μόνο στους βασιλιάδες είναι τόσο δύσκολη όσο σημαντική ήταν και η παρουσία εκείνου ή εκείνης που φεύγει…

Καλό της ταξίδι, δεν ξέρω πώς θα διαβαστούν αυτά που γράφω αλλά καλό είναι σε κάποιες περιπτώσεις να βουτάς στο μελάνι της καρδιάς σου όταν γράφεις ακόμα και αν πολλοί σε θεωρούν άκαρδο, ακόμα και αν πολλοί θεωρούν πως μια τέτοια ιστορία δεν έχει θέση σε μοντέρνες καρδιές.