Ανοίγει, άραγε, νέος (σχετικός) κύκλος σπουδαίων μεταγραφών;

Θα ξεκινήσω αυτό το σημείωμα κάπως σκωπτικά. Βόμβες στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, αν κρίνουμε από τα αστυνομικά ρεπορτάζ, δεν μπαίνουν, ειδικά με τη συχνότητα που αυτό γινόταν παλιότερα. Κι όμως, πριν λίγες μέρες «έσκασε» μία από εκείνες που η «φήμη» τους απλώθηκε -ευλόγως-  πολύ γρήγορα σε όλη τη χώρα… Πάντα, με τη μεταφορική χροιά της υπόθεσης. Γιατί μιλάμε όχι για πραγματική βόμβα, αλλά για μία μεταγραφή στην κυριολεξία «μεγατόνων» (αν αναλογιστεί κάποιος τις ιδιαίτερες παραμέτρους της). Η Lady Hope είναι από αυτούς που πραγματικά δεν το περίμεναν κάτι τέτοιο. Ο Ολυμπιακός διαθέτει, πια, στο έμψυχο δυναμικό του έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους και αναγνωρισμένους συνάμα Βραζιλιάνους ποδοσφαιριστές των τελευταίων δεκαετιών, τον συνυφασμένο με τη Ρεάλ Μαδρίτης Μαρσέλο. Οι «σεσημασμένοι» ποδοσφαιρόφιλοι ξέρουν, οι υπόλοιποι κάτι θα έχουν ακούσει και σίγουρα κατανοούν…

Αρχές Σεπτεμβρίου και όλες οι λεγόμενες μεγάλες ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες βρίσκονται -πάνω κάτω- στο ίδιο mood. Όχι στο ίδιο επίπεδο, αλλά στην ίδια διαδικασία. Προσπαθούν να χτίσουν ομάδες, να βάλουν βάσεις για να είναι ανταγωνιστικές όσο το δυνατόν περισσότερο κατά τη διάρκεια της σεζόν που μόλις ξεκίνησε. Αν και για τους «Ευρωπαίους», που είναι όλοι πρώην πλην των «ερυθρόλευκων», είναι πια αργά καθώς περιορίζονται εξαναγκαστικά στα εγχώρια. Στο σήμερα είναι ξεκάθαρο πως οι παίκτες των ομάδων παλεύουν να βρουν τους εαυτούς τους, να μάθουν ο ένας τον άλλον, να αφομοιώσουν τις εντολές των προπονητών (που ακόμα ψάχνονται, ακόμα και ο Γιοβάνοβιτς), να νιώσουν οι ίδιοι δυνατοί, να αναπτύξουν αυτοματισμούς, να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού και των media, να χαίρονται τις υποχρεώσεις τους

Μέσα σε αυτό το κλίμα «σκάει» και η μεταγραφή του Μαρσέλο. Που γύρισε το νου στις εποχές της ευμάρειας, τη δεκαετία του 2000. Σε ενεστώτα χρόνο, δεν έχει τόση σημασία αν ο Μαρσέλο θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε αυτό που θέλουν από αυτόν στον Πειραιά. Αν, δηλαδή, θα συμπληρώσει επαρκή αριθμό συμμετοχών, αν θα κάνει τη διαφορά όπως αρμόζει στο όνομά του, αν θα ανεβάσει εν τέλει επίπεδο τον Ολυμπιακό, αν θα γίνει στυλοβάτης σε μία (πολυπόθητη) ευρωπαϊκή διάκριση, κοκ. Τη μεγαλύτερη σημασία προς ώρας έχει το γεγονός πως ήρθε να παίξει μπάλα στην Ελλάδα ένας τέτοιος παικταράς. Και αυτό δεν αφορά μόνο στον Ολυμπιακό, αλλά και στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Παλιότερα έρχονταν μεγάλα ονόματα, η σχετική δεξαμενή στέρεψε επικίνδυνα στα χρόνια της κρίσης. Ήρθε, όμως, ο Ολυμπιακός να αλλάξει το ρου και να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά. Ανοίγει, άραγε, νέος (σχετικός) κύκλος σπουδαίων μεταγραφών; Θα φανεί τα επόμενα χρόνια…

Η Lady Hope ξέρει καλά πως στη διεθνή ποδοσφαιρική πιάτσα τέτοιες κινήσεις δεν μένουν απαρατήρητες. Εντάξει, δεν πρόκειται να γίνει ο Ολυμπιακός σταθερή επιλογή μεγάλων ονομάτων, αλλά θα το σκεφτούν περισσότεροι και θα υπάρχουν ρεαλιστικότερες πιθανότητες να συμφωνήσει κάποιος μεγάλος στο άμεσο μέλλον. Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη και τους Μαρσέλο και το ντόρο που δημιουργούν. Σε κάθε τι στη ζωή, άρα και στις ποδοσφαιρικές μεταγραφές, το βήμα παραπάνω είναι εκείνο που αποτρέπει τη φθορά, δίνει κίνητρα, ανανεώνει το ενδιαφέρον και αυξάνει τις προοπτικές. Πάνω από όλα, όμως, προκαλεί «δολιοφθορά» στη μιζέρια και «μπολιάζει» με τις απαραίτητες πτυχές ποιότητας. Δεν τα λες και λίγα όλα αυτά…