Ιστορίες εγκλωβισμού και φυγής στο χαρτί και στην οθόνη

Πρωτοποριακές δημιουργίες, διαφορετικές τεχνοτροπίες, θραύσματα Ιστορίας, αποσπάσματα μιας δύσκολης καθημερινότητας, αποστάγματα καλλιτεχνικής αξίας λες και κάθε καρέ είναι ένας πίνακας. Ποιητικές εικόνες, οράματα ενός καλύτερου κόσμου. Κι ακόμα ο αγώνας -προσωπικός ή συλλογικός- για την υπέρβαση των εμποδίων, πειράματα ελευθερίας, μαθήματα σεβασμού στη διαφορετικότητα: οι περισσότερες από τις 200 ταινίες από 43 χώρες που προβλήθηκαν στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων Animasyros, το οποίο έληξε την περασμένη Κυριακή το βράδυ, είχαν όλες τις αποχρώσεις.

Εορταστική η φετινή διοργάνωση καθώς το φεστιβάλ έγινε κιόλας 15 χρόνων και όχι μόνο δεν έχει χάσει τίποτα από τη ζωντάνια του, αλλά γίνεται ολοένα και πιο πλούσιο. Παράδειγμα τα πέντε εργαστήρια για όλες τις ηλικίες και κοινωνικές ομάδες (ώστε να μπορούν όλοι να συναντήσουν την τέχνη τού animation), που φέτος διοργανώθηκαν σε συνεργασία με τον Σύλλογο Μικρασιατών Ερμούπολης Σύρου αντλώντας τη θεματική τους από τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Ή οι 20 συζητήσεις στην Αγορά που έχει καθιερωθεί ως τόπος συνάντησης της παγκόσμιας δημιουργίας με καλεσμένους περισσότερους από 100 επαγγελματίες από 15 διαφορετικές χώρες και που ανοίγει δρόμους δικτύωσης στον παγκόσμιο κόσμο της βιομηχανίας παραγωγής ταινιών κινουμένων σχεδίων για όσους νέους δημιουργούς αναζητούν τις δικές τους ευκαιρίες.

Συνολικά 350 ήταν οι φετινοί φιλοξενούμενοι καλλιτέχνες απ’ όλον τον κόσμο, που είτε επισκέφτηκαν για πρώτη φορά την Ελλάδα με αφορμή το Animasyros είτε όχι, και περισσότεροι από 60.000 θεατές παρακολούθησαν ζωντανά ή διαδικτυακά τις προβολές του.

Και όλα αυτά στη Σύρο, την πρωτεύουσα των Κυκλάδων, στη μαρμαρόχτιστη Ερμούπολη, που από μόνη της φαντάζει ως κινηματογραφικό σκηνικό και είναι ιδανική οικοδέσποινα μιας διεθνούς ακτινοβολίας διοργάνωσης που για ένα εξαήμερο, στους ιστορικούς χώρους της υποδέχτηκε την αφρόκρεμα του παγκόσμιου ανιμέισον.

Με 8 διαγωνιστικά τμήματα, με το Διεθνές Πανόραμα, με βραβευμένες ταινίες εκτός συναγωνισμού αλλά και με ειδικά επιλεγμένες για παιδιά, με τρία αφιερώματα με ταινίες από τις Βαλτικές Χώρες (Λιθουανία, Λετονία, Εσθονία), τη Νορβηγία και την Ουκρανία, αυτό το διεθνές φεστιβάλ εκπροσωπεί ακόμη περισσότερα. Οπως π.χ. την ανεπανάληπτη αίσθηση να παρακολουθείς ταινίες στο ιστορικό θέατρο Απόλλων, τη συμμετοχή σε συζητήσεις στο Πνευματικό Κέντρο και σε άλλους χώρους σε όλη τη Σύρο. Ας μνημονεύσουμε μόνο δύο από όλους: τον θερινό κινηματογράφο «Ερμής» που ήταν κλειστός περισσότερο από μισό αιώνα και το φεστιβάλ τον άνοιξε, τον καθάρισε και πραγματοποίησε προβολές εκεί αλλά κι ένας ακόμα κρυφός θησαυρός του νησιού, το Ινστιτούτο Κυβέλη όπου στεγάζεται στο σπίτι της μυθικής πια Κυβέλης.

Από τις παρουσιάσεις που έγιναν στην Αγορά ας σταθούμε, ανάμεσα σε άλλες, στην Κρις Νι δημιουργό της σειράς «We the People» που μίλησε για τη συνεργασία της με τους Μισέλ και Μπαράκ Ομπάμα στη δημιουργία της. Ή στους Αρη Καπλανίδη και Ηλία Ρουμελιώτη οι οποίοι, μετά το θριαμβευτικό πρώτο ταινιάκι τους «Από το μπαλκόνι», μίλησαν για τη νέα τους δουλειά που βρίσκεται σε εξέλιξη, «Γυναίκες του ’22», με «πρωταγωνίστριες» 20 γυναίκες οι οποίες επέζησαν της Μικρασιατικής Καταστροφής και διηγήθηκαν στους ιστορικούς μια δύσβατη, σχεδόν κοινή πορεία που ούτε στα παιδιά τους δεν είχαν τολμήσει να εκμυστηρευτούν – και είναι σα να την αποκάλυψαν στην Ιστορία για να συναντήσουν το σήμερα μέσα από το κίνημα του Metoo.

Τα βραβεία

Η ναυαρχίδα του φεστιβάλ, το μέγα βραβείο της κατηγορίας του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος στο Animasyros, απονεμήθηκε στο «Σκυλο-διαμέρισμα» (Dog-Apartment) του Priit Tender από την Εσθονία, που σύμφωνα με την κριτική επιτροπή «μας βύθισε σε έναν υπέροχα ζοφερό κόσμο όπου το παράδοξο είναι φυσιολογικό, καθώς παρατηρούμε την καθημερινή ζωή ενός άντρα που απασχολείται με το να βρει τα δικά του μέσα επιβίωσης».

Σχεδόν αναμενόμενο ήταν το Βραβείο Κοινού που κέρδισε η, διακεκριμένη διεθνώς, ταινία έναρξης του φετινού φεστιβάλ «Flee» του Jonas Poher Rasmussen από τη Δανία με θέμα την αληθινή ιστορία φυγής ενός προσφυγόπουλου από το Αφγανιστάν και το ομηρικό ταξίδι του προς την ελευθερία. Σήμερα είναι 36 χρόνων, κάτοικος Δανίας, ακαδημαϊκός και ετοιμάζεται να παντρευτεί τον επί χρόνια σύντροφό του.