«Φούσκα» τιμών σε αγροτικά ακίνητα που δεσμεύονται για φωτοβολταϊκά στην περιοχή της Φλώρινας αλλά και σε όλη την Ελλάδα στο όνομα της απολιγνιτοποίησης και της πράσινης μετάβασης, και μάλιστα επιδοτούμενη από τον αναπτυξιακό νόμο, επισημαίνει με άκρως ενδιαφέρουσα ερώτησή του προς τους υπουργούς Περιβάλλοντος – Ενέργειας, Ανάπτυξης, Αγροτικής Ανάπτυξης και Οικονομικών ο βουλευτής της Ν.Δ., Γιάννης Αντωνιάδης, αλλά η κυβέρνηση, όπως προκύπτει από απάντηση της Γενικής Γραμματείας Ιδιωτικών Επενδύσεων και ΣΔΙΤ, δεν βλέπει κανένα πρόβλημα.
Ο «γαλάζιος» βουλευτής της εξαιρετικά επιβαρυμένης και από τη βίαιη απολιγνιτοποίηση Φλώρινας, στην ερώτηση που είχε καταθέσει στα τέλη Ιουλίου ακτινογραφούσε φαινόμενο χέρσα χωράφια, που είχαν αρχική τιμή 300 ευρώ το στρέμμα, μετά τη δέσμευσή τους από εταιρείες εγκατάστασης φωτοβολταϊκών είδαν την τιμή τους να δεκαπλασιάζεται μέχρι και στα 3.000 ευρώ το στρέμμα. Και ποιο το πρόβλημα για τους κατόχους των χωραφιών, θα αναρωτιόταν κανείς. Οπως όμως εξηγούσε στην ερώτησή του ο βουλευτής της Ν.Δ., η εξέλιξη αυτή πλήττει τόσο τους αγρότες που αδυνατούν να αγοράσουν ή να νοικιάσουν γη για καλλιέργειες ή βόσκηση λόγω εκτόξευσης των τιμών, αλλά και επιχειρηματίες οι οποίοι δεν βρίσκουν εκτάσεις για επενδύσεις στην περιοχή που λόγω απολιγνιτοποίησης έχουν υψηλά ποσοστά επιδότησης.
Φούσκα
«Αν η κατάσταση ήταν πραγματική δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα… Οι τρέχουσες τιμές όμως είναι μια φούσκα γιατί από τις εκτάσεις που έχουν δεσμευτεί για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων μόνο ένα 10% των επενδύσεων θα υλοποιηθεί και το υπόλοιπο 90% θα επιστρέψει στην πρότερη κατάσταση» ανέφερε στην ερώτησή του ο κ. Αντωνιάδης και επισήμαινε τον κίνδυνο σε ορίζοντα 3-5 ετών να έχουν χαθεί σημαντικές επενδύσεις στην περιοχή.
Επί της ουσίας ουδείς από τους τέσσερις ερωτώμενους υπουργούς απάντησε στο εύγλωττο ερώτημα του βουλευτή για το αν προτίθενται να λάβουν μέτρα κατά της άναρχης εξάπλωσης των φωτοβολταϊκών σε καλλιεργήσιμη γη. Και ο υπουργός Ανάπτυξης Αδ. Γεωργιάδης απλώς διαβίβασε ως απάντηση μια διεκπεραιωτικού χαρακτήρα απάντηση της αρμόδιας γενικής γραμματείας του υπουργείου. Η απάντηση περιλαμβάνει ένα εγκώμιο στον νέο αναπτυξιακό νόμο 4887/2022 με τον βαρύγδουπο τίτλο «Ελλάδα Ισχυρή Ανάπτυξη» στον οποίο υποτίθεται ότι έχουν περιληφθεί ειδικά κίνητρα για τις περιοχές της απολιγνιτοποίησης (Δυτική Μακεδονία και Μεγαλόπολη).
Θυμίζει τα υψηλά ποσοστά ενίσχυσης που προβλέπονται για την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας (μεγάλες επιχειρήσεις 50%, μεσαίες 60%, μικρές 70%), αλλά στη συνέχεια υποστηρίζει ότι πλαίσιο παροχής κινήτρων για επενδύσεις στα φωτοβολταϊκά υπήρχε μόνο στον αναπτυξιακό νόμο 3299/2004 που η διάρκεια εφαρμογής του τέλειωσε το 2010 και για τη συντριπτική πλειονότητα των σχετικών επενδυτικών σχεδίων που είχαν ενταχθεί σε αυτό τον νόμο έχουν προ πολλού εκδοθεί αποφάσεις έναρξης της παραγωγικής λειτουργίας τους. «Κατόπιν τούτων συνάγεται ότι οι αναπτυξιακοί νόμοι δεν θα ήταν δυνατό -διά της χορήγησης ενισχύσεων σε φωτοβολταϊκά πάρκα- να ασκήσουν οποιαδήποτε επιρροή στην κατά τον παρόντα χρόνο διαμόρφωση των τιμών εντός της αγοράς καλλιεργήσιμης γης» καταλήγει η γραφειοκρατικού ύφους απάντηση της Γενικής Γραμματείας Ιδιωτικών Επενδύσεων.
Φυσικά η απάντηση αποφεύγει χαρακτηριστικά να τοποθετηθεί στην ουσία του φαινομένου που επισημαίνει ο βουλευτής: την αρπαγή αγροτικής γης στο όνομα της πράσινης μετάβασης και της τεχνητής διόγκωσης της τιμής τους. Γιατί ακόμη κι αν ισχύει ότι τα αναπτυξιακά κίνητρα δεν έχουν παίξει ρόλο στη δέσμευση εκτάσεων από τους φωτοβολταϊκούς «μεσίτες» εις βάρος αγροτών και επενδυτών, πώς είναι δυνατό τέσσερις συναρμόδιοι υπουργοί να μη βρίσκουν κανένα λόγο παρέμβασης στην εκκολαπτόμενη «φούσκα» που σε ορισμένες περιοχές της χώρας παίρνει διαστάσεις πράσινου… πλιάτσικου;
