Ένα τραγούδι αφιερωμένο στη μνήμη του Ζακ Κωστόπουλου, το «Λύκου κραυγή» που ακούμε σήμερα, παρουσίασε πριν από λίγες μέρες στη συναυλία του στην Τεχνόπολη ο Σπύρος Γραμμένος, τους σπαρακτικούς στίχους του οποίου έγραψε η μητέρα του Ζακ, της Ζάκι, Ελένη Κωστοπούλου.

«Δεν ήθελα

να γίνεις σύνθημα

πανό στη Δέγλερη

δάκρυ πικρό.

να ‘σουνα ο μεγαλύτερος

ρούχα στο πάτωμα

πόδια φευγιό.

Δεν ήθελα

να γίνεις στίχος

νότες σε στόματα

ανάσα βαριά.

να ‘χτιζες κείνα τα όνειρα

δρόμους να ανοίγεις

να σπας δεσμά.

Δεν ήθελα

να γίνεις ρούχο

άψυχη εικόνα

φθαρμένο πανί.

η φωνή σου να απλωνότανε

και να γινότανε λύκου κραυγή».

«Με τους συγκλονιστικούς στίχους της Ελένης Κωστοπούλου και τη μελωδία του Σπύρου Γραμμένου στο μυαλό, χιλιάδες άνθρωποι θα πορευτούν και σήμερα για τον Ζακ, τη Ζάκι, παλεύοντας να κάνουν πράξη τις λέξεις της μητέρας του: “Ηθελα η φωνή σου να απλωνότανε / και να γινότανε λύκου κραυγή”. Τέσσερα ολόκληρα χρόνια οδύνης, πένθους, δίκαιης οργής και συνεχούς αγώνα για την απόδοση δικαιοσύνης. Τέσσερα ολόκληρα χρόνια από τότε που ο Ζακ, η Ζάκι δολοφονήθηκε άγρια εν μέση οδώ, στο κέντρο της Αθήνας. Με τον έναν δολοφόνο του να εκτίει την ποινή του σε κατ’ οίκον περιορισμό, τον δεύτερο να αποφυλακίζεται μόλις δύο μήνες μετά την καταδικαστική απόφαση, αφού εξασφάλισε αναστολή εκτέλεσης ποινής έως την εκδίκαση της υπόθεσης στο Εφετείο, και τους ένστολους να έχουν αθωωθεί, η μνήμη του Ζακ παραμένει αδικαίωτη» γράφει η Ντίνα Δασκαλοπούλου στη σημερινή «Εφ.Συν.».