Η Μελόνι θέλει να κρύψει το φάντασμα του Ντούτσε

Οι Ιταλοί επιστρέφουν σταδιακά από τις θερινές διακοπές τους και οι αρχηγοί των διαφόρων κομμάτων προσπαθούν να τους πείσουν να ασχοληθούν, σιγά σιγά, και με την προεκλογική περίοδο. Μέχρι τώρα, εκτός από τους «μονίμως παθιασμένους» με την πολιτική, η γενικότερη αίσθηση είναι ότι ο περισσότερος κόσμος δεν έχει καταλάβει για ποιο λόγο έπεσε η κυβέρνηση Ντράγκι και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας αναγκάστηκε να προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές για τις 25 Σεπτεμβρίου.

Τα διάφορα γκάλοπ συνεχίζουν να παρουσιάζουν ισχυρή υπεροχή της συντηρητικής συμμαχίας (Λέγκα, Φόρτσα Ιτάλια και ακροδεξιά Αδέλφια της Ιταλίας) στην πρόθεση ψήφου: αγγίζουν το 48%, έναντι του 27% της Κεντροαριστεράς και των συμμάχων της. Τα Πέντε Αστέρια βρίσκονται στο 12%, ενώ η νέα, κεντρώα συμμαχία των Ρέντσι και Καλέντα προς το παρόν δεν ξεπερνά το 7% της πρόθεσης ψήφου.

Στνο μήνα αυτό που μας χωρίζει από τις εκλογές, βέβαια, μπορούν να συμβούν πολλά, από τη στιγμή που το 35% των Ιταλών δηλώνει ότι ακόμη δεν έχει αποφασίσει αν και ποιον θα πάει να ψηφίσει.

Η ακροδεξιά Τζόρτζια Μελόνι, όμως, πρόεδρος στα Αδέλφια της Ιταλίας, φέρεται ήδη σαν να έχει εκλεγεί πρωθυπουργός. Ανεβάζει διαρκώς τους τόνους και δεν κρύβει, πλέον, τις ιδεολογικές καταβολές της. Αρνήθηκε να βγάλει από το σύμβολο του κόμματος τη φλόγα που συνεχίζει να καίει, υποτίθεται, στον τάφο του Μουσολίνι, έκανε retweet σε βίντεο βιασμού Ουκρανής γυναίκας (το οποίο, τελικά, «κατέβασε» το ίδιο το Twitter) και θεωρεί, βέβαια, ότι «στις 26 Σεπτεμβρίου, στην Ιταλία, θα υπάρξει πραγματική αλλαγή».

Το μεγάλο πρόβλημα της Μελόνι, ωστόσο, σύμφωνα με τους περισσότερους αναλυτές, είναι οι ίδιοι οι συνεργάτες της. Τα ονόματα, δηλαδή, που θα πρέπει να προτείνει για τη σύνθεση της κυβερνητικής ομάδας, στην περίπτωση που η Δεξιά και Ακρα Δεξιά καταφέρουν πράγματι να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία στη Βουλή και στη Γερουσία της Ρώμης.

Η σαρανταπεντάχρονη αρχηγός των Αδελφών της Ιταλίας, όπως αφήνει να διαρρεύσει, δεν θέλει να αναθέσει κύρια υπουργεία σε ιστορικούς συνοδοιπόρους της. Και ο λόγος είναι ότι φοβάται πως θα μπορούσαν, αργά ή γρήγορα, να αποκαλυφθούν δηλώσεις ή και πράξεις τους, που να αποδεικνύουν ότι δεν έχουν λάβει καμία ουσιαστική απόσταση από το παρελθόν των νοσταλγών του «Ντούτσε».

Σύμφωνα με τον ιταλικό Τύπο, ακριβώς για τον λόγο αυτό, η Ακρα Δεξιά έχει αρχίσει να «φλερτάρει» με γνωστά στελέχη του επιχειρηματικού χώρου, με την ελπίδα να μπορέσει να τα πείσει να ενταχθούν στη νέα κυβέρνηση: το πιο ηχηρό φέρεται να είναι εκείνο του Kλάουντιο Ντε Σκάλτσι, πανίσχυρου διευθύνοντα συμβούλου της ιταλικής εταιρείας υδρογονανθράκων ENI, η οποία έχει εντοπίσει κοιτάσματα φυσικού αερίου και στ’ ανοιχτά των κυπριακών ακτών.

Θα δούμε αν και πόσοι θα πειστούν να στηρίξουν, ενδεχομένως, το όλο αυτό εγχείρημα, δεδομένου ότι στενοί συνεργάτες της Μελόνι έχουν ταχθεί υπέρ της κρατικοποίησης εταιρειών στρατηγικής σημασίας. Πρόκειται για μια θέση που ενοχλεί τους υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς και του απρόσκοπτου επιχειρηματικού ανταγωνισμού. Παράλληλα -όπως όλα δείχνουν- η νέα αυτή γραμμή θα συμπεριλάβει τον περιορισμό του δικαιώματος να χρησιμοποιούν, οι γυναίκες, χάπι για την άμβλωση. Αλλά και αρνητική στάση σε ό,τι αφορά τις διεκδικήσεις των ομοφυλόφιλων και σκληρή γραμμή κατά των μεταναστών. Η τελευταία «έμπνευση» των Ιταλών ακροδεξιών είναι ότι για να ανοίγουν οι αλλοδαποί εμπορικές επιχειρήσεις θα πρέπει πρώτα να έχουν εξασφαλίσει τραπεζική εγγύηση.

Στα Fratelli d’Italia- Αδέλφια της Ιταλίας γνωρίζουν καλά ότι τόσο στο εξωτερικό όσο και στους περισσότερους μετριοπαθείς ψηφοφόρους της χώρας οι συγκεκριμένες θέσεις προκαλούν έντονη ανησυχία. Για τον λόγο αυτό, μάλλον, τις τελευταίες ημέρες τα κανάλια του Ομίλου Μπερλουσκόνι άρχισαν να επαναλαμβάνουν ότι «σύμφωνα με έγκυρες πηγές, η Τζόρτζια Μελόνι διατηρεί καλή προσωπική σχέση με τον Μάριο Ντράγκι» και ότι «ο σούπερ Μάριο δεν αποκλείεται να της δώσει στο μέλλον και κάποιες πολύτιμες συμβουλές». Ο απευθείας ενδιαφερόμενος, φυσικά, δεν διαψεύδει ούτε επιβεβαιώνει. Αλλά στην προχθεσινή παρέμβασή του, σε φόρουμ αφιερωμένο στη φιλία μεταξύ των λαών υπογράμμισε με νόημα ότι «ο απομονωτισμός και ο προστατευτισμός δεν συμπίπτουν με το εθνικό συμφέρον της Ιταλίας». Δεν μοιάζει, ακριβώς, με ένα προεκλογικό διαφημιστικό μήνυμα υπέρ της βαθύτατης ιταλικής Δεξιάς.

Υπάρχουν, τέλος, και κάποιες πιο αισιόδοξες προβλέψεις σε ό,τι αφορά όλες τις πολιτικές εξελίξεις. Ο πρώην υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης Κάρλο Καλέντα, συνιδρυτής του νέου «κεντρώου πόλου», είναι βέβαιος ότι ακόμη και αν η Δεξιά και η Ακρα Δεξιά κερδίσουν δεν θα μπορέσουν να κυβερνήσουν για διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών. Και ότι στη συνέχεια θα δημιουργηθεί, υποχρεωτικά, μια ευρεία κυβερνητική συμμαχία, η οποία θα θυμίζει το ευρωπαϊκό «μοντέλο Ούρσουλα» με πιθανή επιστροφή του Μάριο Ντράγκι (ή ενός έμπιστου συνεργάτη του) στην πρωθυπουργία της χώρας.