Για «σημαντικές ανακολουθίες» στην υπόθεση των 38 προσφύγων που είχαν εγκλωβιστεί στη νησίδα του Εβρου έκανε λόγο ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης με αντικείμενο τις εξελίξεις στο προσφυγικό. Ομως η δική του ομιλία ήταν αυτή που περιείχε σημαντικές ανακολουθίες, μισές αλήθειες και ανακρίβειες, το ίδιο και η ομιλία του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Τάκη Θεοδωρικάκου που άνοιξε τη συνεδρίαση.
Ο κ. Μηταράκης, παίρνοντας τη σκυτάλη από τον πρωθυπουργό, που την Παρασκευή στη Βουλή αμφισβήτησε χλευάζοντας με ανεπίτρεπτο τρόπο το όνομα της νεκρής Μαρίας, του πεντάχρονου κοριτσιού που βρήκε τραγικό θάνατο από τσίμπημα σκορπιού, επιχείρησε κι αυτός με τη σειρά του να αμφισβητήσει το όνομα. Προέβη γι’ αυτόν τον λόγο σε μια καραμπινάτη λαθροχειρία.
«Μαρία επίσης, να θυμίσω, λένε τη μητέρα. Θα ρωτήσετε πόσο συνηθισμένο είναι η μάνα και η κόρη να έχουν το ίδιο πρώτο όνομα. Σε σύνολο 6.575 αιτημάτων ασύλου από υπηκόους Συρίας που κατατέθηκαν από 01/01/2021 έως σήμερα βρέθηκαν μηδέν περιπτώσεις με ίδιο πρώτο όνομα στην ίδια οικογένεια», είπε ο κ. Μηταράκης. Επικαλέστηκε μάλιστα τον δημοσιοποιημένο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατάλογο ονομάτων των 38 προσφύγων, όπως αναφέρονται στην απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου στις 20 Ιουλίου.
Αλλά σ’ αυτόν τον κατάλογο, τον οποίο είχε μπροστά του ο υπουργός, το όνομα της μητέρας καταγράφεται στη θέση 10 ως Μύριαμ (στα αγγλικά: Myriam), ενώ το όνομα της νεκρής είναι καταγραμμένο στη θέση 36 ως Μαρία (Maria). Tρεις διαφορετικές πηγές που βρίσκονται στη διάθεση της «Εφ.Συν.» με γνώση της αραβικής γλώσσας και κουλτούρας σημειώνουν κατηγορηματικά ότι τα ονόματα Μύριαμ και Μαρία είναι διαφορετικά και συνεπώς μπορεί το ένα να ανήκει στη μητέρα και το άλλο στην κόρη.
Ο κ. Μηταράκης σημείωσε επίσης ότι «πέρα από τις καταθέσεις των γονιών, από τις υπόλοιπες καταθέσεις που ελήφθησαν, ελάχιστες αναφέρονται σε θάνατο μικρής στη μικρή νησίδα. Ενώ καθόντουσαν όλοι μαζί στη νησίδα, όπως φάνηκε και στο βίντεο». Είπε ότι θα προσκομίσει τα σχετικά στοιχεία στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου για να τα συσχετίσει με τις δικογραφίες (σημειωτέον ότι στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου έχουν υποβάλει μηνυτήρια αναφορά από τα τέλη Ιουλίου οι οργανώσεις Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και HumanRights360 για την υπόθεση).
Προκύπτει βέβαια το ερώτημα σε ποιες καταθέσεις αναφέρεται ο υπουργός και πώς περιήλθαν σε γνώση του και τις επικαλείται, όταν βρίσκεται σε εξέλιξη προκαταρκτική εξέταση από την Εισαγγελία Ορεστιάδας. Θα είχε ενδιαφέρον να διερευνήσει η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και την πτυχή αυτή. Μάλιστα, ο Θανάσης Καμπαγιάννης, μέλος του ΔΣ του ΔΣΑ από την παράταξη Εναλλακτική Παρέμβαση, έκανε λόγο σε ανάρτησή του για «καραμπινάτη παραβίαση δικαστικού απορρήτου από υπουργό».
Θα είχε επίσης ενδιαφέρον να γίνει γνωστό σε ποιες ερωτήσεις απαντούσαν οι πρόσφυγες και αν τηρήθηκαν όλες οι εγγυήσεις για την κατάθεσή τους, με δεδομένο ότι το Δικαστήριο του Στρασβούργου έχει επισημάνει στην υπόθεση του Φαρμακονησίου αλλοιώσεις στις καταθέσεις που είχαν δώσει στις λιμενικές αρχές οι επιζώντες.
Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι ο κ. Μηταράκης παραδέχεται ρητά ότι «καθόντουσαν όλοι μαζί στη νησίδα». Διαψεύδει έτσι ο ίδιος τις διαρροές κυβερνητικών αξιωματούχων στον Τύπο που αμφισβητούσαν («Το Βήμα») την παρουσία των προσφύγων με το επιχείρημα ότι δεν τους κατέγραψαν τα ντρόουν της ΕΛ.ΑΣ. και τα άλλα μέσα επιτήρησης, ισχυρισμό που επανέλαβε χτες στην Επιτροπή ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Τάκης Θεοδωρικάκος.
Διασυρμός
Ο κ. Θεοδωρικάκος προσπάθησε να πείσει για τον ανθρωπισμό που επέδειξε η κυβέρνηση, ισχυριζόμενος ότι η ΕΛ.ΑΣ. έσπευσε στις 11 και στις 13 Αυγούστου να ζητήσει κατεπειγόντως από την Τουρκία να διασώσει τους πρόσφυγες, όταν ενημερώθηκε ο υπουργός από το ΓΕΣ ότι η νησίδα είναι τουρκική. Το πρόβλημα είναι ότι η ΕΛ.ΑΣ. έσπευσε βραδέως. Ο υπουργός είχε ενημερωθεί από το ΓΕΣ για την κυριότητα της νησίδας στις 26 Ιουλίου, σύμφωνα με το εμπιστευτικό έγγραφο του υπαρχηγού του ΓΕΣ, το οποίο δεν δίστασε να βγάλει ο ίδιος στη δημοσιότητα (ΣΚΑΪ). Το πρώτο αίτημα στην Τουρκία για διάσωση το υπέβαλε η ΕΛ.ΑΣ. δυόμισι μέρες μετά την καταγγελία για τον τραγικό θάνατο της πεντάχρονης Μαρίας και ενώ είχε ήδη διασυρθεί διεθνώς η χώρα.
Κατάφεραν να βάλουν και άλλα αυτογκόλ οι δυο υπουργοί στη χτεσινή Επιτροπή. Προκειμένου να πείσει για το ανθρωπιστικό πρόσωπο της κυβέρνησης, ο κ. Θεοδωρικάκος αναφέρθηκε επανειλημμένα στις περίπου 235 διασώσεις προσφύγων («παράνομων μεταναστών» κατά τον υπουργό) που πραγματοποίησε στον Εβρο η ΕΛ.ΑΣ. από τον περασμένο Μάρτιο. Την ίδια ώρα, επικαλέστηκε στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., χωρίς να τα προσδιορίσει καθώς δεν έχουν δημοσιευτεί, ότι μέσα στον Αύγουστο η αστυνομία πραγματοποίησε περίπου 35.000 αποτροπές «παράνομων μεταναστών» και από την αρχή του έτους περίπου 150.000. Εύλογη ήταν η ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Γιάννη Μουζάλα, πρώην υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής: «Πώς τους αποτρέψατε; Σας είδαν, φοβήθηκαν και έφυγαν; Αυτό θα εμπόδιζε την ακριβή καταγραφή τους».
Ο υπουργός απάντησε αναφερόμενος σε συνδυασμό φυσικής παρουσίας των ενόπλων δυνάμεων και της αστυνομίας και ηλεκτρονικών μέσων κατόπτευσης. Αλλά η απάντηση δεν πείθει και ενισχύει την έντονη εντύπωση ότι ο υπουργός, όσο και αν ενδεχομένως υπερέβαλε στους αριθμούς, πάντως αναφερόταν σε άτυπες βίαιες επαναπροωθήσεις και όχι σε αποτροπές. Σε κάθε περίπτωση, η σύγκριση μεταξύ 235 διασώσεων και δεκάδων χιλιάδων επαναπροωθήσεων ή αποτροπών παραπέμπει όχι στο τάχα ανθρωπιστικό πρόσωπο της κυβέρνησης αλλά στις εγκληματικές αντιπροσφυγικές πολιτικές της.
Κι εδώ σημειώνεται η μεγαλύτερη λαθροχειρία των δύο υπουργών στην υπόθεση του Εβρου. Γιατί ο κ. Μηταράκης αναφέρθηκε τελείως επιλεκτικά στις καταθέσεις των προσφύγων και παρέλειψε ένα μεγάλο μέρος των καταγγελιών τους. Ηδη στην προσφυγή τους στο Δικαστήριο του Στρασβούργου στις 20 Ιουλίου αλλά και στη συνέχεια, οι πρόσφυγες καταγγέλλουν ότι βρέθηκαν στη νησίδα στις 14 Ιουλίου ύστερα από βίαιη επαναπροώθησή τους, κατά τη διάρκεια της οποίας σημειώθηκαν τρεις τραγικοί θάνατοι. Καταγγέλλουν επίσης ότι στις 26 Ιουλίου άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. και αραβόφωνοι συνεργάτες τους τους συνέλαβαν με τη βία στη νησίδα, τους μετέφεραν στην ελληνική όχθη, τους κράτησαν σε χώρο κράτησης και τους επαναπροώθησαν με βάρκες μέχρι την τουρκική όχθη του ποταμού.
Δικαστήριο του Στρασβούργου
Αυτά τα έχουν καταγγείλει οι πρόσφυγες τόσο στο Δικαστήριο του Στρασβούργου όσο και στην «Εφ.Συν.» και στο γερμανικό περιοδικό Spiegel και έχουν δημοσιευτεί. Δεν τα είπαν άραγε στις καταθέσεις τους; Ή ο υπουργός επέλεξε να πει τη μισή αλήθεια στην Επιτροπή της Βουλής, αναφερόμενος μόνο στις καταγγελίες για τον βίαιο τρόπο που τους οδήγησαν και πάλι στη νησίδα οι τουρκικές αρχές, μετά την επαναπροώθησή τους;
Τέλος, ο κ. Μηταράκης κατάφερε να βάλει άλλο ένα θεαματικό αυτογκόλ, στην προσπάθειά του να εμφανίσει μια μαγική εικόνα επιτυχίας της αντιπροσφυγικής πολιτικής του, την οποία μάλιστα επιχείρησε να παρουσιάσει σαν ανθρωπιστική, ισχυριζόμενος ότι η αποτροπή και οι επαναπροωθήσεις γίνονται για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. «Τα κυκλώματα τώρα προσπαθούν να παρακάμψουν τη νόμιμη φύλαξη των συνόρων με δύο τρόπους: Πρώτον, με τη χρήση μεγάλων σκαφών, με κατεύθυνση την Ιταλία. […] Εμφανώς πολύ επικίνδυνη διαδρομή, με συχνά ναυάγια σε διεθνή ή ελληνικά ύδατα. Δεύτερος τρόπος, η εργαλειοποίηση των νησίδων του Εβρου, η πρακτική δηλαδή της “ως διά μαγείας” εμφάνισης μεταναστών σε ακατοίκητες νησίδες του Εβρου».
Παραδέχτηκε δηλαδή και ο ίδιος αυτό που επισημαίνουν σε όλους τους τόνους οι οργανώσεις δικαιωμάτων, ότι εξαιτίας των εγκληματικών επιχειρήσεων επαναπροώθησης και αποτροπής της ελληνικής κυβέρνησης οι πρόσφυγες επιλέγουν πολύ πιο επικίνδυνες, πολύ πιο μακρινές και πολύ πιο ακριβές διαδρομές, που εκτοξεύουν τον αριθμό των νεκρών και μετατρέπουν ξανά το Αιγαίο σε υγρό τάφο. Oταν το είχε επισημάνει πρόσφατα σε ανάρτησή του ο διασώστης Ιάσονας Αποστολόπουλος, ο κ. Μηταράκης είχε σπεύσει να του απαντήσει «ντροπή που κατηγορείτε την Ελλάδα». Αραγε ο υπουργός νιώθει ντροπή τώρα που ενστερνίζεται ο ίδιος την καταγγελία του διασώστη;
