Τα μάτια της Δικαιοσύνης στην ΕΥΠ

Tην ώρα που ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισίδωρος Ντογιάκος φέρεται να συνομιλεί καθημερινά με την εισαγγελέα επόπτη της ΕΥΠ κ. Βλάχου, προκειμένου να πληροφορηθεί το ποιοι και πώς άφησαν να διαρρεύσουν οι πληροφορίες, η κύρια ουσία της υπόθεσης των χιλιάδων αυθαίρετων υποκλοπών με το πρόσχημα της εθνικής ασφάλειας έχει δημιουργήσει σοβαρούς τριγμούς στο κυβερνητικό επιτελείο που αδυνατεί πλέον να κρυφτεί πίσω από τα γνωστά αφηγήματα της τοξικότητας και του δήθεν διχαστικού λόγου της αντιπολίτευσης. Ηδη οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ενωσης εκφράζουν όχι απλώς δυσαρέσκεια αλλά και οργή για τις μεθόδους του επιτελείου του Κυριάκου Μητσοτάκη, όσο κι αν οι αποδέκτες της λίστας Πέτσα προσπαθούν να υποβαθμίσουν το σκάνδαλο.

Ο κ. Ντογιάκος από την πλευρά του καλεί μεν τον δημοσιογράφο Θ. Κουκάκη, θύμα «νόμιμων» υποκλοπών, για να τον ενημερώσει, αλλά φαίνεται ότι για άγνωστο λόγο ξεκινάει την έρευνά του όχι από τη χρήση του παράνομου λογισμικού Predator και τις πρόσφατες «πρωτοβουλίες» της ΕΥΠ, αλλά από τυχόν παρακολούθηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη το 2018 από κάποιον ιδιώτη, με αφορμή σχετικό τουίτ του Τ. Τέλλογλου.

Πολλά όμως είναι και τα ερωτήματα που προκύπτουν, στα οποία οφείλει να απαντήσει η σημερινή επόπτρια εισαγγελέας Β. Βλάχου. Ερωτήματα που δεν αφορούν μόνο το αν υπέγραψε και για ποιο λόγο την εντολή παρακολούθησης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και του δημοσιογράφου Θ. Κουκάκη. Κι αν η ίδια συνομιλεί με τον κ. Ντογιάκο προκειμένου να βρουν τους «ενόχους» της διαρροής, οι πολίτες ενδιαφέρονται για την ουσία της υπόθεσης.

Ερωτάται λοιπόν η κ. Βλάχου:

1. Με ποια μορφή παραλαμβάνει τα αιτήματα της ΕΥΠ, ειδικά για όσους αποτελούν εθνικό κίνδυνο;

2. Υπάρχει όνομα και αιτιολογία για τον αριθμό που της ζητείται να δώσει έγκριση για παρακολούθηση;

3. Πώς ελέγχει η ίδια -αν ελέγχει- την πορεία αυτών των «νόμιμων» υποκλοπών;

4. Πόσες από αυτές τις δεκάδες χιλιάδες παρακολουθήσεις, εκ των οποίων πλέον οι περισσότερες (σύμφωνα με την Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών – ΑΔΑΕ) αφορούν «εθνικούς λόγους», κατέληξαν τελικά σε υπόπτους τέλεσης ανάλογων αδικημάτων; Το ερώτημα φυσικά ισχύει και για τα Δικαστικά Συμβούλια που υπογράφουν τις εντολές για ενδεχόμενες εγκληματικές ενέργειες. Διότι αν τα αποτελέσματα των παρακολουθήσεων αφορούν απλώς μερικές δεκάδες πολίτες τότε είναι βέβαιο ότι υπάρχουν κι άλλα κίνητρα για τις υποκλοπές.

5. Τι ακριβώς κάνει ως εισαγγελέας επόπτης πέρα από τις 80-100 υπογραφές παρακολουθήσεων την ημέρα;

► Χθες βράδυ ο Τάσος Τέλλογλου με tweet του άφησε αιχμές κατά της Εισαγγελίας γράφοντας: «Το μεσημέρι με πήραν από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Δεν μου είπαν τι με θέλουν. Τους είπα ότι θα πάω αύριο. Το ‘πα στη γυναίκα μου και τον δικηγόρο μου. Το απόγευμα ξύπνησα και είδα ότι είχαν «ενημερώσει» αυτοί. Καληνύχτα και καλή τύχη».

Αποκαλυπτική η έκθεση της ΑΔΑΕ για τον έλεγχο της νομιμότητας των υποκλοπών

Η έκθεση της ΑΔΑΕ, η οποία υποβλήθηκε λίγο πριν ξεσπάσει το «Κυριάκος gate», είναι αποκαλυπτική, καθώς, παρά τις προσπάθειες της Αρχής να ελέγξει τη νομιμότητα των υποκλοπών, τα χέρια της είναι σχεδόν δεμένα. Η ΑΔΑΕ (Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών) στην έκθεσή της καταγράφει 15.475 εντολές παρακολουθήσεων για εθνικούς λόγους το 2021 με συνεχώς αυξητική τάση. «Διευκρινίζεται ότι οι αριθμοί που αναφέρονται αφορούν το πλήθος των διατάξεων που εκδίδονται από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές και κοινοποιούνται στην ΑΔΑΕ και όχι τον αριθμό των συνδέσεων/ατόμων για τα οποία διατάσσεται η άρση του απορρήτου».

Αντίθετα τα δικαστικά βουλεύματα (για εγκληματικές πράξεις) είναι περίπου τα ίδια και δεν ξεπερνούν τις 3.200 εντολές παρακολούθησης. Η ΑΔΑΕ επισημαίνει ότι πολλές φορές, όταν καλείται να διαπιστώσει τη νομιμότητα των εντολών, αντιμετωπίζει αοριστία και ελλιπή στοιχεία.

«Ειδικότερα, η παράλειψη αιτιολογίας αποκλείει τον δικαστικό έλεγχο ως προς την τήρηση των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειας και της αρχής της αναλογικότητας – γεγονός που θέτει αυτοτελή ζητήματα σε σχέση με τις αρχές και τα minima του κράτους δικαίου. Η δυνατότητα του θιγόμενου να λαμβάνει εκ των υστέρων γνώση της άρσης του απορρήτου της τηλεφωνικής ή/και ηλεκτρονικής επικοινωνίας του απασχόλησε την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ήδη από το 1978. Η απουσία υποχρέωσης γνωστοποίησης στον θιγόμενο σε οποιοδήποτε στάδιο είναι ασύμβατη με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς στερεί από τον θιγόμενο τη δυνατότητα να αιτηθεί επανόρθωση για παράνομη επέμβαση στο δικαίωμά του βάσει του άρθρου 8 και, ως εκ τούτου, καθιστά τα διαθέσιμα βάσει του εθνικού δικαίου ένδικα μέσα προσχηματικά και απατηλά, παρά πρακτικά και αποτελεσματικά. Η εκ των υστέρων γνωστοποίηση του μέτρου στον θιγόμενο προβλέφθηκε στο εθνικό δίκαιο» αναφέρει η έκθεση τονίζοντας στη συνέχεια την αιφνιδιαστική κατάργησή της με τη γνωστή τροπολογία Μητσοτάκη.

Στο μεταξύ η Συντονιστική Επιτροπή της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων με ανακοίνωσή της ζητά από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να μην αρκεστεί στο ποιοι έκαναν τις διαρροές, αλλά να διερευνήσει την ουσιαστική νομιμότητα της απόφασης της αρμόδιας εισαγγελέως για την άρση του απορρήτου και την αναζήτηση πειθαρχικών ή ποινικών ευθυνών προσώπων: «Οι τυχόν ευθύνες πρέπει να αποδίδονται προσωποποιημένα και αποτελεσματικά».