Τη Δευτέρα 18 Ιουλίου το απόγευμα έγιναν τα εγκαίνια του 10ου Πανθεσσαλικού Φεστιβάλ Ποίησης που διοργανώνει η ΑΜΚΕ «Θράκα» σε συνεργασία με την Αντιδημαρχία Πολιτισμού και Επιστημών του Δήμου Λαρισαίων, με την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και της Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Το φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε από τις 18 έως 22 Ιουλίου και το στήριξαν επίσης ο Δήμος Τρικκαίων, ο Κύκλος Ποιητών, το Ulysses Shelter (Creative Europe), η Μαγνήτων Κιβωτός, το Γαλλικό Ινστιτούτο Λάρισας, το Διαχρονικό Μουσείο και το Μουσείο Σιτηρών και Αλεύρων.
Ο κήπος του Διαχρονικού Μουσείου Λάρισας γέμισε το απόγευμα της Δευτέρας από ποιητές, συγγραφείς και άλλους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών της Θεσσαλίας και όχι μόνο αφού είναι πολλές και σημαντικές οι συμμετοχές ποιητών από το εξωτερικό. Το φεστιβάλ φέτος ήταν αφιερωμένο στον ποιητή και μουσικό –και συνεργάτη του θεσμού- Χρήστο Διαμαντή που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 34 ετών χτυπημένος από τον κορονοϊό.
Ο φετινός θεματικός άξονας ήταν το «Περιβάλλον», η «Φύση», μια από τις παραμέτρους της ποιητικής του Χρήστου Διαμαντή, αλλά και ένα μεγάλο θέμα που απασχολεί όλο και περισσότερο τους ανθρώπους της τέχνης.
Στην τελετή των εγκαινίων, έπειτα από τις εναρκτήριες ομιλίες του Δημήτρη Τάχου, πρόεδρου του δημοτικού συμβουλίου, της Σταυρούλας Σδρόλια, διευθύντριας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λάρισας, της Αφροδίτης Σερέτη, συζύγου του Χρήστου Διαμαντή, και του διευθυντή του φεστιβάλ Θανάση Γώγου, έγιναν αναγνώσεις από νέους λογοτέχνες-υποψηφίους για το βραβείο «Θράκα» που φέτος απονεμήθηκε στην ποιήτρια με το ψευδώνυμο «ΕΕΕ», και έπειτα διάβασαν ποιήματά τους σπουδαίοι Ελληνες και ξένοι ποιητές όπως: Ελένη Αναστασοπούλου, Κατερίνα Ηλιοπούλου, Χλόη Κουτσουμπέλη, Κώστας Λάνταβος, Δήμητρα Χριστοδούλου, Metin Cengiz, Marko Pogacar, Alicia Stallings. Η βραδιά έκλεισε με ζωντανή μουσική από την εναλλακτική Κροάτισσα τραγουδοποιό Sara Renar.
Το πολύ ενδιαφέρον ήταν πως το φεστιβάλ κατά την πενθήμερη διάρκειά του «ταξίδεψε» σε πολλές πόλεις της Θεσσαλίας αφήνοντας το στίγμα του με ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις. Μια από αυτές είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στο Art Café της Μακρινίτσας όπου τιμήθηκε ο ποιητής Αναστάσης Βιστωνίτης για το έργο του. Διάβασε ποιήματά του και συνομιλώντας μαζί μας λίγο αργότερα τόνισε την καθοριστική σημασία του Πανθεσσαλικού Φεστιβάλ Ποίησης που εδώ και δέκα χρόνια με ελάχιστους πόρους αναπτύσσεται προσφέροντας στα πολιτιστικά πεπραγμένα του τόπου.
Πράγματι η προσπάθεια του διευθυντή Θάνου Γώγου, της αναπληρώτριας διευθύντριας Marija Dejanovic και των μελών της ομάδας (Νίκος Βαραλής, Πηνελόπη Ζαρδούκα, Χρήστος Κολτσίδας, Βαγγέλης Μπριάνας, Αντιγόνη Καψάλη, Αφροδίτη Σερέτη, Λίνα Φυτιλή) είναι μεγάλη καθώς με πολύ προσωπική δουλειά, πολλή αγάπη για την ποίηση και τους ανθρώπους της, συντελούν εδώ και χρόνια ένα μικρό θαύμα. Συγκεντρώνουν γύρω τους το λογοτεχνικό δυναμικό της περιοχής και φτιάχνουν γέφυρες επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης με ομότεχνούς τους στο εξωτερικό. Και, το σημαντικότερο είναι ότι δίνουν βήμα σε νέους ποιητές.
Είχαμε την ευκαιρία να δούμε, πριν από τα εγκαίνιά της, μια παράλληλη δράση που υποδηλώνει το εξωστρεφές στοιχείο του φεστιβάλ, την εικαστική έκθεση μεταμοντέρνας τέχνης «Νέκυια» στο Μουσείο Σιτηρών και Αλεύρων όπου και εκεί συνεργάστηκαν 15 εικαστικοί της περιοχής σε μια έκθεση που επιμελήθηκε η ιστορικός Τέχνης/ επιμελήτρια/ εικαστικός Αντιγόνη Καψάλη.
Ο τίτλος της μεταμοντέρνας έκθεσης συνδέει τον σύγχρονο κόσμο μας με την αρχαιότητα, τότε που γράφτηκε ένα από τα διασημότερα ποιητικά έργα της ανθρωπότητας, η Οδύσσεια. Στη μυθολογία η Νέκυια παραπέμπει σε μια τελετή που στοχεύει στην επίκληση των νεκρών που θα αποκαλύψουν τι πρόκειται να γίνει στο μέλλον.
Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ εκτός από τη Λάρισα, οι εκδηλώσεις σε Μακρινίτσα, Καρδίτσα, Τρίκαλα, δημιουργούν εκείνο ακριβώς το πλαίσιο μιας πολυδύναμης διοργάνωσης. Ενας πετυχημένος θεσμός είναι υπόθεση πολλών ανθρώπων και βλέποντας το παράδειγμα του Πανθεσσαλικού Φεστιβάλ δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως μια ψυχωμένη ομάδα φέρνει στο προσκήνιο καλλιτεχνικές δυνάμεις της χώρας που το κέντρο των Αθηνών συχνά αγνοεί ή επιλέγει να αγνοήσει.
Η αλήθεια είναι πως το Πανθεσσαλικό Φεστιβάλ δεν «χρειάζεται» την Αθήνα· από έναν προϋπολογισμό διακοσίων ευρώ την πρώτη χρονιά μέχρι σήμερα που ολοένα και μεγαλώνει καταφέρνει να κάνει σπουδαία πράγματα. Αντιθέτως η Αθήνα -συχνά βαλτωμένη και με πολιτιστικές παρωπίδες- χρειάζεται την «άδολη» ματιά με την οποία βλέπουν την τέχνη ψυχωμένοι πολύτιμοι άνθρωποι όπως ο Θάνος Γώγος και η ομάδα του.
Για φέτος το φεστιβάλ ολοκληρώθηκε στη Λάρισα στις 22 Ιουλίου με την παρουσίαση του ευρωπαϊκού project Ulysses Shelter (του μοναδικού προγράμματος residency στη χώρα για νέους λογοτέχνες) και με έναν ποιητικό μαραθώνιο των πολλών συμμετεχόντων από την Ελλάδα και το εξωτερικό με θέμα τη φύση και την κλιματική κρίση.
Δεν μπορεί κανείς να μη σκεφτεί συνειρμικά τον άνθρωπο που έφυγε, αφού οι αναφορές στο πρόσωπό του ήταν και πολλές και σημαντικές. Ο Χρήστος Διαμαντής μέσα από τα ποιήματά του ήταν παρών, όπως και η ανησυχία και μεγάλη αγάπη του για τη φύση. Τελειώνοντας, αφήνουμε στη μνήμη του κι εμείς εδώ τη δική του «Πράσινη ανάπτυξη»:
«Κάποια στιγμή σκέφτηκε / έχω γράψει πολλά τραγούδια / και ο κόσμος τα βρίσκει ωραία / και ένα-δυο (δεν μπορεί) / θα μείνουν στην καρδιά του απλού ανθρώπου / και θα τραγουδιούνται για πάντα / ειδικά αυτό το /πουλί θα γίνω και θα ’ρθώ πάλι κοντά σε σένα / εε τι στο καλό, αυτό θα έμενε / και ύστερα / το άκουσε από το βάθος / μια ανεμογεννήτρια γελούσε (δυνατά)»
