Δεν άρεσε στην κυβέρνηση η απόφαση του δικαστηρίου για τη Μάνδρα. Το κόμμα που είχε στοχοποιήσει τη Ρένα Δούρου και της είχε χρεώσει τις ευθύνες για όλα όσα δεν είχαν κάνει οι κυβερνήσεις για πολλά χρόνια (ανάμεσά τους και πολλές κυβερνήσεις της Δεξιάς), δυσφόρησε με την αθώωσή της και δεν το έκρυψε. Προφανώς ήθελε μια καταδικαστική απόφαση για να τη χρησιμοποιήσει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και να πλήξει το κόμμα της. Στην ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει μεταξύ άλλων: «Σε κάθε περίπτωση οι πολιτικές ευθύνες για τη διαχείριση της τραγωδίας με τους 24 νεκρούς παραμένουν και δεν αξιολογούνται από τα δικαστήρια». Μάλιστα. Πολιτικές ευθύνες. Μαγική φράση. Εύκολη διαφυγή. Δεν κοστίζει τίποτα. Την επικαλούμαστε μόνο όταν αφορά τους πολιτικούς αντιπάλους μας. Αλλωστε το μόνο δικαστήριο που κρίνει τις πολιτικές ευθύνες είναι το εκλογικό σώμα που βγάζει την ετυμηγορία του στις κάλπες, συνήθως αρκετό καιρό μετά τα γεγονότα.
Οι πολιτικοί δυσκολεύονται να πράξουν το αυτονόητο, δηλαδή να αναλάβουν τις πολιτικές ευθύνες για πράξεις ή παραλείψεις τους που προκάλεσαν ζημιά στην κοινωνία. Και το κάνουν, όταν δεν γίνεται να ξεφύγουν, με μισή καρδιά, με μπόλικη άσχετη ρητορική, ενοχοποιώντας και τους πολιτικούς αντιπάλους τους και παραπέμποντας στην κρίση του ελληνικού λαού, ελπίζοντας ότι αυτός δεν θα τους τιμωρήσει την ώρα της κρίσης. Δεν θυμάμαι πολλές περιπτώσεις που πρωθυπουργοί έχουν παραδεχτεί δημοσίως ότι έκαναν λάθος, ότι ευθύνονται οι κυβερνήσεις τους για τις επιλογές που έκαναν και δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα. Να ξεχωρίσουμε τρεις.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου ανέλαβε με καθυστέρηση από το βήμα της Βουλής την πολιτική ευθύνη για το σκάνδαλο Κοσκωτά, αλλά δεν γλίτωσε το Ειδικό Δικαστήριο. Ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι, αντικατέστησε τον αρμόδιο υπουργό και ορισμένους αξιωματούχους της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζήτησε συγγνώμη από τους πολίτες για τις πυρκαγιές στην Εύβοια, αλλά δεν έκανε και πολλά πράγματα για να βοηθήσει τους πυρόπληκτους, όπως καταγγέλλουν σήμερα, δέκα μήνες μετά την καταστροφή, ακόμα και άνθρωποι της παράταξής του.
Υπάρχουν όμως ορισμένα ζητήματα που βγάζουν μάτι και οι πολιτικές ευθύνες «φωνάζουν», αλλά οι «ένοχοι» κάνουν πως δεν ακούνε ή κατασκευάζουν βρόμικες ιστορίες και αντιπερισπασμούς για να αλλάξουν πίστα. Κορυφαίο παράδειγμα, το σκάνδαλο Novartis. Η εταιρεία παραδέχτηκε στις ΗΠΑ -και πλήρωσε μεγάλο πρόστιμο- ότι χρησιμοποίησε παράνομες πρακτικές για να απογειώσει τα κέρδη της, ότι έδωσε χρήματα σε κρατικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους για να παίρνουν ευνοϊκές γι’ αυτήν αποφάσεις και μοίρασε δωράκια σε γιατρούς. Δηλαδή για αρκετά χρόνια γινόταν πάρτι στην περιοχή της Υγείας με τις μίζες να κυκλοφορούν και οι πολιτικοί προϊστάμενοι (πρωθυπουργοί, υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς, στελέχη των επιτροπών τιμολόγησης) δεν είχαν πάρει χαμπάρι.
Ουδείς εξ αυτών που ήταν στα πράγματα την περίοδο που η εταιρεία κινούνταν ανενόχλητη στον χώρο της Υγείας έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη. Αλλος ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο. Αλλος δήλωσε δημοσίως και έμεινε στη θέση του ότι η Novartis μπορεί να πληρώνει γιατρούς, μπορεί να πληρώνει πολιτικούς, αλλά σώζει ζωές. Αλλος είπε ότι το σκάνδαλο υπάρχει αλλά αφορά μόνο γιατρούς. Και όλοι μαζί οχυρώθηκαν πίσω από τη γραμμή της σκευωρίας. Και τώρα που καταθέσαμε αγωγή κατά της εταιρείας, αξιοποιώντας προφανώς τα στοιχεία που είχαν συλλέξει οι διωκόμενοι εισαγγελείς με τη βοήθεια των προστατευόμενων μαρτύρων που χλευάστηκαν και συκοφαντήθηκαν, προσπαθούν να θάψουν το θέμα, ελπίζοντας ότι οι ιθαγενείς θα χάψουν το παραμύθι. Για πολιτικές ευθύνες ούτε κιχ. Πολιτικές ευθύνες έχουν μόνο οι άλλοι. Οι ιδιοκτήτες της χώρας τα κάνουν όλα άψογα.
Ανάγωγα
«Θα πρέπει να καταφέρουμε να υπερβούμε την ιστορική διαφορά ανάμεσα στον κομμουνισμό και τη σοσιαλδημοκρατία. Φτάσαμε σε ένα σημείο που πρέπει να γεφυρώσουμε αυτές τις διαφορές, να προτείνουμε ένα υπόδειγμα κοινωνίας λιγότερο αλλοτριωμένο, πιο πλούσιο και να αναφερθούμε εκ νέου σε διεκδικήσεις της εποχής του Μαρξ». Λουτσιάνα Καστελίνα, από την παρέμβασή της στην εκδήλωση της ομάδας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, ύστερα από πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Στέλιου Κούλογλου.
