ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Σπύρος Τσάμης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Γυναίκα και καράτε. Σκεπτόμενοι τις προαιώνιες στρεβλώσεις της νοοτροπίας στη χώρα μας, είστε σίγουροι πως, ακόμη και στις μέρες μας, μεταξύ άλλων του ψηφιακού εκσυγχρονισμού, δεν πλανάται γύρω σας ερώτηση όπως «μα καλά, ταιριάζουν η γυναίκα και το καράτε;» και άλλες τέτοιες… προαιώνιες συμπλεγματικές θεωρήσεις; Ας είναι, ας μη δώσουμε άλλο χωροχρόνο σε -υπαρκτές μεν, απωθητικές δε- ανεπάρκειες.

Κι ας γνωρίσουμε την Κέλλυ Κυδωνάκη, κορίτσι 21 ετών από το Τυμπάκι της Κρήτης, φοιτήτρια στο 3ο έτος της Γυμναστικής Ακαδημίας. Μας βεβαίωσε, επιχείρημα η καθαρότητα της άποψής της, πως δεν δίνει σημασία στο υπερφίαλο παρά μόνο στο καίριο! Πώς αλλιώς, μεταξύ άλλων, προ ημερών στην τουρκική πόλη Γκάζιαντεπ, όπου πήγε προερχόμενη από μακρά περίοδο τραυματισμών, θα κατάφερνε να καρπωθεί το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των +68 κιλών του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος;

Κρητικοπούλα που (ως τέτοια) το λέει η καρδιά της. Εδωσε τον τόνο στη συζήτηση από την αρχική διήγηση:

«Αυτό το μετάλλιο είναι η μεγαλύτερη επιτυχία μου και το γέννησαν ακόμη και προπονήσεις που έκανα με γύψο στο πόδι. Για να καταλάβετε: Από τον Δεκέμβριο του 2021 μέχρι σήμερα, έπαθα ρήξη μηνίσκου, ρήξη έσω πλαγίου, μερική ρήξη πρόσθιου χιαστού! Εκτός δράσης, μετά εκτός ρυθμού, προπόνηση, λοιπόν, ακόμη και με γύψο αλλά… Τα εμπόδια; Υπάρχουν για να τα ξεπερνάμε. Ολη η εσωτερική προσπάθεια απέδωσε, η δουλειά στην τακτική βγήκε την ώρα του αγώνα».

 Πρόσωπο-πρότυπο για τον δοκιμαζόμενο πολίτη της εποχής μας;

Δεν ξέρω, ίσως. Αυτό που ξέρω είναι ότι δεν το βάζω κάτω. Αν γονατίσεις και δεν σηκωθείς, η ήττα θα σου γίνει βίωμα. Αυτό πιστεύω και οδηγώ ανάλογα σκέψεις και πράξεις μου. Λέτε να είμαι, όπως είπατε, «πρότυπο για τον πολίτη» επειδή ταλαιπωρείται για πολλούς λόγους εδώ και πολλά χρόνια; Συμφωνώ, μεταφορικά λοιπόν, ναι, είμαι.

 Μετείχατε στο ατομικό της διοργάνωσης ως πρόσωπο που αντικατέστησε την απούσα Χατζηλιάδου, σημαντικό όνομα του αθλήματος. Ισως χρήζουν και… μεταφυσικής προσέγγισης, λοιπόν, οι συνθήκες της επιτυχίας.

Οχι, όλα εξηγούνται με τη λογική. Ελειπε η Χατζηλιάδου, τη σέβομαι και στο τατάμι (σ.σ.: έτσι ονομάζεται ο αγωνιστικός χώρος του καράτε), έπαιζα και γι’ αυτήν. Αν ήταν παρούσα, θα έπαιζα μόνο στο ομαδικό και όχι στο ατομικό της διοργάνωσης, προετοιμάστηκα κατάλληλα και ανταποκρίθηκα. Και από την παρουσία της Χατζηλιάδου, όπως και από άλλες, έχω βγει κερδισμένη και αυτό ήταν κίνητρο για να αναπληρώσω την απουσία της. Εχω βγει κερδισμένη, ωφελούμαι από άλλους που αξίζουν, επειδή ξέρω να ακούω. Να ακούς προσεκτικά είναι ισότιμο σεβασμού.

 Στην Τουρκία λοιπόν, παράλληλα με τουρκικές προκλήσεις στον ελληνικό ουρανό και δημόσια αντιπαράθεση των δύο ηγετών… Το αντιληφθήκατε;

Οχι. Οι Τούρκοι πολίτες ήταν ευγενέστατοι με εμάς τους Eλληνες, μάθαιναν ποιοι είμαστε και μας αγκάλιαζαν αμέσως. Βοηθά και ο αθλητισμός. Ενώνει, με έχει πείσει γι’ αυτό η εμπειρία μου σε διεθνείς διοργανώσεις.

 Ισως ο δυναμισμός σας, έστω και υποσυνείδητα, βοηθά, ενθαρρύνει τις γυναίκες της εποχής μας. Σε εποχές αλλεπάλληλων γυναικοκτονιών.

Μακάρι γυναίκες που νιώθουν ανασφάλεια να παίρνουν δύναμη από επιτυχίες γυναικών κάτω από δύσκολες συνθήκες. Οπως η δική μου.

 Η αθλήτρια της πάλης Πρεβολαράκη μάς είχε πει «οι γυναίκες να γυμναστούν, να δυναμώσουν ώστε να μπορούν να αυτοπροστατεύονται από την επιθετικότητα της εποχής μας».

Συμφωνώ μαζί της. Η άθληση δίνει δύναμη, ευεξία, αλλάζει διάθεση και ψυχολογία. Η γυμναστική είναι φάρμακο.

 Είστε 21 χρόνων. Η ίδια στάση ζωής ποιον προσωπικό στόχο γεννά;

Το συνεχές κυνήγι των ονείρων μου, τις θυσίες για να τα πετύχω. Ο αθλητισμός. Ο αθλητισμός είναι ο κόσμος μου, από μικρό παιδί αθλούμαι. «Προσωπικός στόχος» είπατε. Μέσω του αθλητισμού να δίνω χαρά και να βλέπω χαμόγελα με αιτία μπροστά μου. Οπως έχω καταφέρει στην αθλητική πορεία μου ώς τώρα.

 Αρα, αναπόφευκτη η προσωπική σχέση με το καράτε.

Πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς; Το καράτε είναι πολύ παλιά πολεμική τέχνη που θρέφει αυτοπειθαρχία, αυτοσυγκράτηση. Δεν είναι το… βάρβαρο άθλημα που πολλοί νομίζουν στη χώρα μας. Και μακάρι να το δούμε πάλι στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων. Πήγα στην Ιαπωνία, εκεί μιλούν για το καράτε όπως εμείς μιλάμε για το θέατρο και άλλες μορφές τέχνης!