Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο, το μεγαλύτερο πανεπιστημιακό ίδρυμα της χώρας έχει παραδοθεί άνευ όρων σε δυνάμεις ξένες της κοινότητάς του και της ακαδημαϊκής τάξης και τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά.
Το τέλος αυτής της άνευ όρων παράδοσης ζητάνε με ανακοινώσεις τους συλλογικά όργανα της ακαδημαϊκής κοινότητας (Σύνοδος των Προέδρων και των Κοσμητόρων των παιδαγωγικών τμημάτων, ΕΣΔΕΠ, εργαζόμενοι στην Ερευνα, εργαζόμενοι στις υπηρεσίες του ΑΠΘ, Συσπείρωση Πανεπιστημιακών, Πρωτοβουλία Πανεπιστημιακών, καθηγητές της Φιλοσοφικής, Φοιτητικοί Σύλλογοι κ.ο.κ.). Αυτή η παράδοση συνιστά, σε συμβολικό και πραγματικό επίπεδο, παράβαση καθήκοντος όσων οφείλουν με βάση τον ρόλο και τις αρμοδιότητές τους να προστατεύουν τα μέλη της κοινότητας, να φροντίζουν για την ασφάλειά τους και να μην τα εκθέτουν σε κινδύνους.
Μεγάλο κομμάτι της ακαδημαϊκής κοινότητας της χώρας ζητά την αποκατάσταση της νομιμότητας και απέχει από την πολωτική αντίληψη που δοκιμάζει το ΑΠΘ, κανένα άλλο ίδρυμα δεν ακολουθεί τον καταστροφικό δρόμο που το ΑΠΘ έχει πάρει. Οι εμπνευστές της διλημματικής συνθήκης «βιβλιοθήκη ή βαριοπούλα» λοιδορούν το δημόσιο Πανεπιστήμιο και αποδομούν την καταλυτική του επίδραση στην κοινωνική κινητικότητα των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων της χώρας μας. Επιπλέον βάζουν ένα μεγάλο επικοινωνιακό «αυτογκόλ» καθώς θυμίζουν πως ο πρωθυπουργός ως υπουργός Δημόσιας Διοίκησης είχε βγάλει σε διαθεσιμότητα 94 βιβλιοθηκονόμους στο παρελθόν. Θυμίζουν επίσης πως ένα εξέχον μέλος της κυβέρνησης τριγυρνούσε στο παρελθόν με μια βαριοπούλα στο χέρι στα στενά της Αθήνας.
Ενα ευρύ σχέδιο συνενώσεων των δεκάδων (45) περιφερειακών βιβλιοθηκών έχει ξεκινήσει εδώ και τέσσερα χρόνια. Στο πλαίσιο αυτού του σχεδίου έχουν γίνει διαβουλεύσεις που σε κάποιες περιπτώσεις οδήγησαν σε συνενώσεις (π.χ. Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών) και σε κάποιες άλλες όχι (π.χ. Φιλοσοφική). Ομως στην περίπτωση του Βιολογικού η συζήτηση και η διαβούλευση για τη χωροθέτηση της επίμαχης βιβλιοθήκης δεν έλαβαν χώρα όπως το συμφέρον και η ασφάλεια του Πανεπιστημίου και των μελών της κοινότητάς του επιβάλλουν.
Η γειτονιά μου είναι κοντά στο Πανεπιστήμιο και έχω προσωπική άποψη για όλα όσα συμβαίνουν στο ΑΠΘ και γύρω από αυτό. «Αγέλες» αστυνομικών με πολιτικά κάνουν εξακρίβωση στοιχείων στους γύρω δρόμους. Καθημερινές συμπλοκές και σουλάτσο των αστυνομικών δυνάμεων έξω από τμήματα και βιβλιοθήκες, πολύ μακριά από το Βιολογικό. Συλλήψεις και προσαγωγές. Αυτή την ένταση δεν την έχω ζήσει ούτε το καλοκαίρι του 2003 που η πόλη φιλοξενούσε το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ και τη σύνοδο κορυφής στο Πόρτο Καρράς ούτε τους Δεκέμβρηδες του 2008, 2009 και 2010 στις διαδηλώσεις για τον χαμό του Αλέξη Γρηγορόπουλου, δεν την έζησα ούτε στις μεγάλες διαδηλώσεις κατά των μνημονίων τα έτη 2012-2015.
Ποιος κάλεσε τους πάνοπλους «τιμωρούς ράμπο» και τους επιτρέπει να χτυπάνε παιδιά; Ποιος δεν έχει ψελλίσει ούτε μια φράση συμπάθειας για τον τραυματισμένο Γιάννη Ντουσάκη ως όφειλε; Αυτό που βιώνουμε όσοι ζούμε γύρω από το Πανεπιστήμιο είναι άκρως αντιδημοκρατικό και αντισυνταγματικό και συνιστά παράβαση καθήκοντος.
* δημοσιογράφος, διδάκτορας Πολιτικών Επιστήμων ΑΠΘ
-320x213.jpg)
