Δυναμική επιστροφή στην εκθεσιακή δραστηριότητα για το Ιδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή. Αυτό το καλοκαίρι οργανώνει στο Μουσείο της Ανδρου αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στη ζωγράφο και γλύπτρια Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, με τίτλο «Πλάθοντας το άυλο», ενώ του χρόνου θα αποτίσει εκεί τον οφειλόμενο φόρο μνήμης στον Χρόνη Μπότσογλου, οραματιστή καλλιτέχνη, αγαπημένο δάσκαλο, ο οποίος άνοιξε νέους δρόμους στην ελληνική ζωγραφική και η απουσία του είναι αισθητή.
Καθώς όμως το ερχόμενο φθινόπωρο συμπληρώνονται τρία χρόνια λειτουργίας του μουσείου του στην Αθήνα, το Ιδρυμα προγραμματίζει ένα αφιέρωμα με τίτλο «Ο Φώτης Κόντογλου και η επιρροή του στους νεότερους», που συνδέεται και με τα 100 χρόνια από τον ξεριζωμό του ελληνισμού της Ιωνίας. Η έκθεση θα έχει δύο σκέλη.
Το πρώτο θα αναδείξει την πολιτιστική και πνευματική προσφοράς του Φώτη Κόντογλου στο πεδίο των εικαστικών τεχνών και τα Γράμματα κατά τον 20ό αιώνα και το δεύτερο, τις επιρροές που δέχτηκαν από τον «δάσκαλο» οι: Εγγονόπουλος, Τσαρούχης, Μόραλης, Λουκόπουλος, Βουρλούμης, Κοψίδης, Καρούσος, κ.ά.
Ο προγραμματισμός του Ιδρύματος πάει ακόμα πιο μακριά. Για τον ερχόμενο χειμώνα ετοιμάζει την έκθεση «Ο Νεορεαλισμός ως πρωτοποριακό κίνημα» για το εφήμερο μα σημαντικό γαλλικό κίνημα (1960-1963). Θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε έργα σπουδαίων καλλιτεχνών που υπέγραψαν το Μανιφέστο του Νεορεαλισμού το 1960, όπως οι Yves Klein, Raymond Hains, Jean Tinguely, Arman César, Christo, Niki de Saint Phalle, κ.ά.
Ακόμα, το φθινόπωρο του 2024 αναμένεται έκθεση για τον Νάκη Παναγιωτίδη, διακεκριμένο καλλιτέχνη της διασποράς, εκπρόσωπο της Arte Povera, ο οποίος έδρασε στη Βέρνη. Θα ακολουθήσει το αφιέρωμα «Ο νέο-ιμπρεσιονισμός στα χρώματα της Μεσογείου», με έργα των Paul Signac, Maximilien Luce, Théo Van Rysselberghe, Henri Matisse, Charles Camoin και Henri Manguin.
Το υποσυνείδητο αποτυπώνεται ζωντανά μέσα από τα έργα της Αλεξάνδρας Αθανασιάδη
Σχεδόν πενήντα χρόνια δημιουργίας καλύπτει η αναδρομική έκθεση για την Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, που θα παρουσιαστεί σαν μια ενιαία εικαστική εγκατάσταση στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Χώρα της Ανδρου, από 3 Ιουλίου έως 2 Οκτωβρίου.
Το ανθρώπινο σώμα είναι κεντρικός άξονας της τέχνης της και διάχυτη η αγάπη της για τον Κωνσταντίνο Καβάφη. Γυναικείες και ανδρικές φιγούρες κυριαρχούν, από ξύλο, μέταλλο και χαρτί, εμπνευσμένες από τη μυθολογία, την ίδια, τον πατέρα της ή τον σύζυγό της, συνυπάρχουν εκφράζοντας όλες τις πλευρές, ακόμα και τις πιο σκοτεινές του έργου της. Το βίωμά της διαπερνά την ύλη και μας αγγίζει με αφοπλιστική ειλικρίνεια.
Οπως σημειώνει η επιμελήτρια της έκθεσης Μαρία Κουτσομάλλη-Moreau: «Η Αθανασιάδη, που σχεδιάζει και σμιλεύει από τα παιδικά της χρόνια, μπήκε πριν λίγο καιρό στην έβδομη δεκαετία δημιουργικότητας. Το Ιδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή τής αφιερώνει μια αναδρομική έκθεση η οποία ακολουθεί όλη την εξέλιξή της, από τα πρώτα της βήματα, που αν και πρόωρα αναγνωρίστηκαν πολύ γρήγορα, μέχρι σήμερα.
Ολες οι θεματικές και οι επιρροές που σημάδεψαν τη διαδρομή της παρουσιάζονται και διαλέγονται μεταξύ τους, χωρίς χρονολογική σειρά. Από αυτή τη συγκέντρωση έργων της Αθανασιάδη στον ίδιο χώρο, προκύπτει μια εντυπωσιακή διαπίστωση: σε αυτήν, καθετί σμιλεμένο ή σχεδιασμένο είναι εξίσου εύγλωττο, εξίσου δυνατό με τους χώρους που έχουν μείνει κενοί, τις κοιλότητες που συμπληρώνουν τη μορφή, τις λεπτομέρειες χάρη στις οποίες «στέκεται» το σύνολο. Το άπιαστο, το άυλο, το υποσυνείδητο αποτυπώνονται ζωντανά, παραδίδονται στην αιωνιότητα. Ετσι, γεννούν ένα έργο πρόσφορο στην παρατήρηση, τον στοχασμό και, κυρίως, την ενατένιση. Η Αθανασιάδη, πλάθοντας το άυλο, μας αφήνει να διακρίνουμε τον ορίζοντα».
