Στην ιταλική πολιτική, ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Ο Μάριο Ντράγκι υπέβαλε παραίτηση, αντιλαμβανόμενος ότι δεν υπάρχει πλέον το αναγκαίο κλίμα εποικοδομητικής συνεργασίας για να μπορέσει να συνεχίσει την κυβερνητική πορεία του. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Σέρτζιο Ματαρέλα, προσπαθεί να τον μεταπείσει και, έως τώρα, δεν έκανε δεκτή την παραίτησή του. Αποφάσισε να δώσει περιθώριο πέντε ημερών για να στηθεί μια «επιχείρηση διάσωσης» του κυβερνητικού αυτού συνασπισμού, ευρείας συμμετοχής.
Τα πράγματα, όμως, είναι κάθε άλλο παρά εύκολα. Σύμφωνα με στενούς συνεργάτες του, ο Ιταλός τεχνοκράτης πρωθυπουργός έχει λάβει τις αποφάσεις του, με τρόπο οριστικό και αμετάκλητο. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα, δηλαδή, να πάει την Τετάρτη στη Βουλή και στη Γερουσία (όπως του ζητήθηκε από τον Ματαρέλα) και να μην αναγνώσει νέες προγραμματικές δηλώσεις που να περιέχουν κάποιους βασικούς στόχους προς επίτευξη. Αλλά να πληροφορήσει, απλά, το Κοινοβούλιο ότι δεν εννοεί να συνεχίσει να ηγείται της κυβέρνησης.
Ας μην ξεχνάμε ότι, σύμφωνα με πολλούς παρατηρητές, ο «σούπερ Μάριο» δεν θέλει να εξαντλήσει την καριέρα του με τον πρωθυπουργικό αυτό ρόλο. Φέρεται να ποντάρει, αν οι συνθήκες φανούν ευνοϊκές, στη θέση του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ ή του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Κάτι που σημαίνει ότι δεν θέλει να «καεί» με τα «νάζια» και τα πολιτικά παιχνίδια των κομμάτων.
Στη φάση αυτή, οι πολιτικές δυνάμεις είναι χωρισμένες σε δύο στρατόπεδα: από τη μία, η κεντροαριστερά του Δημοκρατικού Κόμματος, το μικρό κόμμα Ζωντανή Ιταλία του Ματέο Ρέντσι και η Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι, ζητούν από τον Ντράγκι να μείνει στη θέση του και δεν επιθυμούν, σε καμία περίπτωση, πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Από την άλλη, η πλειοψηφία των Πέντε Αστέρων, μεγάλο μέρος της Λέγκας και, φυσικά, τα ακροδεξιά Αδέλφια της Ιταλίας (τα οποία βρίσκονται στην αντιπολίτευση) θέλουν άμεση προσφυγή στις κάλπες.
Οι «πεντάστεροι» και η Λέγκα φοβούνται ότι περαιτέρω παραμονή τους σε μια κυβέρνηση με τεχνοκράτη πρωθυπουργό θα τους κοστίσει πολύ ακριβά, με μεγάλη απώλεια ψήφων. Το δε Κίνημα Πέντε Αστέρων έχει και μία επιπλέον προσωπική διαφορά με τον Ντράγκι: θεωρεί ότι εμμέσως στήριξε και ενέκρινε την αποσχιστική πρωτοβουλία του υπουργού Εξωτερικών, Λουίτζι Ντι Μάιο, ο οποίος πριν από τρεις εβδομάδες έφυγε από το κίνημα και πήρε μαζί του 64 βουλευτές και γερουσιαστές.
Η αντιπαράθεση στο εσωτερικό των Πέντε Αστέρων, σχετικά με το ποια θα είναι η οριστική θέση που πρέπει να υιοθετήσουν, ακόμη δεν έχει τελειώσει. Δεν αποκλείεται, πάντως, οι υπουργοί των Cinque Stelle (Πέντε Αστέρια) να παραιτηθούν από το κυβερνητικό σχήμα πριν καν πραγματοποιηθεί η όλη συζήτηση στη Γερουσία.
Αν ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας εμμείνει, όντως, στην απόφασή του να εγκαταλείψει την πρωθυπουργία, ο Ιταλός πρόεδρος θα πρέπει να προκηρύξει το συντομότερο εκλογές ή να προχωρήσει στη σύσταση μιας προσωρινής κυβέρνησης με ξεκάθαρους, περιορισμένους στόχους: να εγκρίνει τον νέο κρατικό προϋπολογισμό και να αντιμετωπίσει, έστω για λίγους μήνες, τα προβλήματα της ενέργειας και της πανδημίας του κορονοϊού.
Είναι σαφές, βέβαια, ότι η προσφυγή στις κάλπες δεν μπορεί να αναβάλλεται επ’ αόριστον. Την άνοιξη, το πολύ, θα πρέπει υποχρεωτικά να γίνουν βουλευτικές εκλογές. Και το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα γίνει αν όντως βγει πρώτο κόμμα η άκρα δεξιά των Αδελφών της Ιταλίας και είναι σε θέση να κυβερνήσει σε συνεργασία με τη Λέγκα;
Μια πρώτη απάντηση –έστω κι αν μέσα σε έξι ή οκτώ μήνες μπορούν να συμβούν πολλά– είναι ότι ο πρόεδρος Ματαρέλα θα επιχειρήσει, με κάθε τρόπο, να συγκροτήσει νέα κυβερνητική συμμαχία ευρύτατης συμμετοχής, με έναν «νέο Ντράγκι» ως πρωθυπουργό. Αν βέβαια οι αριθμοί, και οι προθέσεις των περισσότερων πολιτικών δυνάμεων, το καταστήσουν δυνατό.
