Η Γελένα Ριμπάκινα δεν θα είχε κατακτήσει το πρώτο της Γκραν Σλαμ, ούτε καν θα είχε ταξιδέψει στη Βρετανία για το Ουίμπλεντον, αν η Ρωσία την είχε στηρίξει περισσότερο στο ξεκίνημα της καριέρας της. Ηταν 19 ετών, το 2018, όταν δέχθηκε την οικονομική στήριξη του Καζακστάν και έκτοτε παίζει υπό τη σημαία του.
Ετσι, λοιπόν, δεν την άγγιξε η απόφαση των διοργανωτών να αποκλείσουν τους Ρώσους και Λευκορώσους τενίστες από το φετινό Ουίμπλεντον λόγω της στρατιωτικής επέμβασης στην Ουκρανία και δεν είναι στη λίστα που κράτησε μακριά τους Μεντβέντεφ, Ρούμπλεφ, Χατσάνοφ, Καράτσεφ, Αζαρένκα, Σαμπαλένκα, Καζάτκινα…
Το Σάββατο, στον πρώτο της τελικό Γκραν Σλαμ, η 23χρονη Μοσχοβίτισσα (Νο 23 στον κόσμο) αντιμετώπισε την επίσης πρωτάρα Ονς Ζαμπέρ. Δύο τενίστριες τελείως διαφορετικές σε στιλ: τα τεχνικά χτυπήματα της 27χρονης Τυνήσιας απέναντι στα δυνατά winners και τους άσους της Ριμπάκινα.
Το πρώτο σετ του τελικού ανήκε στη Ζαμπέρ με τα εκπληκτικά slices, το έξυπνο παιχνίδι στο φιλέ και τα περάσματα σε σημεία που η αντίπαλός της δεν είχε απαντήσεις. Ομως στο ξεκίνημα του 2ου σετ, η Ριμπάκινα εκμεταλλεύτηκε άμεσα την έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης της Τυνήσιας και στην πρώτη ευκαιρία έκανε μπρέικ. Λόγω του νεαρού της ηλικίας της και της περίστασης, συνέχισε μεν να κάνει λάθη, όμως έπαιξε σωστά τους σημαντικούς πόντους και κέρδισε με παρεμφερή τρόπο δύο σετ. Το ταμπλό έγραψε 2-1 (3-6, 6-2, 6-2) και η Ριμπάκινα έγινε η 5η διαφορετική τενίστρια, μετά τις Μουγουρούθα, Κέρμπερ, Χάλεπ και Μπάρτι, που κατακτά το Ουίμπλεντον μετά το νταμπλ της Σερίνα Ουίλιαμς το 2015 και το 2016.
Η αντίδρασή της μετά το κερδισμένο ματς πόιντ; Σφιγμένη γροθιά και αναστεναγμός ανακούφισης. Ούτε πανηγυρισμοί, ούτε έντονες εκδηλώσεις. Λες και φορούσε μάσκα… Ομως στη συνέντευξη Τύπου, τη ρώτησαν για τους γονείς της, που –Ρώσοι όντες– δεν μπόρεσαν να έρθουν στο Λονδίνο να τη στηρίξουν. «Δεν τους έχω μιλήσει ακόμα. Πιστεύω ότι θα είναι περήφανοι», απάντησε και ξέσπασε σε λυγμούς. «Θέλατε συγκίνηση, έτσι δεν είναι; Ηδη κρατήθηκα πολύ»…
