Τρίκαλα: Ασπίδα κατοίκων κατά της απέλασης της οικογένειας του Σαφάρ Σααντού

Ολόκληρη περιοχή των Τρικάλων κινητοποιείται για να μην απελαθεί ο πρόσφυγας Σαφάρ Σααντού και η οικογένειά του, από τα καλύτερα παραδείγματα εργατικότητας και ένταξης στην κοινωνική ζωή της πόλης τα τρία – τέσσερα χρόνια που ζουν εκεί.

Οι κάτοικοι της περιοχής των Δικαστηρίων, όπου ζει η οικογένεια του Σααντού, έχουν συγκεντρώσει περισσότερες από 175 υπογραφές (τα ονόματα βρίσκονται στη διάθεση της «Εφ.Συν.»), ζητώντας από το δημοτικό συμβούλιο και τη δημοτική αρχή του Δημήτρη Παπαστεργίου να παρέμβουν άμεσα ώστε να παραμείνει στην πόλη και στη χώρα η οικογένεια, υπογραμμίζοντας την ανάγκη «να ριζώσουν οι οικογένειες που έχουν ενταχθεί στην κοινωνία μας». Για το σκοπό αυτό, οι κάτοικοι είχαν προγραμματίσει συνάντηση με το δήμαρχο το μεσημέρι της Τρίτης.

Εξηγούν οι κάτοικοι στο κείμενο υπογραφών: «Οσο διάστημα ήταν αιτούντες άσυλο και είχαν δικαίωμα στην εργασία, ο Σαφάρ εργαζόταν ως ράφτης σε τοπική επιχείρηση. Τα δύο μεγαλύτερα παιδιά τους εργαζόταν και παράλληλα παρακολουθούσαν μαθήματα στο 2 ο ΕΠΑΛ, όπου έμαθαν και την Ελληνική γλώσσα. Ενώ ο μικρός γιός φοιτoύσε στο 3ο Δημοτικό σχολείο. Μάλιστα κατά την περίοδο της πανδημίας, σε μια κρίσιμη συγκυρία για τον ίδιο, αλλά και για την χώρα μας, ο Σαφάρ θέλησε να προσφέρει, ράβοντας μάσκες για τον δήμο και για όλους μας.

»Το όνειρο γκρεμίστηκε με την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου που αποφάνθηκε ότι πρέπει να απελαθούν στην χώρα από όπου διέφυγαν διότι κινδύνευαν. Χάσανε το δικαίωμα στην εργασία και τα παιδιά σταματήσαν να φοιτούν στα σχολεία. Σήμερα, η υπόθεση βρίσκεται στο Διοικητικό δικαστήριο όπου για να προσφύγουν έχουν ξοδέψει μερικές εκατοντάδες ευρώ, ότι οικονομίες είχαν, ελπίζοντας να παραμείνουν στην πόλη».

Σε ρεπορτάζ της Ευαγγελίας Κακιά στην τοπική εφημερίδα Πρωινός Λόγος («Τα Τρίκαλα αγκάλιασαν εμένα και την οικογένεια μου»), αναφέρεται η ιστορία του ξεριζωμού του Σαφάρ και της νέας πατρίδας που βρήκε στα Τρίκαλα, από την οποία όμως κινδυνεύει ξανά να ξεριζωθεί.

Ο Σαφάρ εργαζόταν ράφτης για περισσότερα από 25 χρόνια σε πόλη στο βόρειο Ιράκ όπου έφτιαχνε παραδοσιακές φορεσιές και στολές για το στρατό και την αστυνομία, αλλά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα του το 2018. Στα Τρίκαλα βρήκε την ειρήνη και την ασφάλεια που ζητούσε και μπόρεσε να δημιουργήσει απερίσπαστος, καθώς την οικογένεια την αγκάλιασε η τοπική κοινωνία.

«Είναι όμορφα εδώ, ειρηνικά. Εάν επιστρέψω πίσω, κινδυνεύει η ζωή μου. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στην πόλη που ζούσα», αναφέρει ο ίδιος στον Πρωινό Λόγο.

«Η γειτονιά στέκεται στο πλευρό τους, αλληλέγγυα στον αγώνα τους για ένα καλύτερο μέλλον μακριά από την φρίκη του πολέμου και τις διώξεις. Κανένας άνθρωπος δεν ξεριζώνεται εάν δεν κινδυνεύει» σημειώνουν οι κάτοικοι. Και υπογραμμίζουν: «Στο σχολείο της γειτονιάς μας, παρακολουθήσαμε πρόσφατα με μεγάλη συγκίνηση τις εκδηλώσεις μνήμης για την Μικρασιατική Καταστροφή. Εκεί ακούσαμε τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας να εξιστορούν ιστορίες των Ελλήνων προσφύγων κοινές με την ιστορία της οικογένειας του Safar. Ας μην ξεχνάμε την ιστορική μας μνήμη. Οφείλουμε να διδασκόμαστε από την ιστορία».

Ολόκληρη η έκκληση αλληλεγγύης των κατοίκων Τρικάλων, που έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 175 υπογραφές μέχρι στιγμής, έχει ως εξής: