Κάτι η ηλικία, κάτι μια πάθηση που με ταλαιπωρεί τον τελευταίο καιρό, οι ενοχλήσεις στο αριστερό μου πόδι είναι καθημερινές και εμφανείς κατά το βάδισμά μου. Συντροφιά μου πάντα ο ανυποψίαστος –πίστευα εγώ– για την κατάστασή μου σκύλος μου.
Στον καναπέ ή στο κρεβάτι, με πλησιάζει, με ακουμπάει και αρχίζει να γλείφει το «τραυματισμένο» μου πόδι. Στην αρχή το θεώρησα τυχαίο. Η συνεχόμενη και πια σταθερή «αδυναμία» του στο λαβωμένο μου πόδι με έπεισε για τη φοβερή διαίσθηση και ευφυΐα του μικρού καλύτερού μου φίλου. Ο σκύλος μου, ο μικρός μεγαλόσωμος Ρίμπο, μου προσφέρει απίστευτη δύναμη και κουράγιο στην περιπέτεια της υγείας μου.
