Αστυνόμευαν στρατιωτικούς

Τι μου λες για πανεπιστημιακή αστυνομία και πράσιν’ άλογα… Εδώ, δευτεροβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση στρατιωτικών (ομοσπονδία) κατήγγειλε («Συντακτών», 8/6) παρουσία ένοπλων αστυνομικών σε γενική συνέλευση της πρωτοβάθμιας Ενωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Κω. Ηταν, λέει, δυο με πολιτικά, όπου ο ένας ερωτηθείς απάντησε ότι είναι ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος του νησιού και ο άλλος ότι είναι αστυνομικός της ασφάλειας, και τρεις ένστολοι αστυφύλακες, ένοπλοι. Η θέα των οποίων, λέει… απέτρεψε ενδιαφερόμενους αξιωματικούς να παραστούν στη συνέλευση. Ερωτηθείς δε ο εις των ενστόλων περί της παρουσίας τους, απήντησε… ευθαρσώς: «Ετσι βρεθήκαμε…». Δεν είχαν τι να κάνουνε δηλαδή να σκοτώσουνε την ώρα τους, είδαν φως και μπήκανε!

Είναι ανέκδοτο, που δεν θα πω το γνωστό και τετριμμένο: θυμίζει εποχές… κ.λπ. Διότι δεν θυμίζει απολύτως τίποτα. Αλλα ήταν εκείνα τα χρόνια, όπως και να τα δει κανείς, από οποιοδήποτε πρίσμα, όποια φίλτρα και να βάλει στο φακό. Ετούτο εδώ το… ευτράπελο: να αστυνομεύεται συνέλευση στρατιωτικών, είναι απ’ τ’ άγραφα! Καταλαβαίνουμε το «λόγο». Δυο είναι οι ομοσπονδίες, η μία είναι «με μας» και η άλλη «με τους άλλους»· τα έχει αυτά ο συνδικαλισμός, τι να κάνουμε; Συνδικαλισμός του «όλοι με όλους» ή του «όλοι εναντίον όλων» είναι σχήμα οξύμωρο! Ενώ ετούτο δω, ένοπλοι αστυνομικοί σε συνέλευση αξιωματικών, είναι απλώς… μωρό· είναι υπέρταση ανοησίας.

Τώρα, αν η εν λόγω ένωση της Κω, στη συνέλευση, αποφάσισε να αποχωρήσει από «τους άλλους» και να έρθει «με μας». Στους οποίους «με μας», ομιλών σε συνέδριό τους ο Αδωνις Γεωργιάδης, επιδαψίλευσε την τιμή «είστε τα δικά μας παιδιά» (παραείναι πολύτεκνος νομίζω, και μετά… παραπονιέται ότι τα παιδιά του δεν βρίσκουν δουλειά!). Ε, αυτά τα αλισβερίσια, απλώς αναβαθμίζουν τη βλακεία της «υπεροχής». Το άλλο κακό με τη βλακεία είναι ότι, επαναλαμβανόμενη, συνηθίζεται. Τότε καίγεσαι!