Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για το κατάπτυστο νομοσχέδιο συνεπιμέλειας Τσιάρα ήταν και είναι καθαρή – και είναι αρνητική.
Στη σύνταξη του νομοσχεδίου πρωταγωνίστησαν άλλωστε οι «ενεργοί μπαμπάδες» και πιο συγκεκριμένα επώνυμοι οικονομικοί και άλλοι κύκλοι οι οποίοι αποφάσισαν ότι, με απαράδεκτες οριζόντιες ρυθμίσεις, που υποβαθμίζουν τον ρόλο του δικαστή, που ευνοούν όχι κάποιους ταλαιπωρημένους πατεράδες αλλά κυρίως εκείνους που δεν «γουστάρουν» να πληρώνουν διατροφή ή που διαθέτουν την εξουσία για να χωρίζουν τα παιδιά από τις μητέρες τους ή ακόμα και τους κακοποιητές συζύγους που απέχουν λίγα βήματα από το να γίνουν «Μπάμπηδες».
Η υποψηφιότητα του Κων/νου Βαλσαμάκη στην Κ.Ε. όταν πήρε τόσο καθαρά θέση υπέρ των απόψεων αυτών στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ξαφνιάζει πολύ δυσάρεστα.
Ακόμα και αν ο κ. Βαλσαμάκης έχει μια προσωπική κακή εμπειρία, δεν υπήρχε λόγος να διεκδικεί ψήφο, όταν ο ίδιος όχι μόνο πήρε ανοιχτή θέση κατά των βασικών απόψεων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά εκτέθηκε συμμαχώντας και με όσους έβριζαν ασύστολα τους «δικαιωματιστές» και τις φεμινίστριες.
Μια σημαντική διευκρίνιση:
Μετά από επικοινωνία του με την «Εφ.Συν.» ο κ. Βαλσαμάκης ξεκαθάρισε – και είναι φυσικά καλοδεχούμενη η εξήγηση – ότι αφενός ήταν και παραμένει αντίθετος με το νόμο 4800/2021 (νόμος Τσιάρα για τη συνεπιμέλεια) και αφετέρου σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζονται οι απόψεις του με όσους έβριζαν ασύστολα τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων και τις γυναικείες οργανώσεις. Τα παιδιά δεν είναι βαλίτσες ούτε οικόπεδα.
