Ηθελημένη υποταγή στη μοίρα μας. Το… φάντασμα Ρεχάγκελ τριγυρνά

Αρης-ΠΑΟΚ, Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός την προηγούμενη αγωνιστική, συνολικά έπαιξαν στα δύο ντέρμπι 64 ποδοσφαιριστές, μόλις οι εννέα ήταν Ελληνες! Ούτε για γέλια ούτε για κλάματα είναι ο ίδιος αφελληνισμός των ελληνικών ομάδων. Για κλάματα; Το κλάμα είναι ιερό, κυλά στην εποχή μας, καθημερινά, για την απώλεια ζωής από πόλεμο, κορονοϊό, δεν αξίζει ούτε στάλα του για τον φαιδρό κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το σύμπτωμα-πάγια τακτική των ελληνικών ομάδων να μη συντηρούν ούτε υπόνοια οράματος ανάπτυξης, απλά φανερώνει την ηθελημένη υποταγή στην κακή μοίρα μας.

«Οραμα ανάπτυξης ονομάζεται η χρησιμοποίηση όσων Ελλήνων ικανών παικτών υπάρχουν στα τμήματα υποδομής των ομάδων;» μήπως απορήσατε; Μα και βέβαια. Οταν η δουλειά με συνείδηση δημιουργίας, σχέδιο που -θα έπρεπε να- κάνουν στα τμήματα υποδομής τους όλες οι ομάδες γεννά προσωπική σχέση των μικρών, όταν αυτοί ενηλικιωθούν, με την ομάδα τους και από τη χρησιμοποίησή τους στην ενδεκάδα ωφελούνται όλα τα κλιμάκια των εθνικών ομάδων, τότε, ναι, η αξιοποίηση των γηγενών παικτών είναι η άλλη λέξη της ανάπτυξης. Ηχεί γραφικότητα, το ξέρουμε, η ίδια επισήμανση επειδή είναι χιλιοειπωμένη, αλλά έχει αποδειχθεί ατελέσφορη.

«Ξεχάσατε, ανεπίδεκτοι;»

Δεν το λένε αλλά είμαστε σίγουροι πως το φάντασμα του Οτο Ρεχάγκελ εισβάλλει τα βράδια στον ύπνο παραγόντων, προπονητών και τους λέει: «Ηρθα εκεί, εμπιστεύθηκα με οργανωμένη δουλειά τις αξίες σας και έτσι σας πήγα το 2004 ώς την κορυφή της Ευρώπης. Γιατί δεν πήρατε το μάθημα και απαξιώνετε όποιον Ελληνα ποδοσφαιριστή διαθέτει χάρισμα;».

Η απάντηση; Προφανώς κάτι σαν «δεν μας παρατάς με τα… οράματα ανάπτυξης; Εγώ ασχολήθηκα με το ποδόσφαιρο για να ξεπλύνω μέσω της μπάλας τη διάτρητη δημόσια παρουσία μου, υπάρχουν ποδοσφαιρικές αρχές που δεν με ελέγχουν αλλά τις ελέγχω εγώ, είμαι επιχειρηματίας, με ό,τι άλλο κι αν ασχολούμαι, φοροδιαφεύγω αλλά έχω με το κράτος, σε όλες τις εποχές του λεγόμενου «επαγγελματικού ποδοσφαίρου», πελατειακές σχέσεις και δεν με αγγίζει κανείς. Ποια «ανάπτυξη» λοιπόν;».

Απάντησαν οι 19άρηδες

Απάντηση, προ ημερών αλλά και σε άλλες εποχές, δίνουν μικροί που ονειρεύονται να ακούσουν εν χορώ το όνομά τους από τα χείλη των οπαδών. Την προηγούμενη εβδομάδα τελείωσε το πρωτάθλημα υποδομών της κορυφαίας κατηγορίας, κατά γενική ομολογία «διοργάνωση που μοίρασε υποσχέσεις, ελπίδες από παίκτες μέχρι 19 χρόνων. Είδαμε σε μικρούς πολλών ομάδων χάρισμα, ποδοσφαιρική ικανότητα με προοπτική. Μιλώ με συναδέλφους προπονητές, λέμε σε όλους τους τόνους σε παράγοντες της πρώτης ομάδας των συλλόγων μας ότι υπάρχουν ταλέντα, αξιοποιήστε τα, αφήστε τα να προχωρήσουν και μη φέρνετε ξένους, συχνότερα χειρότερους από τους Ελληνες», μας είπε ο προπονητής της Κ-19 του ΠΑΣ Γιάννενα Χρήστος Αγγέλης. Διευκρίνισε: «Ευτυχώς ο ΠΑΣ σέβεται τα τμήματα υποδομής του».

Ο Γιώργος Γεωργουλόπουλος, προπονητής του Ιωνικού Νίκαιας, συμφώνησε: «Υπάρχουν ικανοί παίκτες σε αυτές τις ηλικίες, με ταλέντο και ώριμη συμπεριφορά, αλλά είναι αμφίβολο αν θα προωθηθούν, το πιθανότερο είναι να μην πάρουν την ευκαιρία που αξίζει στα προσόντα τους. Επιλογές χωρίς λογική. Οι εθνικές ομάδες χρειάζονται ετοιμοπόλεμους παίκτες που δεν φτάνουν ώς αυτές.

Στο φετινό πρωτάθλημα με πρωταθλητή τον Παναθηναϊκό είδαμε και συναρπαστικά παιχνίδια. Ο πρωταθλητής Κ-19 Παναθηναϊκός έχει πολλούς καλούς παίκτες, ξεχωρίζει ο εξαιρετικός Μπιλάλ, απορώ αν θα τον δούμε να φτάνει στην πρώτη ομάδα, παίκτης με ικανότητες. Μια φάση-απόδειξη: Στο εντός έδρας παιχνίδι του με τον Αστέρα Τρίπολης, ο Παναθηναϊκός έχασε 1-2, ο 19χρονος τερματοφύλακας του Αστέρα, ο Γραμματικάκης, έπιασε στο 90’ πέναλτι του Μπιλάλ, είναι ένας έτοιμος τερματοφύλακας για πρώτη ομάδα. Και αναρωτιέμαι αν, όπως αξίζουν αυτοί οι δύο αλλά και άλλοι, ο Μπιλάλ θα φτάσει στην πρώτη ομάδα και γιατί ο Γραμματικάκης έπρεπε να βρει καταφύγιο στον Αστέρα ώστε να δείξει το ταλέντο του επειδή ο Ολυμπιακός, όπου έπαιζε πριν, δεν του έδωσε την ευκαιρία. Δύο ενδεικτικά παραδείγματα έδωσα, υπάρχουν πολλά ακόμη».