Σκεφτόμουν, τρίτη μέρα σήμερα που είπα να πιάσω, πάλι, το νεοναζιστικό Τάγμα του Αζόφ στην Ουκρανία, μετά την… παράπλευρη τηλεοπτική απώλεια/εμφάνιση του «αζοφιστή» στη Βουλή των Ελλήνων· δεν μπορώ να το χωνέψω τέτοιο χάλι… Σκεφτόμουν λοιπόν ότι καθαυτό το σύμβολο «μάχης» των «αζοφικών», που το πήραν (δεν ξέρω πώς… κληρονομικώ δικαιώματι;..) από τις τεθωρακισμένες μεραρχίες θανάτου των γερμανικών SS του Χίμλερ, η «λυκοπαγίδα» (wolfsangel) είναι βάναυσο και μόνο ως επινόηση.
Να χρησιμοποιείς, ως σύμβολο δύναμης, «εργαλείο» που παγιδεύει το πιο περήφανο ζώο στη φύση, συγχρόνως και πιο μεγάλο δάσκαλο του ανθρώπου στα πρώτα στάδια του πρωτογονισμού του (του δίδαξε το κυνήγι, τη συνεργασία, τη συντροφικότητα…) είναι και βάναυσο, ομού και ηλίθιο!
Για την Ιστορία, μιας και ήδη αναφέρθηκα στο Σύνταγμα (7ο) της 4ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας των SS που διέπραξε τη σφαγή στην Κλεισούρα Καστοριάς (5 Απριλίου 1944) 280 Ελλήνων, οι πιο πολλοί γυναικόπαιδα (αντίποινα αντιστασιακής ενέργειας θανάτου… τριών Γερμανών προπομπών μοτοσικλετιστών). Ο διοικητής του τάγματος, Καρλ Σίμερς, όταν κλήθηκε σε απολογία, από τη Στρατιωτική Διοίκηση, επειδή διέταξε σφαγή γυναικόπαιδων, ισχυρίστηκε ότι αναγκάστηκε, διότι στα σπίτια κρυβόντουσαν και αντάρτες που τους πυροβολούσαν· ψευδέστατο, διότι όλοι οι ενήλικοι του χωριού, από φόβο αντιποίνων, είχαν ήδη καταφύγει στα γύρω βουνά. Αυτός ο στυγνός φονιάς γυναικόπαιδων αθωώθηκε… λόγω αμφιβολιών.
Το ίδιο έμβλημα, το wolfsangel, των ειδικών δυνάμεων των SS και, τώρα, του Τάγματος του Αζόφ (δεν είδα να το αποσύρει…) όταν, παλαιότερα, επί Δυτικής Γερμανίας, το χρησιμοποίησε νεοναζιστική γερμανική οργάνωση, χρήση του συμβόλου και οργάνωση τέθηκαν εκτός νόμου, το 1982. Στα καθ’ ημάς. Το χρησιμοποίησε και η Χρυσή Αυγή του πρώτου καιρού. Τότε (δεκαετία τού ’80) επιχειρώντας να «αθωώσει» τη «λυκοπαγίδα» ο Μιχαλολιάκος, υποστήριξε ότι επρόκειτο «για το αρχαίο “Ξ” της γραμμικής Β΄»…
