Για ένα «φόρουμ» της ευρωπαϊκής Αριστεράς στην Ελλάδα

Σύμφωνα με τις προγραμματικές θέσεις του, ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. φιλοδοξεί να χωρέσει στα κομματικά όριά του ολόκληρη την εγχώρια Προοδευτική Παράταξη. Όπως και άλλοι, θεωρώ ατελέσφορη αυτή την προσέγγιση. Ακόμα και στο πλαίσιο αυτής της επιλογής, όμως, υπάρχει τρόπος να διερευνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ εναλλακτικές προσεγγίσεις για διάλογο και συμπόρευση με συγγενείς ή/και φίλιες δυνάμεις.

Όχημα για κάτι τέτοιο είναι η Ομάδα στην οποία συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η «Αριστερά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο» (αλλιώς «Ενωμένη Ευρωπαϊκή Αριστερά – Βορειοευρωπαϊκή Πράσινη Αριστερά», GUE/NGL) είναι ένας ευρύς φορέας. Συμμετέχουν σε αυτόν κόμματα της ριζοσπαστικής και της κομμουνιστικής Αριστεράς, του αριστερού σοσιαλισμού, της εξωκοινοβουλευτικής και άκρας Αριστεράς, της οικολογίας και της φιλοζωίας.

Στην ελληνική πραγματικότητα, αυτό σημαίνει πως σε αυτή την Ομάδα στην Ευρωβουλή συμμετείχαν ή συμμετέχουν τα «αδελφά κόμματα» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (σε κάθε περίπτωση ορισμένων συνιστωσών του) και του Κόμματος για τα Ζώα (το ολλανδικό PvdD και το γερμανικό TSP), ίσως του ΜέΡΑ25, φαντάζομαι της Πράσινης Αριστεράς κ.ά. Το ΚΚΕ δε συμμετέχει πια στην Ομάδα, αλλά συμμετείχε επί δεκαετίες, όπως συνεχίζουν να το κάνουν άλλα κομμουνιστικά κόμματα (το γαλλικό, το ισπανικό, το πορτογαλικό, το ΑΚΕΛ…). Η θέση του Περισσού είναι σε αυτή τη συμπαράταξη, όχι στους «ανεξάρτητους», μαζί με το… ΕΛΑΣΥΝ του Λαγού! Εξάλλου, η GUE/NGL λειτουργεί περισσότερο ως ένα φόρουμ διαλόγου και συντονισμού, παρά ως ένα διεθνές «κόμμα». Οι αποφάσεις της δεν είναι δεσμευτικές και οι πρωτοβουλίες που καλύπτει, πολιτικά, συχνά δεν εκφράζουν όλα τα μέλη της.

Με την ευκαιρία του Συνεδρίου του, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να απευθύνει μια πρόσκληση σε όσες δυνάμεις προσβλέπουν στη συμμετοχή τους στην GUE/NGL. Θα ήταν καλό να συσταθεί ένα φόρουμ αυτών των δυνάμεων. Σκέφτομαι ένα πολιτικό υποκείμενο («Το GUE/NGL στην Ελλάδα») με μόνιμες συναντήσεις, κοινές εκδηλώσεις και εκδόσεις, ίσως συλλογικές ανακοινώσεις -όπου βγει. Η ατζέντα του θα ξεκινούσε από τα θέματα που απασχολούν το Ευρωκοινοβούλιο, για να επεκταθεί -φυσιολογικά- σε όλο το φάσμα της πολιτικής επικαιρότητας.

Είναι λογικό ο ΣΥΡΙΖΑ, ως το μακράν πολυπληθέστερο κόμμα αυτού του χώρου, να έχει επιφυλάξεις για ένα τέτοιο άνοιγμα. Ίσως να θεωρεί πως δεν έχει λόγο να χαρίσει «δωρεάν» δημοσιότητα στους «ανύπαρκτους». Αλλά η ηγεμονία δεν είναι μονοκρατορία. Ας συνυπολογισθεί πως, με αυτή την πρωτοβουλία, ο ΣΥΡΙΖΑ θα διεύρυνε τον «κύκλο» των συνομιλητών του και του ακροατηρίου του προς την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, τη «θυμωμένη» σοσιαλδημοκρατία, την οικολογία και τη φιλοζωία, την κομμουνιστική Αριστερά. Λέγεται -και σωστά- πως «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες». Στην πολιτική, όμως, σε αυτές μπορεί να βρείτε και άλλα, πιο χρήσιμα πράγματα.

* Εκπαιδευτικός, στέλεχος του Κόμματος για τα Ζώα. Το βιβλίο του «Πολιτική Φιλοζωία» (2020) κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο