Στις κάλπες πάνε την Κυριακή οι πολίτες της Ουγγαρίας και το μεγάλο ερώτημα είναι: η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και οι ισχυρότατοι μετασεισμοί της θα αποσοβήσουν ή θα ανοίξουν τον δρόμο για τέταρτη συναπτή επανεκλογή του φιλο-ρώσου ακροδεξιού πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπαν;
Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο επονομαζόμενος «Βικτάτορας» βρίσκεται πρώτη φορά απέναντι σε κοινό μέτωπο έξι κομμάτων της αντιπολίτευσης (από τους σοσιαλιστές και τους φιλελεύθερους μέχρι το ακραιφνώς ακροδεξιό, νυν… γραβατωμένο και δήθεν «σοβαρό» Jobbik), που μετουσιώνεται στο πρόσωπο του βασικού του αντιπάλου: του φιλο-ευρωπαίου συντηρητικού Πίτερ Μάρκι-Ζάι.
Παρότι (και) το εκλογικό σύστημα είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του Ορμπαν μετά από δώδεκα χρόνια στην εξουσία –στα οποία κατάφερε να «μεταμορφώσει την Ουγγαρία σε μια αυτοαποκαλούμενη “ανελεύθερη δημοκρατία”, με ακλόνητη λαβή στα ΜΜΕ και με πιστούς οπαδούς του επικεφαλής κορυφαίων θεσμών», όπως σχολίαζε χθες το Reuters–, ακόμα κι ίδιος αναγνωρίζει πως αυτές οι εκλογές δεν θα είναι περίπατος. Αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, το εθνικιστικό κόμμα του Fidesz διατηρεί οριακό προβάδισμα. Με αρκετούς αναποφάσιστους όμως, η σκληρή μάχη δείχνει αμφίρροπη.
Με όπλο και τη φιλοκυβερνητική προπαγάνδα στα περισσότερα μίντια, ο Ορμπαν κατηγορεί τον Μάρκι-Ζάι ότι θέλει να σύρει την Ουγγαρία στον πόλεμο στην Ουκρανία, σε αντίθεση δήθεν με κείνον που πλασάρεται ως ελέω Θεού «προστάτης» της. «Δεν είμαι υπόλογος ενώπιον του Κυρίου για τον λαό της Ουκρανίας, αλλά για τον λαό της Ουγγαρίας», διακήρυξε χαρακτηριστικά.
«Πρωτοπαλίκαρο του Πούτιν στη Δύση» τον χαρακτηρίζει από την άλλη ο Μάρκι-Ζάι, στηλιτεύοντάς τον πως με το να πατά σε δυο βάρκες –και της Δύσης και της Ρωσίας– έχει «ντροπιάσει την Ουγγαρία» και την έχει απομονώσει ακόμα περισσότερο, με συνέπεια να χάνει συμμάχους. Συνδέει επίσης τη συστηματική διάβρωση των δημοκρατικών αρχών και του κράτους δικαίου στη χώρα με τις στενές σχέσεις που διατηρεί ο Ούγγρος πρωθυπουργός με τον αυταρχικό Ρώσο πρόεδρο και τη δική του σιδηρά διακυβέρνηση. Οι αιτιάσεις αυτές εξάλλου έχουν ξαναφέρει τον Ορμπαν σε μετωπική σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία απειλεί να του στερήσει πολύτιμα κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Ενώ αναγκάστηκε να καταπιεί απρόθυμα το νέο πακέτο σαρωτικών κυρώσεων της Ε.Ε. σε βάρος της Ρωσίας, ο Ούγγρος πρωθυπουργός εναντιώνεται σφοδρά στην επιβολή ακόμα περισσότερων ειδικά στον κρισιμότατο τομέα της ενέργειας, επικαλούμενος το πλήγμα στην ουγγρική οικονομία. Ενώ επέτρεψε δε στο ΝΑΤΟ να αναπτύξει στρατεύματα στη δυτική Ουγγαρία, αρνείται κατηγορηματικά να στείλει όπλα στην Ουκρανία ή να αφήσει να μεταφερθούν μέσω ουγγρικού εδάφους.
Επιβεβαιώνοντας τις επικρίσεις του Μάρκι-Ζάι, η αμφίθυμη στάση του Ορμπαν έχει προκαλέσει έντονη ενόχληση ακόμα και στις τάξεις των στενών, πλην φιλο-ουκρανών, συμμάχων του στην Ομάδα του Βίσεγκραντ (Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία).
Ο Ούγγρος υπουργός Αμυνας υποχρεώθηκε τις προάλλες να ματαιώσει συνάντηση με τους τρεις ομολόγους του, αφού ο Πολωνός και η Τσέχα αποφάσισαν να την μποϊκοτάρουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη στάση της Βουδαπέστης. «Λυπάμαι πολύ που το φτηνό ρωσικό πετρέλαιο είναι τώρα πιο σημαντικό για τους Ούγγρους πολιτικούς από το ουκρανικό αίμα», τουίταρε δηκτικά η Τσέχα υπουργός Αμυνας Γιάνα Τσερνοσόβα.
Είχε προηγηθεί το δημόσιο ξεμπρόστιασμα του Ορμπαν από τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι κατά την τηλε-ομιλία του τελευταίου στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε., όταν του ζήτησε ευθέως να επιλέξει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει.
Την Τετάρτη η ένταση κλιμακώθηκε, με τον Ούγγρο υπουργό Εξωτερικών Πίτερ Σιγιάρτο να κατηγορεί ανοιχτά τον Ουκρανό ομόλογό του Ντμίτρο Κουλέμπα ότι επικοινώνησε με τον πρέσβη της Ουκρανίας στη Βουδαπέστη για να συζητήσουν πώς η εμπόλεμη χώρα θα μπορούσε να επηρεάσει τις εκλογές υπέρ του Μάρκι-Ζάι. Ο Κουλέμπα διέψευσε τις καταγγελίες, ενώ η ουγγρική αντιπολίτευση είχε ήδη ζητήσει την παραίτηση του Σιγιάρτο, εγκαλώντας τον πως έχει επιτρέψει στη Ρωσία να παρέμβει στις εκλογές υπέρ του Ορμπαν.
Τα όποια φιλο-ουκρανικά αισθήματα του μισαλλόδοξου πρωθυπουργού εξαντλούνται πάντως στο προσφυγικό, μολονότι φάνηκε και εκεί πόσο ψεύτικος είναι ο χριστιανικός ανθρωπισμός του.
Σύμφωνα με το ουγγρικό παράρτημα της Επιτροπής του Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η κυβέρνησή του παραφουσκώνει «παραπλανητικά» τον αριθμό των Ουκρανών προσφύγων που έχει υποδεχτεί η Ουγγαρία, κάνοντας λόγο για 540.000 και πλέον, αλλά αποκρύπτει ότι οι περισσότεροι έχουν μεταβεί σε άλλες χώρες της Ε.Ε. Ο λόγος; Η εξασφάλιση μεγαλύτερων ευρωπαϊκών κονδυλίων για τη φιλοξενία τους. Αυτό θα πει (απ)ανθρωπιά με το αζημίωτο!
