Νέα πρόσκληση για συνένωση όλου του ελληνικού ρεπερτορίου

Δύο χρόνια ζωής συμπλήρωσε η ΕΔΕΜ, η Ενωση Δικαιούχων Εργων Μουσικής, ο ΟΣΔ (Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης) για τα πνευματικά δικαιώματα. Και στήθηκε από το μηδέν. Και αφού πρώτα οι δημιουργοί, συνθέτες και στιχουργοί, έπρεπε να πατήσουν γερά στα πόδια τους μετά την κατάρρευση της διαβόητης ΑΕΠΙ. Γι’ αυτά τα δύο χρόνια και τα μελλοντικά τους σχέδια μας μίλησαν χθες στα κεντρικά γραφεία της ΕΔΕΜ η γενική διευθύντρια του Οργανισμού, Λούκα Κατσέλη, και ο πρόεδρος του Δ.Σ., Φοίβος Δεληβοριάς. Μαζί τους ήταν οι συνθέτες (και μέλη της ΕΔΕΜ, εννοείται) Γιώργος Κατσαρός, Χρήστος Νικολόπουλος και Γιώργος Χατζηνάσιος, η στιχουργός Λίνα Νικολακοπούλου και το μέλος του Δ.Σ. Μαίρη Φασουλάκη.

Κοινή αγωνία όλων τους η συνένωση των δύο ΟΣΔ που υπάρχουν στην Ελλάδα, της ΕΔΕΜ και της Αυτοδιαχείρισης. Ο πρώτος διαθέτει γύρω στα τρεις χιλιάδες μέλη και ο δεύτερος γύρω στα οχτακόσια. Βρίσκονται σε συζητήσεις μεταξύ τους, βρίσκονταν σωστότερα, αλλά η κατάσταση θυμίζει Ελλάδα και FYROM εκείνα τα παλιά χρόνια, τα πέτρινα, πριν από τις θαυματουργές Πρέσπες.

«Η ΕΔΕΜ δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους αντίστοιχους ΟΣΔ του εξωτερικού» σημείωσε η Λούκα Κατσέλη. «Αριθμώντας 3.000 μέλη, δηλαδή τη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων δημιουργών, και περίπου 20 νέες αιτήσεις ανά εβδομάδα, η ΕΔΕΜ εκπροσωπεί σήμερα το πιο δυναμικό ελληνικό ρεπερτόριο με μερίδιο αγοράς άνω του 70% και με πολύ πρόσφατη την έγκριση της CISAC να γίνει μέλος της». Αυτό με τη CISAC (International Confederation of Societies of Authors and Composers) αποτελεί είδηση και είναι μία πολύ σημαντική, για την ΕΔΕΜ, εξέλιξη. Αποτελεί αναγνώριση.

Η Λούκα Κατσέλη αναφέρθηκε και στο μέγα ζητούμενο: την πληρωμή των πνευματικών δικαιωμάτων στους δικαιούχους. «Η ΕΔΕΜ κατόρθωσε μέσα σε δύο χρόνια να κάνει τρεις διανομές ύψους 6,5 εκατ. ευρώ καθαρά», ενώ στόχος παραμένει «να διευρυνθεί η εισπρακτική βάση και από παραδοσιακές πηγές (δημόσια εκτέλεση) αλλά και από επιγραμμικά μέσα. Στόχος και πρόσκληση, κάθε χρόνο η διανομή να είναι καλύτερη». Η ίδια πάντως, αν και επιμένει «στην προσπάθεια ένωσης του ελληνικού ρεπερτορίου τουλάχιστον σε κοινή είσπραξη με την Αυτοδιαχείριση, αν όχι Ενωση των δύο ΟΣΔ», εκτιμά ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένας νέος οργανισμός που θα τους απορροφήσει όλους. Είναι και τεχνοκράτης, τα βλέπει από άλλη σκοπιά που δεν μπορούν να τα δουν οι δημιουργοί.

Από τη μεριά του ο Φοίβος Δεληβοριάς, ένας άνθρωπος που έχει κάνει τεράστιο προσωπικό αγώνα για τα πνευματικά δικαιώματα τα τελευταία χρόνια, εξήγησε πως σε κάθε μεγάλη χώρα «υπάρχει ένας κεντρικός μηχανισμός συλλογικής διαχείρισης ο οποίος ελέγχεται από το τοπικό ρεπερτόριο και φυσικά έχει και συμβάσεις εκπροσώπησης με ξένους οργανισμούς». Εξέφρασε και αυτός την επιθυμία του για συνένωση με την Αυτοδιαχείριση, «να δημιουργήσουμε έναν χώρο δικό μας μέσα από τον οποίο να διαπραγματευόμαστε». Και μίλησε για τα λεγόμενα quotas, «στη Γαλλία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης υπάρχουν νομοθεσίες που βοηθούν την ενίσχυση του τοπικού ρεπερτορίου, στο ραδιόφωνο ας πούμε. Δηλαδή και οι ξένοι σταθμοί ακόμα να έχουν οπωσδήποτε μια πρόβλεψη να παίζονται αγγλόφωνες ελληνικές παραγωγές». Η Μαίρη Φασουλάκη διευκρίνισε ότι στην ΕΔΕΜ δεν εκπροσωπούν μόνο ελληνικό ρεπερτόριο, «αλλά και ξένο ρεπερτόριο μέσα από συμβάσεις που έχουμε με εκδότες και γι’ αυτόν τον λόγο και το μερίδιό μας σε αυτό το ρεπερτόριο είναι επίσης υπαρκτό».

Την κατάσταση στον χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων και τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκονται συνθέτες και στιχουργοί την περιέγραψε πολύ χαρακτηριστικά ο Γιώργος Χατζηνάσιος: «Τα χρήματα που παίρνουμε εδώ και δύο χρόνια σε σχέση με την παλιά εποχή είναι το ¼ και λέω και πολλά».

Η πανδημία έκανε πολύ μεγάλο κακό στους δημιουργούς των τραγουδιών. Τους γονάτισε. Γι’ αυτό και όλοι εμείς οι χρήστες δεν πρέπει να δυσανασχετούμε όταν πληρώνουμε για πνευματικά δικαιώματα. Για σκεφτείτε το λίγο, θα μπορούσατε να ζήσετε χωρίς μουσική και τραγούδι;