Οι Mother of Millions κυκλοφορούν αυτή την εβδομάδα το EP “Orbit” και ετοιμάζονται να το παρουσιάσουν και να γιορτάσουν μαζί μας με μια σειρά από συναυλίες.
Και τι καλύτερη αφορμή για την efsyn city να συνομιλήσει με τον κιθαρίστα Κώστα Κωνσταντινίδη για τη νέα κυκλοφορία, τη διαχείριση της απώλειας ενός μέλους τους μπάντας, αλλά και για το «σύνθημα» που χρησιμοποιούν, το Rive Evolve.
Βρισκόμαστε εσχάτως λίγες ημέρες πριν τις εμφανίσεις σας σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Πώς σας φαίνεται η σταδιακή επιστροφή σε συναυλιακούς ρυθμούς;
Μετά από την αποχή της πανδημίας, το ότι ξαναμπήκαμε στο στούντιο με συγκεκριμένους στόχους μόνο ενθουσιασμό δημιουργεί. Ξαναβρήκαμε σχετικά γρήγορα τα πατήματά μας μετά την ηχογράφηση του EP και ανυπομονούμε για Θεσσαλονίκη και Αθήνα.
Επιστροφή και με νέα δισκογραφική δουλειά. Πώς προέκυψε η επιλογή για κυκλοφορία EP και όχι full length album; Είναι, ουσιαστικά, μια γέφυρα μετάβασης στη νέα εποχή των Mother of Millions;
Χρειαζόμασταν μια πιο άμεση κυκλοφορία, ως μια ανάγκη να μοιραστούμε με τον κόσμο σκέψεις και συναισθήματα σε σχέση με τη διαχείριση της απώλειας. Όταν γράψαμε το ομότιτλο τραγούδι του “Orbit” EP, μας ήρθε η ιδέα, η δισκογραφική μας συμφώνησε, και το προχωρήσαμε. Συνεχίζουμε πλέον κανονικά τη σύνθεση του επερχόμενου full length, οπότε η γέφυρα είναι όντως ένα ωραίο σχήμα για να το περιγράψει νομίζω.
“Orbit” ο τίτλος και “Where Do We Go From Here” η πρώτη «γεύση» από το νέο album. Πολλοί συμβολισμοί;
Νομίζω πως είναι άμεσος ο συμβολισμός. Πήραμε την πρώτη μας σκέψη μετά την ανασυγκρότηση της μπάντας και γράψαμε στίχους και μουσική. Το πώς θα συνεχίσουμε από εδώ και πέρα, γιατί ήταν ανάγκη μας να συνεχίσουμε, ποιά θα είναι η νέα μας πορεία συμπεριλαμβάνοντας ό,τι έχει συμβεί ως σήμερα.
Πώς επιβιώνει και πώς επιστρέφει λοιπόν μια μπάντα από μια τόσο μεγάλη απώλεια, όπως αυτή τη του Μάκη; Είναι η «βουτιά» στη δημιουργία το στήριγμα και το όχημα;
Συζητούσαμε με τα παιδιά πρόσφατα, πως το συγκρότημα ήταν πάντα ένα δοχείο απόθεσης αρνητικών συναισθημάτων και δυσκολιών, ένα -ας το πούμε- δοχείο πένθους. Παίρναμε το βίωμα και το μετουσιώναμε κι έτσι κάπως αδειάζαμε και προχωρούσαμε. Η απώλεια του Μάκη μας το στέρησε αυτό προσωρινά, γιατί δημιούργησε το παράδοξο της προσπάθειας να διοχετεύσουμε το πένθος μας για αυτόν, χωρίς αυτόν. Η δημιουργία του EP σηματοδοτεί την επεξεργασία, σε πρώτη φάση, αυτού του πένθους, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε.
Είστε μια μπάντα που έχει καταφέρει να συγκεντρώσει τα βλέμματα όχι μόνο εντός της χώρας, αλλά και στο εξωτερικό. Είναι εύκολο να γίνει ένα ακόμη μεγαλύτερο βήμα με πιθανή μετεγκατάσταση σε χώρα εκτός Ελλάδας; Μπορούν οι Mother of Millions να γίνουν full time job;
Η μετεγκατάσταση προϋποθέτει να αφήσουμε πολλά πράγματα πίσω και δεν είναι κάτι που θέλουμε σε αυτή τη φάση. Προς το παρόν το εισόδημα που κερδίζει το συγκρότημα με τη δραστηριότητά του, μπορεί να χρηματοδοτεί όλες τις επόμενες κινήσεις του, που ήταν σημαντικός στόχος προς κατάκτηση. Για να γίνει full time job χρειάζονται θυσίες και ρίσκα, τα οποία φυσικά τα αξιολογούμε αν παρουσιαστεί κάποιος σημαντικός λόγος. Μετά την πανδημία, η συζήτησή μας συμπυκνώθηκε στο “Επιστροφή στα βασικά”. Για ποιό λόγο γράφουμε και παίζουμε μουσική, ποιά ανάγκη μας εξυπηρετείται από αυτή τη διαδικασία, από την μεταξύ μας συνύπαρξη και από την παρουσία μας στη σκηνή.
Τι σημαίνει Rise Evolve;
Το Rise Evolve είναι συλλογικό και προσωπικό μας σύνθημα, είναι η εσωτερική μας φωνή, να μην τα παρατάμε και να αγκαλιάζουμε την εξέλιξη.
Σταθερά και με γοργά βήματα η progressive σκηνή κάνει φοβερά άλματα και αποκτά και αυτή τη δική της ξεχωριστή θέση στα διεθνή δρώμενα. Από που εκτιμάτε ότι προέρχεται όλος αυτός ο πλούτος σε πολύ καλές ελληνικές κυκλοφορίες και με εξαιρετικές παραγωγές; Συνεχίζεται αυτό που πριν από μερικά χρόνια περιγραφόταν ως «έκρηξη» της ελληνικής εναλλακτικής/underground/αγγλόφωνης σκηνής ή έχουμε να κάνουμε με ένα νέο κεφάλαιο;
Υπάρχει τα τελευταία χρόνια μια ειλικρίνεια στην έκφραση θα έλεγα, η οποία προκύπτει από τους καιρούς που ζούμε και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Οι καιροί δυσκολεύουν, η ανάγκη για έκφραση πολλαπλασιάζεται. Αν προσθέσουμε σε αυτό τις διευκολύνσεις που δίνει η νέα τεχνολογία στην παραγωγή και την αλληλοστήριξη μεταξύ των σχημάτων, και ευρύτερα των επαγγελματιών του χώρου στην Ελλάδα, έχουμε μάλλον την απάντηση.
Στις επόμενες δύο συναυλίες σας μοιράζεστε τη σκηνή με τους Playgrounded και τους Church of The Sea, δύο εξαιρετικά σχήματα και με πρόσφατες εξαιρετικές κυκλοφορίες. Πόσο σημαντικό είναι τελικά να στηρίζει μια μπάντα και να στηρίζεται από την «δική της» σκηνή;
Οι Playgrounded είναι ένα σχήμα με όραμα και με πρόταση στον ήχο, που μόλις κυκλοφόρησαν έναν εξαιρετικό δίσκο, και οι Church of the Sea κυκλοφόρησαν ένα ντεμπούτο άλμπουμ που δείχνει ολοκληρωμένη αντίληψη για το σύνολο της αισθητικής τους. Μας αρέσει να συμπλέουμε με ανθρώπους που αντιμετωπίζουν την τέχνη τους όπως εμείς, γιατί αυτή η ζύμωση μόνο ένα βήμα πιο μπροστά μπορεί να μας πάει.
Δεν ξέρω πως ακριβώς ορίζεται μια “σκηνή”, αλλά συνεχίζοντας κι από την προηγούμενη ερώτηση, κι εμείς δεν θα καταφέρναμε και πολλά χωρίς την εμπιστοσύνη και την αγάπη των ανθρώπων με τους οποίους βρισκόμαστε σε κοινή τροχιά.
