Ανταποκρύψεις

Απαντες οι μετέφηβοι της γενιάς μου, με αξιοσημείωτες φωτεινές εξαιρέσεις, αλλά και πολλοί νεότεροι πλαισίωσαν για μικρό ή μεγαλύτερο διάστημα τις ταξιαρχίες της ΜΟΔΝΕ και της ΚΝΕ που επιχειρούσαν έφοδο προς τον ουρανό της πάλαι ποτέ Σοβιετίας, καθώς ούτε τότε λειτουργούσε ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στον επίμαχο εναέριο χώρο. Το Κόμμα έστελνε όσους εξ αυτών αποτύγχαναν στις εισαγωγικές των ΑΕΙ, ο αριθμός των εισακτέων εκείνα τα χρόνια ήταν στενά περιορισμένος, στις χώρες του υποτιθέμενου «υπαρκτού» για να βιώσουν στο πετσί τους τη δικτατορία [επί] του προλεταριάτου και να σπουδάσουν τα ιερά κείμενα στο πρωτότυπο.

Πανηγυρική απόδειξη της έκτασης του φαινομένου, το σύνθημα «Σκότωσε τον κνίτη που έχεις μέσα σου», το οποίο επινοήθηκε από τους αναρχοαυτόνομους και απευθυνόταν στους πάντες. Παρά την ευρέως διαδεδομένη κομματική προτροπή «Πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα», οι εκ Περισσού ορμώμενοι σπουδαστές δεν σημείωναν πάντοτε αξιοζήλευτες επιδόσεις στις σχολές, κατά συντριπτική πλειονότητα μολαταύτα έμαθαν τσάτρα πάτρα τα ρώσικα, εφόδιο που καθόρισε αργότερα τη σταδιοδρομία αρκετών. Δεν ευοδώθηκαν, πάντως, οι μεγαλεπίβολοι στόχοι των κεντροεπίτροπων, καταπώς διδάσκει η ιστορία.

Αρίφνητα οργανωτικά στελέχη του ΚΚΕ, δειλά τη δεκαετία του ’80 και κατά κύματα έπειτα από την κατάρρευση του κατ’ όνομα σοσιαλισμού, μετεβλήθησαν ανοικείως σε «χρυσά παιδιά» πολυεθνικών κολοσσών και συναφών οίκων, ουχί για να ανατρέψουν το καπιταλιστικό σύστημα εκ των έσω, αλλά για να εξελιχθούν στους πιστότερους υπηρέτες του. Από διευθυντικά πόστα ανερχόμενων εγχώριων ΜΜΕ –με εξωχώριους ομίλους– οι golden knites θυμήθηκαν τους τέως συντρόφους που ξέμειναν στις ξένες πρωτεύουσες, κατά βάση ως ερωτικοί μετανάστες, και τους έχρισαν ανταποκριτές.

Τη γάζωναν μπέικα, λοιπόν, οι άλλοτε κομματικοί απεσταλμένοι, έχοντας λαμβάνειν από κάνα-δυο περιοδικά, μια εφημερίδα, ένα κανάλι και απ’ όπου αλλού ήθελε προκύψει. Η παγκοσμιοποίηση και η αλματώδης ανάπτυξη του διαδικτύου εκμηδένισαν τις αποστάσεις προϊόντος του χρόνου. Μόσχα, Αθήνα, Γιοχάνεσμπουργκ, ένα κλικ δρόμος. Δεν πά’ να ’σαι στη Γη του Πυρός, άμα σπικάρεις τα ρούσικα, ανοίγεις το λάπτοπ, μπαίνεις στο TASS και το RIA Novosti κι είναι σαν να πίνεις καφέ με τον Πούτιν και τη Ζαχάροβα. Στα ψυχρά κλίματα μες στο καταχείμωνο κάθονται μόνο τα κορόιδα.

Η διοίκηση της ΕΡΤ απαρτίζεται από πρώην δαπίτες με σπουδές σε προβεβλημένα πανεπιστήμια της Εσπερίας, απονήρευτους περί τα μυστήρια του Μόσχοβου. Δεν τους πέρασε απ’ το μυαλό ότι ο ανταποκριτής τους μπορεί να βρίσκεται πέριξ της οδού Επτανήσου, καλώντας τον στο 210-86… «Κοίτα να δεις, όλες οι πόλεις έχουν ίδια τηλεφωνικά νούμερα και μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό» σκέφτονταν, πληκτρολογώντας Μόσχα με ξύλινα οχτάστηλα γράμματα στην οθόνη. Επεσαν θύματα ατυχών συμπτώσεων, δεν είχαν πρόθεση να εξαπατήσουν τους θεατές. Μαθαίνω πως στα ντεσκ των καναλιών γυρεύουν τους δαιμόνιους ρεπόρτερ τραγουδώντας: «Στην Κυψέλη, στο Παγκράτι, Νέα Σμύρνη και Μοσχάτο για να σ’ εύρω έχω κάνει τη Ρωσία άνω-κάτω».