Εκθεση και έκδοση για να μην ξεχάσουμε μία ιστορική γκαλερί

Εικοσάχρονο κορίτσι ήταν η Μαρία Δημητριάδη όταν το 1980 άνοιξε την καλαίσθητη και φιλόξενη γκαλερί «Μέδουσα», στην οδό Ξενοκράτους, στο Κολωνάκι. Μια γυναίκα γοητευτική, χαρισματική, πρωτοποριακή στις επιλογές της, ζωντάνεψε τα εικαστικά όνειρα νέων καλλιτεχνών, μύησε κοινό και συλλέκτες στην απόλαυση της τέχνης για σχεδόν 40 χρόνια, μέχρι τον πρόωρο θάνατό της, μόλις 57 ετών, το 2017.

Ομως ακόμα κι όταν το τέλος πλησίαζε είχε το θάρρος να φροντίσει με κάθε λεπτομέρεια για ένα διπλό, εκδοτικό και εκθεσιακό εγχείρημα και να το αναθέσει σε στενούς φίλους και συνεργάτες της: όρισε εκτελεστές της διαθήκης της τον γλύπτη Νάκη Ταστσιόγλου, την επί σειρά ετών υπεύθυνη της Μέδουσας Αίθουσας Τέχνης (1999-2017) Πηνελόπη Ταράτσα, καθώς και τον ζωγράφο Μίλτο Μιχαηλίδη. Επίσης, όρισε επιμελήτρια της έκθεσης και της έκδοσης την ιστορικό τέχνης Ελισάβετ Πλέσσα, ενώ ανέθεσε τον σχεδιασμό της έκδοσης στη γραφίστρια Μαρία Βεϊοπούλου.

Ηρθε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου και σήμερα ανοίγει για το κοινό στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς η έκθεση με τίτλο «Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης (1979-2017)» και κυκλοφορεί ένας πλήρης τόμος για την πολύχρονη πορεία της ιστορικής γκαλερί. Η έκθεση περιλαμβάνει το σύνολο σχεδόν της προσωπικής συλλογής έργων τέχνης της Μαρίας Δημητριάδη που δωρήθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη και εξιστορεί τη δράση της «Μέδουσας» μέσα από έργα που εκτέθηκαν για πρώτη φορά εκεί.

Συνολικά παρουσιάζονται 230 έργα των: Αλέξη Ακριθάκη, Anton, Ειρήνης Απέργη, Αννίτας Αργυροηλιοπούλου, Νίκου Βλάχου, Μαρίας Γρηγοριάδη, Γιώργου Γυπαράκη, Ελένης Ζούνη, Γιώργου Καζάζη, Μαριγώς Κάσση, Γιάννη Κονταράτου, Κώστα Κουλεντιανού, Γιώργου Λαζόγκα, Γιάννη Λασηθιωτάκη, Τάσου Μαντζαβίνου, Κατερίνας Μαρούδα, Βούλας Μασούρα, Μίλτου Μιχαηλίδη, Βάλλυς Νομίδου, Αννίτας Ξάνθου, Αιμιλίας Παπαφιλίππου, Ναυσικάς Πάστρα, Μάριου Πράσινου, Πάνου Ραϋμόνδου, Γιώργου Ρόρρη, Πέπης Σβορώνου-Κοκκινίδου, Ασπας Στασινοπούλου, Μαριάννας Στραπατσάκη, Takis, Νάκη Ταστσιόγλου, Γιάννη Τζερμιά, Νίκου Τζιώτη, Ελένης Φιλιπποπούλου, Αχιλλέα Χρηστίδη κ.ά.

Μέσα από μια χαλαρή χρονολογική πορεία και πλούσιο φωτογραφικό και αρχειακό υλικό, αλλά κυρίως μέσω μιας αλληλουχίας ενοτήτων που βασίζεται στις εκλεκτικές συγγένειες των καλλιτεχνών και των έργων τους, η έκθεση προβάλλει την ιστορική εξέλιξη της Μέδουσας Αίθουσας Τέχνης.

Επίσης, αναδεικνύεται ο -ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα- πρωτοποριακός χαρακτήρας των επιλογών της Μαρίας Δημητριάδη, ενώ συγχρόνως εγείρονται σκέψεις και ερωτήματα γύρω από έναν ολόκληρο κύκλο ζωής των ελληνικών αιθουσών τέχνης από τα χρόνια της Μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα. Μέσα από όλη αυτή τη διαδρομή αναδύεται και η ξεχωριστή προσωπικότητα της Μαρίας Δημητριάδη, που άφησε έντονο το στίγμα της στην σύγχρονη αθηναϊκή εικαστική σκηνή.