● «Είμαστε τελείως βλάκες. Φερθήκαμε στη Ρωσία με τεράστια ηλιθιότητα. Τώρα πληρώνουμε το τίμημα γι’ αυτό. Είχαμε την ευκαιρία να την κάνουμε σύμμαχο, φίλη και εταίρο μας. Κι εμείς την κάναμε εχθρό μας, προσβάλλοντας μια μεγάλη και περήφανη χώρα με απληστία, περιφρόνηση, κυνισμό, καχυποψία και με ένα αδικαιολόγητο αίσθημα υπεροχής…»
Ετσι, κυρίες και κύριοι, αρχίζει το άρθρο του -την παραμονή της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία- ο Πίτερ Χίτσενς, αρθρογράφος της αγγλικής Daily Mail και για πολλά χρόνια ανταποκριτής της στη Μόσχα. Συνεχίζει θυμίζοντας το πόσο είχαν ενθουσιαστεί οι Μοσχοβίτες, τον Αύγουστο του 1991, με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, περιγράφοντας τα γεγονότα που έζησε κι ο ίδιος. Αλλά μας θυμίζει και το τι ακολούθησε:
● Την άνοδο του Μπόρις Γιέλτσιν στην εξουσία, με τις ευχές -ίσως και λίγο σπρώξιμο- των ΗΠΑ και γενικά της Δύσης. Και μιλάμε για ένα πρώην ηγετικό στέλεχος του ΚΚ Ρωσίας, με τον οποίο η Δύση με χαρά συνομιλούσε, όποτε τον πετύχαινε ξεμέθυστο. Επί των ημερών του η διαφθορά έγινε επιστήμη, ρωσικά τανκς χτύπησαν το Κοινοβούλιο στη Μόσχα, ισοπεδώθηκε η πρωτεύουσα της Τσετσενίας και «γεννήθηκαν» οι ολιγάρχες που λήστεψαν τη ρωσική Οικονομία. Και ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε που το ΝΑΤΟ επεκτεινόταν όλο και πιο πολύ ανατολικά, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε.
● Θύμισε ακόμα την έντονη διαφωνία του πολύπειρου Αμερικανού διπλωμάτη Τζορτζ Φ. Κέναν με τον πρόεδρο Κλίντον, που υποστήριζε την επέκταση του ΝΑΤΟ, την οποία ο Κέναν χαρακτήρισε «Αρχή ενός νέου Ψυχρού Πολέμου».
Κυρίες και κύριοι, σας έδωσα αυτή τη μικρή περίληψη, μόνο και μόνο για να δείτε ότι δεν είναι… ελληνικό φαινόμενο -που οφείλεται στις προαιώνιες προσδοκίες από το «Ξανθό Γένος»- ο προβληματισμός για το αν, τελικά, αυτός ο πόλεμος θα μπορούσε ή θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί. Αλλά αυτά είναι πια Ιστορία που καλό είναι να την ξέρουμε, για να μην κάνουμε τα ίδια λάθη και να σβήνουμε τις φωτιές, πριν καεί, πάλι, όλη η Ευρώπη…
*Η Αλλοπάρ είναι έξω φρενών, όπως καταλάβατε. Αντί όλοι να βάλουμε ένα χέρι να σταματήσει αυτός ο πόλεμος, κάθονται και τσακώνονται ποιος είναι πιο… νατοϊκός απ’ τον άλλον και ποιος βρίζει καλύτερα απ’ τον άλλον. Την ώρα που σκοτώνονται άνθρωποι, καταστρέφεται μια χώρα και εκατομμύρια πρόσφυγες δεν ξέρουν τι τους περιμένει…
