Εν αρχή «μία προσωπική και ειλικρινή συγγνώμη» ζήτησε ο πρωθυπουργός, στο έκτακτο υπουργικό συμβούλιο, από τους συμπολίτες μας που ταλαιπωρήθηκαν εγκλωβισμένοι στην Αττική Οδό. Οπου, όμως, «υπάρχουν σαφέστατες ευθύνες στον παραχωρησιούχο» (μετάθεση ευθύνης 1). Μετά, στην αποζημίωση των 2.000 ευρώ προς εγκλωβισμένους (την οποία θα καταβάλει ο παραχωρησιούχος), πρόσθεσε και τα 1.000 ευρώ αποζημίωσης, «για όσους ταξίδεψαν με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ταλαιπωρήθηκαν άδικα» (μετάθεση 2) -αποζημίωση που, επίσης θα καταβάλει ο παραχωρησιούχος.
Συνεχίζοντας αυτή την… εξομολόγηση ευθυνών ο πρωθυπουργός, με ειλικρίνεια: «… ας είμαστε ειλικρινείς», είπε. «Προβλήματα δεν υπήρξαν μόνο στην Αττική Οδό. Υπήρξαν και σε κεντρικούς δρόμους του Λεκανοπεδίου» (μετάθεση 3), για τα οποία «και πρέπει να εξετάσουμε τις αιτίες» (να τ’ ακούει και ο Πατούλης…). Ομως για όλα αυτά (και άλλα πολλά που είπε· υπάρχει ο λόγος του στο Διαδίκτυο, για όποιον θέλει περισσότερη διαφώτιση), έχει τη λύση ο πρωθυπουργός: «Για όλους αυτούς τους λόγους δημιουργήσαμε το νέο υπουργείο Κλιματικής Κρίσης» (αυτό, αμετάθετο!).
Αυτά ήταν, κατά τη γνώμη μου, τα κύρια σημεία της ομιλίας του πρωθυπουργού· ή, για να είμαι ακριβέστερος, αυτά μπορεί να τα «κουβεντιάσει» κανείς. Διανθισμένα με ευχαριστίες, όπου δει, κοινοτοπίες για χώρες μεσογειακές που δεν έχουν κατάλληλες υποδομές αντιμετώπισης ανάλογων φαινομένων. Αοριστίες περί κρατικού μηχανισμού που δεν είναι ακόμα έτοιμος να αντιμετωπίσει τέτοια φαινόμενα.
«Εχουμε βάλει τον πήχη των προσδοκιών ψηλά και η σύγκριση δεν μπορεί να γίνεται με τις αδυναμίες του χθες», είπε. Μίλησε για «αστοχίες και ανεπάρκειες οι οποίες πρέπει να διορθωθούν» (αορίστως). Καταλήγοντας στο ρητορικό: «Εχουμε αποδείξει ότι έχουμε το θάρρος να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και τη διάθεση να μαθαίνουμε από αυτά και να γινόμαστε καλύτεροι. Διδασκόμαστε λοιπόν και προχωράμε». Να του ευχηθούμε: Καλό δρόμο! Και μην ξεχνάει τις αλυσίδες…
