Επικίνδυνο τέλμα

Η διαπίστωση ότι η κατάσταση στη χώρα βαίνει από το κακό στο χειρότερο δεν είναι καινούργια. Οπως δεν είναι καινούργιο το γεγονός ότι διαρκώς συσσωρεύονται προβλήματα, τα οποία η κυβέρνηση δεν επιδιώκει να λύσει, αλλά να τα διαχειριστεί πρόσκαιρα, με επικοινωνιακούς όρους, στη λογική τού «βλέποντας και κάνοντας». Συνεπώς δεν είναι περίεργο ότι στην κοινωνία συγκεντρώνεται διαρκώς εύφλεκτο υλικό.

Η έρευνα της Prorata, που δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα μας, το επιβεβαιώνει. Η έκρηξη της ακρίβειας, για παράδειγμα, προκαλεί τρόμο, θυμό και απογοήτευση στους πολίτες. Και αυτό είναι απολύτως λογικό, αφού δίπλα σε όλα τα άλλα δεν βλέπουν να υπάρχει κάποια λύση στο πρόβλημα, δηλαδή πολιτικές και μέτρα που θα το αντιμετωπίσουν ουσιαστικά.

Αλλά δεν είναι μόνο η ακρίβεια. Μήπως στο μέτωπο της πανδημίας η κατάσταση είναι καλύτερη και οι πολίτες αισθάνονται μεγαλύτερη σιγουριά; Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Με κάθε νέο κύμα εξάπλωσης της νόσου και κάθε νέα μετάλλαξη καταρρέουν όλες οι διαβεβαιώσεις των κυβερνητικών επιτελείων ότι όπου να ’ναι βγαίνουμε από το τούνελ.

Το ίδιο συνέβη και στο ζήτημα της ασφάλειας που οφείλει να παρέχει το κράτος στους πολίτες. Οι φυσικές καταστροφές του τελευταίου οκταμήνου το απέδειξαν περίτρανα.

Η κατάσταση παίρνει χειρότερες διαστάσεις αν αναλογιστούμε ότι δίπλα σε όλα αυτά υπάρχει η ανεργία και η υποαπασχόληση, οι κακές συνθήκες εργασίας, οι χαμηλοί μισθοί, η αβεβαιότητα για το αύριο, αλλά και η διεθνής αστάθεια την οποία η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία αποκάλυψε πλήρως.

Αν κοιτάξουμε όλη την εικόνα τότε εύκολα μπορούμε να αντιληφθούμε γιατί οι πολίτες αισθάνονται θυμό και τρόμο και γιατί αυτά εύκολα μετατρέπονται σε απελπισία ή συνυπάρχουν μαζί της.

Χωρίς αμφιβολία ζητείται διέξοδος. Πειστική πολιτική διέξοδος. Αυτό που ζούμε τώρα είναι το τέλμα των αρνητικών διαπιστώσεων και συναισθημάτων που απεικονίζεται τόσο στη ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού όσο και στον διαφαινόμενο κίνδυνο να ενισχυθούν ακραία αντιδραστικά σχήματα.

Συσσωρεύεται λαϊκή οργή. Αλλά η οργή αυτή δεν μεταφράζεται σε σαφή πολιτική επιλογή αλλαγής της κατάστασης. Πώς θα εκφραστεί αυτή η οργισμένη ασάφεια; Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βολεύεται και ίσως και να επενδύει σε αυτήν. Η προοδευτική αντιπολίτευση όμως οφείλει να μην το επιτρέψει.