Δεν είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που ο Παναθηναϊκός φιλοξενεί τον Ολυμπιακό στο γήπεδο της Λεωφόρου και θεωρείται αουτσάιντερ. Στη συγκυρία των τελευταίων ετών, ήτοι από το τέλος της πολυμετοχικότητας και δη την απόκτηση των ηνίων του συλλόγου από τον Γιάννη Αλαφούζο, ουδέποτε υπήρξε φαβορί στα «αιώνια» ντέρμπι, εντός ή εκτός, πριν αυτά ξεκινήσουν. Τουλάχιστον θεωρητικά, διότι στην πράξη η θεωρία δεν επαληθεύτηκε πολλές φορές.
Δεν είναι επίσης η πρώτη φορά που η Λεωφόρος δε θα σφύζει από κόσμο στη «μητέρα των μαχών» του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Αντιθέτως, είναι η πρώτη φορά που στο γήπεδο θα υπάρχουν μόλις 1.000 τυχεροί που απέκτησαν το δικαίωμα πρόσβασης μέσω προσκλήσεων, μετά τα μέτρα-παρωδία που αποφάσισε η κυβέρνηση.
Το γεγονός αυτό δεν αρκεί ασφαλώς για να καταδείξει ότι το κυριακάτικο ντέρμπι είναι για τον Παναθηναϊκό αλλιώτικο από τ’ άλλα.
Αυτά που το κατατάσσουν ως τέτοιο είναι η ποδοσφαιρική του πρόοδος, η φιλοσοφία και ο τρόπος παιχνιδιού που εφαρμόζει ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Είναι η πρώτη φορά για το «τριφύλλι», μετά τα τέλη Οκτωβρίου του 2017, όταν είχε νικήσει με 1-0 τον Ολυμπιακό χάρη σε γκολ του Βιγιαφάνιες (56’), που ευελπιστεί ότι μπορεί να κατακτήσει τη νίκη κοιτώντας τους Πειραιώτες στα μάτια. Όχι παίζοντας με «κλεφτοπόλεμο», όπως στο πιο πρόσφατο «πράσινο» τρίποντο στη Λεωφόρο, στο περσινό 2-1 τον Φεβρουάριο, αλλά στα ίσια ποδοσφαιρικά.
Μάντης δεν μπορεί να γίνει κανείς για να ξέρει τι θα συμβεί στο χορτάρι, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι πρόκειται για το απόλυτο «κρας τεστ» του Παναθηναϊκού. Κι αυτό δεν αφορά αποκλειστικά και μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και την εικόνα.
Αυτό το ματς θα δείξει το εύρος της προόδου, αλλά και τι απίδια μπορεί να πιάσει ο σάκος του Παναθηναϊκού φέτος. Εάν και κατά πόσο έχει κλείσει την ψαλίδα που τον χωρίζει από τον παραδοσιακό ανταγωνιστή του, αλλά και σε ποιο ύψος μπορεί να θέσει τον πήχη στις εγχώριες υποχρεώσεις του, σε πρωτάθλημα και Κύπελλο.
-320x213.jpg)
