Για ακόμη μία φορά με τροπολογία του υπουργείου Παιδείας που κατατέθηκε σε άσχετο νομοσχέδιο («Μέτρα διευκόλυνσης και εκσυγχρονισμού της ίδρυσης και λειτουργίας κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, διατάξεις για τη διενέργεια ελέγχων και την επιβολή κυρώσεων και άλλες επείγουσες ρυθμίσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων») στη Βουλή, επιχειρήθηκε να περάσει, από την «πίσω πόρτα», η εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων φοιτητών του δημόσιου Πανεπιστημίου και των κολεγίων.
Πρόκειται για τροπολογία που αφορούσε κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων των φοιτητών των Γεωπονικών Τμημάτων Πανεπιστημίων, με την οποία θα δινόταν η δυνατότητα άσκησης του επαγγέλματος του γεωπόνου στις σχολές των Πανεπιστημίων που προέκυψαν από τις συγχωνεύσεις/αναβαθμίσεις των πρώην ΤΕΙ, ρύθμιση η οποία «είχε ξεχαστεί».
Το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΓΕΩΤΕ) επισημαίνει ότι με την τροπολογία παρεχόταν ουσιαστικά η δυνατότητα σε κατόχους τίτλων σπουδών τριετούς διάρκειας να ασκούν επαγγελματικές δραστηριότητες που άπτονται θεμάτων δημόσιας υγείας, ασφάλειας τροφίμων και προστασίας του περιβάλλοντος, οι οποίες σήμερα, σύμφωνα με τον νόμο, ασκούνται από κατόχους τίτλων σπουδών πενταετούς διάρκειας και μάλιστα επιπέδου integrated master.
Μετά τις αντιδράσεις βουλευτών και καθώς τόσο η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας όσο και ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Σπύρος Λιβανός πιάστηκαν με τη «γίδα στην πλάτη», ο τελευταίος ανακοίνωσε την απόσυρση της ρύθμισης «για νομοτεχνικούς λόγους» και ότι «θα επανέλθει ως άρθρο σε επόμενο νομοσχέδιο της κυβέρνησης».
Πριν από έναν χρόνο
Οταν πριν από λίγους μήνες η Νίκη Κεραμέως, με αιφνιδιαστική τροπολογία, περνούσε διάταξη με την οποία αναγνωρίζονταν εκτός από την εκπαιδευτική ισοδυναμία και η επαγγελματική ισοδυναμία των πτυχίων των κολεγίων με τα πτυχία των δημόσιων Πανεπιστημίων, δεν έκανε τίποτε περισσότερο από αυτό που υπαγόρευαν τα συμφέροντα της κυρίαρχης ελίτ, που είναι η ιδεολογία και η πολιτική του κυβερνώντος κόμματος!
Αυτή είναι η ταξική τους θέση, να υπηρετούν τα συμφέροντα της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας», των επιχειρηματιών της γνώσης, άλλοτε απαξιώνοντας και άλλοτε περιορίζοντας την είσοδο προς τα δημόσια πανεπιστήμια.
Και για να μη λέμε πολλά λόγια και θεωρίες, ας δούμε ορισμένα χειροπιαστά στοιχεία που στη σύνθεσή τους κάθε άλλο παρά αποτελούν μεμονωμένα επεισόδια – τμήματα του παζλ που λέγεται «επιχείρηση ιδιωτικοποίησης – εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης στην Ελλάδα».
Δεν θα επιχειρήσουμε να ερμηνεύσουμε τη σχέση «μαζικός αποκλεισμός υποψηφίων – μείωση Πανεπιστημιακών Σχολών – Ισοτιμία πτυχίων Πανεπιστημίων – κολεγίων» που εκπληρώνει ακόμη και τις πιο ακραίες επιθυμίες των σχολαρχών με όχημα τη χρηματοδότηση ιδιωτικών σχολείων (που είναι φορείς εποπτευόμενοι από το υπουργείο Παιδείας, παρέχουν κατά το Σύνταγμα δημόσιο και κοινωνικό αγαθό και εκδίδουν ισότιμους τίτλους σπουδών) προς τη Ν.Δ., όπως φαίνεται καθαρά από την Επιτροπή Διαφάνειας της Βουλής για τη χρηματοδότηση των κομμάτων. Οι εν λόγω επιχειρηματίες έχουν μετατρέψει τα ίδια τα εκπαιδευτήριά τους, τα σχολεία τους, σε χρηματοδοτικά κέντρα πολιτικού κόμματος.
Θα την ερμηνεύσουμε μέσα από τα λόγια, τις μεθοδεύσεις και τις πράξεις υψηλόβαθμων στελεχών του κυβερνώντος κόμματος τα τελευταία χρόνια.
Μια μακρά ιστορία
Η υπόθεση αναγνώρισης των κολεγίων δεν είναι καινούργια ιστορία, καθώς επιχειρεί να εξυπηρετήσει μια μεγάλη λίστα «πελατών» των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. που, επί χρόνια, στέκονταν στον προθάλαμο του υπουργείου Παιδείας περιμένοντας να ανάψει το πράσινο φως για την περιβόητη νομιμοποίηση και τη μεγαλοπρεπή είσοδο στην αγορά της ιδιωτικής εκπαίδευσης.
Οι πρώτες απόπειρες αδειοδότησής τους ξεκινούν το 2008-2009 (επί Σπηλιωτόπουλου και Στυλιανίδη), συνεχίζονται το 2010 επί Αννας Διαμαντοπούλου ενώ ο Κ. Αρβανιτόπουλος το 2013 κάνει το μεγάλο βήμα (που ολοκληρώνει η Νίκη Κεραμέως).
Μάλιστα ο υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος τοποθετήθηκε σε εκδήλωση κολεγίου με τα παρακάτω λόγια: «Μπορεί πυλώνας της εκπαίδευσης στον τόπο μας να είναι η δημόσια εκπαίδευση, όμως αυτό δεν μας… αποτρέπει να έχουμε υγιείς επιχειρηματικές δραστηριότητες. Τέτοιες επενδύσεις και πρωτοβουλίες σηματοδοτούν μια νέα εποχή για την πόλη και τη χώρα γενικότερα».
