Εκστρατεία ώς το τέλος υπόσχεται ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για την ικανοποίηση του δίκαιου αιτήματος για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα. Παρόμοια δέσμευση είχε αναλάβει ως πρωθυπουργός ο Αντώνης Σαμαράς, με υπουργό Πολιτισμού τον σημερινό πρόεδρο της Βουλής Κώστα Τασούλα, χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα.
Πάλι καλά που επιμένουμε στη διεκδίκηση μέσω της UNESCO, αποφεύγοντας την εθνικοποίηση του ζητήματος. Θυμίζω ότι η 75χρονη UNESCO είναι η Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών για την Παιδεία, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (United Nations Education, Science and Culture Organisation). Το έργο της είναι πολύ μεγάλο, αν και έχει πολεμηθεί, ιδιαίτερα από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ, ως διαπνεόμενη από αριστερές αντιλήψεις, καθώς παλαιότερα είχε ορίσει Ετος Μαρξ!
Εκτιμούμε ως Σύνδεσμος Μπάιρον για τον Φιλελληνισμό και τον Πολιτισμό ότι τα 200 χρόνια της Επανάστασης του 1821 ήταν μοναδική ευκαιρία για να φτάσει παντού στον κόσμο μέσω και του Ελληνισμού της Διασποράς το δίκαιο και ανυποχώρητο αυτό αίτημα. Στην κατεύθυνση αυτή, θα έπρεπε να έχουμε μπροστάρη τον λόρδο Βύρωνα, τον μεγάλο Βρετανό ποιητή και κορυφαίο των φιλελλήνων, πολύ περισσότερο που το βυρωνικό κίνημα έχει κλάδους σε πάνω από εξήντα χώρες του κόσμου.
Υπενθυμίζω ότι ήδη από το 1810, ο λόρδος Βύρων κατήγγειλε τον Ελγιν για τη λεηλασία του κορυφαίου μνημείου της ανθρωπότητας, εκπέμποντας μηνύματα όχι μόνο υπέρ της ελευθερίας των Ελλήνων, αλλά και άλλων λαών που βρίσκονταν υπό τη βρετανική αποικιοκρατία, όπως η Ινδία.
Ο Μπάιρον δεν μπορούσε να ανεχθεί ότι ο Ελγιν λήστεψε ένα σκλαβωμένο έθνος που δεν ήταν σε θέση να υπερασπιστεί την πολιτιστική του κληρονομιά. Γι’ αυτό έγραψε και ιδιαίτερο ποίημα με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η κατάρα της Αθηνάς». Με άλλα λόγια, τα Γλυπτά του Παρθενώνα, που κακώς ορισμένοι αποκαλούν Ελγίνεια, είναι τα «σκλαβωμένα Γλυπτά» που παραμένουν στην ίδια κατάσταση πάνω από διακόσια χρόνια.
Παρόμοια προσέγγιση ακολουθούσε και ο αείμνηστος Ζυλ Ντασσέν, ο οποίος με το Ιδρυμα Μελίνα Μερκούρη είχε οργανώσει σχετική έκθεση στο Ευρωκοινοβούλιο, με τη βοήθεια του ευρωβουλευτή του Συνασπισμού Αλέκου Αλαβάνου, που είχε επιτύχει και ψήφισμα με μεγάλη πλειοψηφία υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών. Αλήθεια, η Ευρωομάδα της Ν.Δ. και η πολιτική οικογένεια στην οποία ανήκει τι κάνουν για το δίκαιο αυτό αίτημα, που δεν είναι μόνο ελληνικό, διότι αφορά τη λήξη του ακρωτηριασμού ενός οικουμενικού θησαυρού;
Τέλος, με ποια αξιοπιστία η σημερινή ηγεσία του ελληνικού υπουργείου Πολιτισμού διεκδικεί την επιστροφή των Γλυπτών όταν τσιμεντώνει την Ακρόπολη;
* μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία
