Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι οι τιμές καταναλωτή στις 19 χώρες που χρησιμοποιούν το ευρώ αυξάνονται με ρυθμό ρεκόρ.
Η Eurostat, η στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανακοίνωσε, σήμερα, ότι ο ετήσιος ρυθμός πληθωρισμού της ευρωζώνης έφτασε στο 4,9% τον Νοέμβριο, το υψηλότερο από τότε που άρχισαν τα αρχεία το 1997. Τα αρχεία άρχισαν να συγκεντρώνονται δύο χρόνια πριν από την πραγματική κυκλοφορία του ευρώ το 1999, το οποίο καθόρισε πολλά νομίσματα της Ευρώπης όπως το γαλλικό φράγκο και το γερμανικό μάρκο. Το 2002, τα χαρτονομίσματα και τα κέρματα ευρώ ήρθαν για πρώτη φορά σε κερδοσκοπία.
Η άνοδος του πληθωρισμού τον Νοέμβριο ήταν σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της τεράστιας αύξησης του ενεργειακού κόστους και αυξήθηκε από 4,1% τον Οκτώβριο, το προηγούμενο υψηλό ρεκόρ.
Όπως και άλλες, η ευρωζώνη, η οποία αποτελείται από 19 οικονομίες, συμπεριλαμβανομένων της Γαλλίας και της Γερμανίας, υφίσταται μεγάλες αυξήσεις τιμών ως αποτέλεσμα της οικονομικής ανάκαμψης από την πανδημία του κορονοϊού και των μπλοκαρισμάτων στις αλυσίδες εφοδιασμού.
Ο βασικός πληθωρισμός, ο οποίος αφαιρεί δυνητικά ασταθή στοιχεία όπως το αλκοόλ, η ενέργεια, τα τρόφιμα και ο καπνός, αυξήθηκε επίσης τον Νοέμβριο σε ετήσιο ποσοστό 2,6% από 2%. Αυτό δείχνει ότι το ονομαστικό επιτόκιο έχει ήδη δευτερογενείς επιπτώσεις, για παράδειγμα μέσω υψηλότερων μισθών.
Οι αυξήσεις, υπό κανονικές συνθήκες, πιθανότατα θα συσσωρεύσουν την πίεση στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να αρχίσει να εξετάζει την προοπτική να αυξήσει το βασικό της επιτόκιο από το μηδενικό ιστορικό χαμηλό. Η τράπεζα είναι επιφορτισμένη με τον καθορισμό πολιτικής για την επίτευξη του στόχου πληθωρισμού 2%.
Ωστόσο, η πρόσφατα ανακαλυφθείσα παραλλαγή omicron του κορονοϊού έχει προκαλέσει κάποια αβεβαιότητα σχετικά με τις παγκόσμιες οικονομικές προοπτικές και ως εκ τούτου, οι κεντρικές τράπεζες σε όλο τον κόσμο αναμένεται να καθυστερήσουν να ανακοινώσουν οποιεσδήποτε μεγάλες αλλαγές πολιτικής σύντομα.
Πολλοί οικονομολόγοι πιστεύουν ότι η άνοδος του πληθωρισμού τους τελευταίους μήνες θα αντιστραφεί το επόμενο έτος, καθώς τα βασικά αποτελέσματα που συνδέονται με την απότομη πτώση των τιμών κατά τη διάρκεια της πανδημίας πέρυσι, κυρίως της ενέργειας, αφαιρούνται από τις ετήσιες συγκρίσεις.
