Σε τούτη δω τη στήλη τόσα χρόνια γράφουμε για ιδιαίτερες και παράξενες εικόνες των κόμικς, πιο αραιά για τη γελοιογραφία και το animation, κάποιες φορές για τα εικαστικά. Οχι όμως για τον κινηματογράφο, υπάρχουν πιο αρμόδιοι γι’ αυτό. Ούτε σήμερα θα το πράξουμε.

Δεν μπορούμε όμως να κρύψουμε τη χαρά μας για την τεράστια επιτυχία που σημείωσε η ταινία «Μαγνητικά Πεδία» του δημιουργού κόμικς, μεταξύ άλλων, Γιώργου Γούση στο 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Πριν δυο χρόνια ο Γούσης είχε πάλι βραβευτεί για τη μικρού μήκους ταινία του «Ο Χειροπαλαιστής» αλλά αυτή τη φορά «το παράκανε».

Εξι ολόκληρα βραβεία απέσπασε η ταινία του (Χρυσός Αλέξανδρος Καλύτερης Ταινίας στο Διαγωνιστικό Film Forward, Βραβείο Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Βραβείο FIPRESCI για ελληνική ταινία του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου, Πρώτο βραβείο ΕΡΤ, Βραβείο της Πανελλήνιας Ενωσης Κριτικών Ελλάδος (ΠΕΚΚ), Βραβείο Location Manager) κάτι που επιβεβαιώνει το μεγάλο ταλέντο του Γούση και τα καταπληκτικά αποτελέσματα που έχουν όλες οι δουλειές με τις οποίες καταπιάνεται.

Μια εικόνα, 324 λέξεις

Παρακολουθώ το έργο του εδώ και πολλά χρόνια και κάθε φορά εκπλήσσομαι και εντυπωσιάζομαι από τις δουλειές του. Από το πρώτο βραβείο που είχε αποσπάσει σε πολύ νεαρή ηλικία στο διαγωνισμό κόμικς «Ξένοι στην Ιδια Πόλη» της εφημερίδας «Ποντίκι» και της Σχολής Ορνεράκη μέχρι τη μεταφορά του «Ερωτόκριτου» σε κόμικς σε σενάριο Δημοσθένη Παπαμάρκου και Γιάννη Ράγκου, τους «Ληστές» σε σενάριο Γιάννη Ράγκου, το «Φεστιβάλ» σε συνεργασία με την Γεωργία Ζάχαρη και τον Παναγιώτη Πανταζή, τη συμμετοχή του στην ανθολογία «Ενα Γλυκό Ξημέρωμα» και στη «Μέρα της Κρίσης» εδώ στο Καρέ Καρέ, τα έργα του και τη διεύθυνσή του στο περιοδικό Μπλε Κομήτης, από όλες τις δουλειές του προκύπτει πως ό,τι κάνει στέφεται με επιτυχία. Ετσι και με τη σκηνοθεσία του στα «Μαγνητικά Πεδία».

Ο μόνος «κίνδυνος» με αυτά τα συνεχιζόμενα κινηματογραφικά βραβεία του είναι να τον κερδίσει οριστικά το σινεμά και να τον χάσουν τα κόμικς. Ξέροντας πόσο τα αγαπάει και πόσο όμορφα τα φιλοτεχνεί δεν φοβόμαστε. Και τον συγχαίρουμε από τα βάθη της καρδιάς μας!