Εξ όνυχος τον… Κοντολέοντα

Εξ όνυχος μεν τον κ. Κοντολέοντα, διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, εν συντομία ΕΥΠ, πρώην ΚΥΠ, εξ ης και το κακόηχο επίθετο κυπατζής, ενώ το άγευστο εϋπατζής δεν λέει και πολλά, μάλλον προς παπατζή παραπέμπει (μη μας χώσουνε και μέσα τώρα με τις αλλαγές που επέφερε στον Ποινικό Κώδικα ο κ. Τσιάρας, ότι διαδίδουμε ψευδείς ειδήσεις). Αλλά είτε από το νύχι περιλάβεις τον κ. Κοντολέοντα είτε από οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος, τον κ. Μητσοτάκη (σημ. πρωθυπουργό της Ελλάδος από 7ης Ιουλίου 2019· απίστευτο και όμως αληθινό) θα αναγνωρίσεις…

…Που τα θέλει όλα δικά του: πολιτεία, πολίτες και πολίτευμα. Με πειθαρχία τάγματος, σε πορεία εφ’ ενός ζυγού προς τα πεπρωμένα μιας νέας Ελλάδας νόμου, τάξης, ανάπτυξης, επιτελικότητας και κανονικότητας. Αν και τα δυο τελευταία δεν τα καταλαβαίνω, αλλά έτσι το λέει το σενάριο, που εμείς οι αποδέλοιποι πρέπει να αποστηθίσουμε, γιατί αυτός, ο ένας, ο πεφωτισμένος, ο σε όλα πρωτάκουστος ξέρει. Για όσα –ελάχιστα– δεν ξέρει, έφερε τα πάνω-κάτω την ΕΥΠ κι έβαλε διοικητή και υπαλλήλους να σκαλίζουν και να φακελώνουν το σύμπαν πάσης τάξεως, τάσεως και ηλικίας, από 12 ετών και άνω.

Τι να λέμε τώρα για «σιγή ιχθύος», που κατά τη χθεσινή «Εφ. Συν.» τήρησε η κυβέρνηση για τις περί (νέας) ΕΥΠ αποκαλύψεις (είπαν ότι θα μιλούσαν χθες, ίσως δημοσιεύονται σήμερα). Αν δανειστώ πάλι από τον υδάτινο κόσμο, μάλλον δεν πρόκειται για «σιγή ιχθύος», αλλά για «νοημοσύνη χρυσόψαρου». Κι αν, κατά την «άποψη» (κύριο άρθρο), επίσης της χθεσινής «Εφ. Συν.», ο κ. Μητσοτάκης «διακατέχεται από ακραίο βοναπαρτισμό», πιο πολύ με πάει σε βοναπαρτισμό ιμιτασιόν, όχι του Μεγάλου Ναπολέοντα, αλλά του ανιψιού του Μικρού, του Napoléon le Petit όπως χαρακτήρισε τον Λουδοβίκο Βοναπάρτη ο Βίκτωρ Ουγκό…