Εκλεκτικές συγγένειες Δεξιάς και Ακροδεξιάς

Το τετραήμερο –μέχρι χθες– φασιστικό μπαράζ στα μεγάλα σχολεία της δυτικής Θεσσαλονίκης δεν αποκάλυψε μόνο τα συγκροτημένα μαθητικά τάγματα εφόδου που ασκούσαν την εξουσία επιβάλλοντας τον τρόμο, αλλά έδειξε και τις εκλεκτικές ιδεολογικές συγγένειες μετεμφυλιακής κοπής και απόχρωσης που προσπαθούν να συντηρήσουν για ψηφοθηρικούς λόγους οι εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου της Δεξιάς στο πολεοδομικό συγκρότημα. Και ποια μεγαλύτερη απόδειξη από όσα ανακοίνωσαν οι ίδιοι από τη δεύτερη μέρα των επεισοδίων, όταν δηλαδή η προοδευτική κοινωνία αποφάσιζε να αντιδράσει.

Τίποτα από όσα αποκαλύφθηκαν δεν θα υπήρχε αν η ναζιστική συμμορία δεν αποφάσιζε να στήσει καρτέρι στην πρώτη ισχνή φοιτητική συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Αν είχαν αποσυρθεί στις τάξεις τους και έπαιζαν τα «καλά παιδιά», κανένας δεν θα ασχολούνταν. Οπως κανένας δεν μίλησε όταν στο πρώτο επεισόδιο τρεις φοιτητές των ΕΑΑΚ είχαν ξυλοκοπηθεί μπροστά στην πόρτα του 1ου και 2ου ΕΠΑΛ Σταυρούπολης. Γιατί ξυλοκοπήθηκαν;

Διότι μοίραζαν προκήρυξη κατά του νόμου Κεραμέως, για το κόψιμο χιλιάδων μαθητών των ΕΠΑΛ από το Πανεπιστήμιο. Η ναζιστική συμμορία «συνέτισε» λοιπόν όσους διαφωνούσαν με τον μοναδικό τρόπο που γνωρίζει: το κνούτο, τη σιδερογροθιά και το στιλέτο. Αυτό, το αρχικό γεγονός, ξεπεράστηκε, αφέθηκε, ακόμη και από τους ίδιους τους φοιτητές που δεν είχαν υπολογίσει ότι ο πρώτος ξυλοδαρμός δεν ήταν ένα τυχαίο περιστατικό, μια ένδειξη ότι κάτι τρέχει, αλλά ολοκάθαρη απόδειξη ότι εκεί δρα και λειτουργεί μια συμμορία.

Τρεις μέρες τούς πήρε των Αρχών –όχι όλων, ίσα ίσα, οι περισσότεροι ακόμη δεν το έχουν ξεστομίσει– να ονομάσουν τους φασίστες ως τέτοιους, μέχρι που βγήκαν κάποιοι να διαμαρτυρηθούν, οπότε πολύ βολικά οι Αρχές ονόμασαν και τους διαμαρτυρόμενους «φασίστες», διότι, όπως αποδείχτηκε, τον καλό φασίστα τον ονοματίζουν όταν φτάσει το μαχαίρι του σε κάποια καρδιά, αλλά και τότε ακόμη κάποιοι το κάνουν με βαριά καρδιά.

Αντιθέτως, ελαφρά τη καρδία, όταν διαμαρτύρεται κάποιος για τους φασίστες εξομοιώνεται με τον συμμορίτη μαχαιροβγάλτη, διότι προφανώς «δημοκράτης» είναι αυτός που βλέπει τον ναζί και τον ονομάζει «μαθητή». Είναι γνωστό εξάλλου ότι ο φασίστας βοηθάει την εκπαίδευση, απόδειξη πόσο καλά και ήσυχα λειτουργούσαν τα ΕΠΑΛ στη Σταυρούπολη μέχρι τη μέρα που τρεις φοιτητές είπαν να μοιράσουν μια προκήρυξη.

Ετσι, ο βουλευτής της Ν.Δ. Στράτος Σιμόπουλος –που δεν έχει κερδίσει ακόμη την αναγνώριση του κ. Μπογδάνου– σε ανακοίνωσή του υπό τον εύγλωττο τίτλο «Η άλλη όψη του νομίσματος» σημείωνε καθαρά: «Η δράση αυτή της αριστεράς γεννά την απαράδεκτη αντίδραση της άλλης πλευράς. Αυτό ζούμε αυτές τις μέρες στη Σταυρούπολη με κάποια κακοποιά, σύμφωνα και με τις έρευνες της αστυνομίας, στοιχεία που ενδεδυμένα με ιδεολογικό μανδύα κατέλαβαν το σχολείο». Κρίμα να κλέβουν τη δόξα ανάλογων δηλώσεων οι υπουργοί κ. Γεωργιάδης, Συρίγος και Οικονόμου!

Σε αυτό τον διαγωνισμό στρέβλωσης της πραγματικότητας και κάλυψης της εγκληματικής δράσης των νεαρών νεοναζί διέπρεψε ως θεατής ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Ζέρβας. Για όσους είχαν απορία γιατί δεν είπε τίποτα, το ξεκαθάρισε ο αντιδήμαρχός του, εκ της κεντροδεξιάς προερχόμενος, Χάρης Αηδονόπουλος. «Η Σταυρούπολη κείται μακράν (!) της πόλεώς μας, αλλά ο καβγάς που γίνεται είναι περί “όνου σκιάς”».

Από τη δήλωση μάθαμε ότι η Σταυρούπολη είναι μακριά από τη Θεσσαλονίκη –αλλά όχι τόσο για να πάμε εκεί τα αρχαία της Βενιζέλου–, ότι αυτό που συμβαίνει είναι «καβγάς» –προφανώς ανάμεσα σε κάποιους μαχαλόμαγκες– και επιπλέον είναι άνευ αξίας. Να φανταστείτε ότι οι πλέον σοφοί της συντηρητικής παράταξης αρκέστηκαν να στοιχηθούν πίσω από την Κεραμέως και τον Συρίγο…

Το μήνυμα είναι σαφές: «Μέχρι προχθές είχαμε την ησυχία μας. Μια χαρά η ναζιστική συμμορία τακτοποιούσε όποιον διαφωνούσε με την κυβέρνηση. Της είχαμε κάνει δώρο της συμμορίας τα σχολικά συγκροτήματα των ΕΠΑΛ, αλλά τώρα που αποκαλύφθηκε, ας καταδικάσουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται». Το μήνυμα η νεοναζιστική συμμορία το έπιασε στον αέρα: Αφού τους καταδικάζουν όλους σημαίνει ότι και οι άλλοι είναι σαν κι εμάς, άρα νομιμοποιούμαστε να συνεχίσουμε.

Το οπλοστάσιο

Και συνέχισαν, πήγαν «εκδρομή» στον Εύοσμο, μαθητές και μπαμπάδες κομπάζουν για τα οπλοστάσια στα σπίτια τους, μαχαίρια, στιλέτα, πιστόλια, καραμπίνες, σιδερογροθιές, στριμώχνουν γυναίκα δημοσιογράφο στη γωνία (δεν ήταν βέβαια καμιά τηλεπερσόνα να ασχοληθούν οι ταγοί της δημοσιογραφίας), αλλά ο δήμαρχος Παύλου Μελά Δημήτρης Δεμουρτζίδης ανακοινώνει ότι «δεν χαϊδεύουμε άτομα και ομάδες πολιτών και καταδικάζουμε χωρίς άνω και κάτω τελείες τη βία, σεβόμαστε τη διαφορετικότητα, απορρίπτουμε κάθε μορφή φασισμού, φανατισμού, προκατάληψης, ρατσισμού και διακρίσεων».

Κι αν σηκώνονταν τα φαντάσματα των εκτελεσμένων στο στρατόπεδο Παύλου Μελά και τον ρωτούσαν τι να κάνουν απέναντι στους Δαγκουλαίους, τι θα τους έλεγε; Να καταδικάσουν τη βία από όπου κι αν προέρχεται; Αξιομνημόνευτη η περιγραφή του: «Η έντονη αντιπαράθεση μεταξύ των μαθητών του 1ου και 2ου ΕΠΑ.Λ. Σταυρούπολης και ομάδων φοιτητών έξω από την αυλή του σχολείου, με αφορμή τη διανομή ενημερωτικών φυλλαδίων, εξελίχθηκε σε μια άνευ προηγουμένου σύρραξη, με αποκορύφωμα τα επεισόδια της Τρίτης 28 και της Τετάρτης 29 Σεπτεμβρίου, που προκάλεσαν έντονη ανησυχία και αμηχανία στην τοπική κοινωνία και όχι μόνο».

Εν ολίγοις, οι φοιτητές «έβρεξαν» και εφύησαν ναζιστικά σαλιγκάρια! Με την «ξεραΐλα» οι συμμορίες μένουνε στις τάξεις και γλιτώνουμε από… την αμηχανία.