Ο Παναθηναϊκός ανέτρεψε όλα τα προγνωστικά στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, αποστόμωσε τις βαρύγδουπες αναλύσεις περί συντριβής του και έμεινε όρθιος μέσα στο Φάληρο, παρά τα προβλήματα που κλήθηκε να διαχειριστεί καθ’ όλη τη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας.
Το πρόσημο ήταν θετικό στο πρώτο «κρας τεστ» της φετινής σεζόν και πιστοποίησε ότι κάτι καλό χτίζεται από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς φέτος.
Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα. Δεν είναι τένις για να καθορίζεται από τις επιδόσεις ενός αθλητή. Ο προπονητής έχει πολύ σημαντική επιρροή και οι παίκτες αποτελούν τους κρίκους μιας αλυσίδας που πρέπει να είναι συμπαγής. Ο Γιοβάνοβιτς έχει καταφέρει σε σύντομο χρονικό διάστημα να συμμαζέψει το σκορποχώρι που ανέλαβε και έχει ξεκινήσει να τοποθετεί στέρεες ποδοσφαιρικά βάσεις, ξεριζώνοντας την καμένη γη που παρέλαβε. Ακόμα έχει μπόλικη ανηφόρα και ακόμη περισσότερη δουλειά, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι το «τριφύλλι» έχει αρχίσει να αποκτά ταυτότητα ως ομάδα.
Δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός κατέκτησε θετικό αποτέλεσμα μέσα στο «Καραϊσκάκης», έχοντας τον καλύτερό του παίκτη, Ματέους Βιτάλ, σε κακή βραδιά δημιουργικά, κλεισμένο από δύο και τρεις αντιπάλους κάθε φορά που έπαιρνε την μπάλα. Και έχοντας ως κορυφαίους τους αμυντικούς και τους κεντρικούς μέσους του, εκεί δηλαδή που η πλειονότητα πίστευε πριν από το ντέρμπι ότι θα υπήρχε το μεγαλύτερο κενό ποιότητας.
Το «τριφύλλι» κατάφερε μάλιστα να κρατήσει το μηδέν στην άμυνά του, έχοντας στα μετόπισθεν τους Σάρλια, Πούγγουρα και Σάντσες, με σχετική ευκολία, δίχως δηλαδή να δέχεται καταιγισμό ευκαιριών από τον ποιοτικά ανώτερο και προερχόμενο από μεγάλη ευρωπαϊκή επιτυχία αντίπαλό του. Ο Γιοβάνοβιτς δεν δίστασε να παρατάξει τους «πράσινους» με δύο επιθετικούς στην ενδεκάδα, τον Καρλίτος και τον Παλάσιος, αλλά και με δυο κεντρικούς μέσους (Πέρεθ – Αλεξανδρόπουλο) σε σχηματισμό 4-4-2. Αποφάσισε να πιέσει ψηλά για ένα ημίχρονο και απειλήθηκε μόνο από στατικές φάσεις και από αβίαστα ατομικά λάθη που δημιούργησαν ανασταλτική ανισορροπία σε δυο-τρεις περιπτώσεις.
Τακτικά ο Παναθηναϊκός ήταν άριστα διαβασμένος και αυτό οφείλεται στον προπονητή του, η στρατηγική του οποίου ήταν να περιορίσει το ενδεχόμενο ενός γκολ του Ολυμπιακού στο πρώτο ημίχρονο και να διαχειριστεί τα κενά από τα ρίσκα που αυτός θα ήταν αναγκασμένος να πάρει στη συνέχεια. Το δεύτερο σκέλος δεν του βγήκε. Οι «πράσινοι» δεν κράτησαν την μπάλα όπως θα ήθελαν για να βρουν ευκαιρίες στην επανάληψη και αρκέστηκαν σε αμυντικό προσανατολισμό.
Ηταν εξ αρχής δύσκολο να συμβεί και δείχνει τη διαδρομή που υπάρχει ακόμα και πρέπει να καλυφθεί, για να ξαναγίνει ο Παναθηναϊκός η ομάδα που αρμόζει στην ιστορία του. Αυτό όμως δεν αναιρεί την πρόοδο της ομάδας και την ανταπόκρισή της στις αντιξοότητες που της προέκυψαν.
