Αντιγράφω από προσωπικό ημερολόγιο: «Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2021, 5:57 πμ. Βρέχει, όπως και στην προηγούμενη σελίδα, γράφει κάπου ο Μίλτος Σαχτούρης. Σαιν-Σανς στο Τρίτο! Αφησα την μπαλκονόπορτα μισάνοιχτη… Με διέλυσε η χθεσινή βροχή. Οχι επειδή με βρήκε στο δρόμο· εκεί, απλώς μουσκεύτηκα. Με διέλυσε μετά, μια διακοπή ρεύματος διαρκείας· με αποσυντόνισε.
»Χάλασε εξαιτίας της ο αποκωδικοποιητής της συνδρομητικής. Επικοινώνησα με τεχνικό της ΟΤΕ NET. Δεν ρυθμιζόταν εξ αποστάσεως. Αίτημα αντικατάστασης στην εταιρεία. Βγήκα, με ψιλόβροχο. Παρέλαβα, από “Γερμανό” Παγκρατίου. Μου είπε ο υπάλληλος ότι η σύνδεση είναι εύκολη. Αλλά “καλού-κακού” μου έδωσε και τηλέφωνο συνεργείου.
»Είδα το manual. Η συσκευασία περιείχε εξαρτήματα… δυσανάγνωστα. Ετσι, σήμερα θα εφαρμόσω το “καλού-κακού” και θα καλέσω το συνεργείο. Το μόνο που κατάφερα ήταν να αποσυνδέσω το παλιό και να συνδέσω το καινούργιο τροφοδοτικό, για να το επιστρέψω. “Αλλιώς θα σας το χρεώσουμε!”, είπε ο υπάλληλος. “Τι είναι αυτό;”, απόρησα, μόλις άκουσα από τον υπάλληλο τη λέξη “τροφοδοτικό”. Με κοίταξε και αυτός με απορία, σαν να έλεγε: “Μα πού ζεις, σε ποιον πλανήτη!” και μου εξήγησε πολύ απλά, ότι τροφοδοτικό είναι καλώδιον μετά μετασχηματιστού συνδέον ρεύμα ηλεκτρικόν μετά αποκωδικοποιητού. Το ’πιασα!
»Είχε πάντως και τα καλά της όλη αυτή τεχνολογική περιπετειούλα: Εμαθα τι εστί τροφοδοτικό, επί συσκευών. Ηξερα μόνο τον… τροφοδότη λογαριασμό. Είδα ελάχιστη τηλεόραση, παρότι κλεισμένος στο σπίτι ένεκα… ακραίου καιρικού φαινομένου. Επεσα για ύπνο –μετά από δεν θυμάμαι πόσο καιρό– στις δέκα και μισή. Και κοιμήθηκα ως στρουθίον (σαν πουλάκι!), ώσπου με ξύπνησε η καταρρακτώδης βροχή της επομένης. Εβρεχε όπως και στην προηγούμενη σελίδα…».
ΥΓ. Σιωπή μπρος στον θάνατο της Μωρφούλας Σταματοπούλου. Στον ανθό της νιότης. Στο δημιουργικό φτερούγισμα στις πηγές της δημιουργίας: τη γλώσσα, το λόγο. Εν αρχή… και τέλος. Θλίψη.
