Αντιγράφω από προσωπικό ημερολόγιο: «Παρασκευή, 17/9/21, 10.30 π.μ. Γαλήνια θάλασσα σήμερα. Η πιο ήρεμη που κολύμπησα φέτος. Λάδι. Πρώτη φορά είδα και ψαράκια, κοπαδιαστά, κοντά στην ακτή. Είχαν γιαλώσει όπως λένε οι ψαράδες: γιαλώνω, πλησιάζω το γιαλό! Στο Πήλιο έμαθα τη λέξη. Αυτό -το γιάλωμα- κάτι δείχνει, αλλά δεν σκαμπάζω· ή με τροφή έχει να κάνει ή με αναπαραγωγή ή με τον καιρό ή… τρέχα γύρευε.
»Το γεγονός πάντως είναι ότι στο Φάληρο υπάρχουν πλέον ψάρια, που για χρόνια είχαν χαθεί. Σημειώθηκε και μία δυνατή ρύπανση προ τετραετίας με πετρέλαιο που «διέφυγε». Τέτοιες μέρες, 10 Σεπτεμβρίου 2017, ξημερώνοντας Κυριακή, με απόντα 9 από τα 11 μέλη του πληρώματος, βυθίστηκε γηραιό, ναυπηγήσεως 1972, δεξαμενόπλοιο («Αγία Ζώνη ΙΙ»), μέσα σε μια γενική θολούρα συνθηκών, φορτίου, ποσοτήτων πετρελαίου που μετέφερε, ποσοτήτων που «διέφυγαν» και ρύπαναν τον Σαρωνικό.
»Αλλο τόσο «διέφυγε» και η υπόθεση. Είχε βουίξει ο τόπος τότε. Μέρες γράφανε οι εφημερίδες, έγραφα κι εγώ… Μια βδομάδα πριν από το περιβαλλοντικό (έως… προμελετημένο) «ατύχημα» κολυμπούσα παρέα με δυο θαλάσσιες χελώνες… Ξεχάστηκαν όλα!
»Εντυπωσιακό γεγονός σήμερα: Εφτά το πρωί, παρά θιν’ αλός, στάση τραμ Φλοίσβου, ζευγάρι ενδεδυμένο επίσημα φωτογράφιζε (ο άντρας, απίστευτο θέαμα… κινηματογραφικό) άλλο ζευγάρι… νεονύμφων: ο γαμπρός με κοστούμι γαμπριάτικο, μετά παπιγιόν, η νύφη, με νυφικό, κανονικό, μάξι, σερνόταν στην αμμουδιά. Κοντοστάθηκα. Κοντοστάθηκαν κι άλλοι «περίεργοι»· ελάχιστοι οι πεζοί εκείνη την ώρα που περπατούσαν, οι πιο πολλοί έκαναν ζάπινγκ· ούτε που πήραν είδηση το «γάμο» στην παραλία.
»Καν δεν μου πέρασε από τη σκέψη να απαθανατίσω το θέαμα με το κινητό μου. Το θεώρησα αδιακρισία πρώτου μεγέθους. Ανήκω στις παλιές σχολές. Αυτές που τις κλείνει η υπουργός… Θρησκεύματος, επειδή τις κρίνει ως… αντιαναπτυξιακές, μη συμβατές με τις «ανάγκες της αγοράς»».
