Ημασταν τυχεροί όσοι ζήσαμε αυτή τη συναυλία

To βράδυ της Τετάρτης στο Ηρώδειο, ευτυχώς, δεν είχε τόση ζέστη. Οχι βέβαια ότι θα αποτελούσε ανασταλτικό παράγοντα για να ευχαριστηθούμε τη συναυλία των Brian και Roger Eno, αλλά όπως και να το κάνουμε δεν είναι και τόσο ευχάριστο με τα μάρμαρα εκεί που και απορροφούν και εκπέμπουν ακόμα περισσότερη θερμότητα. Το Ηρώδειο ήταν σχεδόν γεμάτο. Εννοείται. Μια συναυλία του Brian Eno, όπως σας λέγαμε και προχθές, είναι μεγάλο μουσικό γεγονός. Στα λευκά ο Brian, με κόκκινο παντελόνι ο Roger, στα πλήκτρα και τα samples ο πρώτος ως «σκηνοθέτης» της βραδιάς, στο κλασικό πιάνο ο δεύτερος. Συγκινημένοι και οι δύο, ιδίως ο Roger Eno που είχε και την κόρη του στην μπάντα, συγκινημένοι όχι μόνο επειδή έπαιζαν στο επιβλητικό Ηρώδειο, αλλά κι επειδή ήταν η πρώτη τους κοινή εμφάνιση. Ναι, απίστευτο.

Βγήκαν στις 10 παρά είκοσι και τελείωσαν γύρω στις 11, έπαιξαν κομμάτια από το πρόσφατο άλμπουμ τους «Mixing Colour» καθώς και από το «Apollo», παρουσίασαν και κάποια ακυκλοφόρητα κομμάτια, άλλοτε ορχηστρικά και άλλοτε με φωνητικά, ενώ ακούσαμε και το «By this River», τραγούδι του 1977, «ένα τραγούδι που πιθανότατα γνωρίζετε» όπως μας είπε ο ίδιος ο Brian Eno. Χαρούμενος άλλωστε που βρισκόταν στην Αθήνα, τόνισε τις δυσκολίες να πραγματοποιηθεί η συγκεκριμένη συναυλία λόγω του Covid-19, «αυτό που βλέπετε και ακούτε εδώ απόψε είναι το πιο εύκολο κομμάτι» σημείωσε χαρακτηριστικά.

Δύσκολη η μουσική του, δεν είναι για πολλούς και αυτό φάνηκε από κάποιον κόσμο που αποχώρησε πριν τελειώσει η συναυλία. Απαιτεί ειδικές συνθήκες και προϋποθέσεις η ambient, είναι άκρως εγκεφαλική, δεν είναι τόσο για live. Ειδικά όταν δεν συνοδεύεται και από οπτικό υλικό. Υπήρχαν κάποιοι φωτισμοί βέβαια, αλλά μια τέτοια μουσική θέλει ένα οπτικοακουστικό θέαμα για να αναδειχτεί. Λεπτομέρειες όμως όλα αυτά επαναλαμβάνω. Σημασία είχε το γεγονός ότι βλέπαμε τον Brian Eno, όλα τα άλλα έπονταν. Μία από τις μεγαλύτερες μορφές της μουσικής των τελευταίων δεκαετιών. Ημασταν τυχεροί όσοι τον ζούσαμε εκεί, μπροστά μας.