Συνεχίζοντας τη ζωή στα συντρίμμια

Τώρα που η Δύση έστρεψε το βαρύ, υποκριτικό βλέμμα της στην καταστροφή του Αφγανιστάν -γιατί, βλέπετε, τα κροκοδείλια δάκρυα είναι μετρημένα και δεν φτάνουν για δύο τραγωδίες ταυτόχρονα- το διαχρονικό δράμα της Παλαιστίνης πέρασε και πάλι στην αφάνεια.

Ο παλαιστινιακός λαός πήρε τα… 15 λεπτά δημοσιότητάς του στις 11 μέρες βομβαρδιστικού σφυροκοπήματος από το Ισραήλ και η ζωή συνεχίζεται μέσα στα συντρίμμια, τον τρόμο, την αδικία, το απαρτχάιντ. Ας μην πέσουμε στην ίδια παγίδα: Δεν ξεχνάμε ούτε λεπτό τους συντρόφους και τις συντρόφισσες από την Παλαιστίνη, μαχόμαστε για τη ζωή, απαιτούμε την απομόνωση του Ισραήλ με μποϊκοτάζ, απόσυρση επενδύσεων και κυρώσεις.

2020 Τώρα που έσβησαν τα φώτα των Ολυμπιακών Αγώνων, καλό θα ήταν να δείξουμε την ίδια ή και περισσότερη εκτίμηση στους αθλητές των Παραολυμπιακών. Προσέξτε, δεν πρόκειται για ελεημοσύνη, δεν χρειάζεται να τους δείτε μόνο επειδή θαυμάζετε την υπεράνθρωπη προσπάθειά τους.

Είναι και πραγματικά, αυθεντικά, αντικειμενικά υπεραθλητές, καθώς έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο να μετατρέπουν την αναπηρία τους σε δύναμη. Εδώ βλέπουμε τον Αιγύπτιο αθλητή του πινγκ-πονγκ, Ιμπραχίμ Χαμαντού, που κρατάει τη ρακέτα με το στόμα καθώς έχασε τα χέρια του σε ατύχημα σε μικρή ηλικία.

Αλλά επειδή και για το Αφγανιστάν, που «ανακαλύφθηκε» εν μιά νυκτί μετά από 42 χρόνια τραγωδίας και πολέμου, διαβάζουμε πολλές ασυναρτησίες, ας μην κάνουμε τη χάρη σε ορισμένους φονιάδες των λαών να δεχτούμε το ξέπλυμα των εγκλημάτων τους που επιχειρούν.

Για παράδειγμα, εδώ βλέπουμε δύο φωτογραφίες από την αμερικανική βάση Ράμσταϊν στη Γερμανία, όπου βετεράνοι του πολέμου «διασκεδάζουν» Αφγανάκια που μεταφέρθηκαν εκεί στο πλαίσιο της απομάκρυνσης ευάλωτου πληθυσμού από την Καμπούλ.

Προσπερνώ το πολύ περίεργο στήσιμο με τα παιδάκια πίσω από κάγκελα, λες και είναι εκθέματα σε ζωολογικό κήπο, γιατί ίσως να είναι άτυχη στιγμή. Και πάλι, ο Αμερικανός τροβαδούρος και η συμπολεμίστριά του που σηκώνει τα παιδιά στους ώμους της μπροστά στις πολύ βολικά τοποθετημένες κάμερες δεν μπορούν τόσο απλά να διαγράψουν τα εγκλήματα των ΗΠΑ, της Βρετανίας, του Καναδά, της Αυστραλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και άλλων, που επί 20 χρόνια κατέκλεβαν, σκότωναν, παρενοχλούσαν σεξουαλικά, απήγαν και προωθούσαν στην πορνεία αμέτρητους Αφγανούς πολίτες, εξαθλιωμένους από τον πόλεμο, τη φτώχεια και την αμάθεια. Οσες χαριτωμένες φωτογραφίες κι αν βγάλουν, όσο κι αν κρυφτούν πίσω από τη φρίκη των Ταλιμπάν, αυτά δεν διαγράφονται!