Με μια ανακοίνωση καταπέλτη, το Διοικητικό Συμβούλιο Διδασκόντων της Σχολής Θετικών Επιστημών του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου (ΕΚΠΑ), κατηγορεί το υπουργείο Παιδείας για «αντιφάσεις που δεν έχουν τελειωμό», στο θέμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας όσον αφορά την πανδημία και τη διαχείρισή της, που παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις για την ανθρώπινη ζωή.
Μάλιστα τίθεται το ερώτημα μήπως «ένα ποσοστό απωλειών ανθρώπινων ζωών θεωρείται μοιραίο και αναπόφευκτο από τους ιθύνοντες»! Ο εν λόγω σύλλογος θέτει ένα μείζον πολιτικό και εκπαιδευτικό θέμα πλέον, που αφορά όλα τα μήκη και τα πλάτη όλων των βαθμίδων της ελληνικής εκπαίδευσης από μία φαινομενικά αλλοπρόσαλλη πολιτική της υπουργού Παιδείας, κ. Κεραμέως, η οποία όμως έχει μια συνεκτική εσωτερική νεοφιλελεύθερη μεταμοντέρνα πολιτική με ακροδεξιά χαρακτηριστικά.
Αυτή η πολιτική θεωρεί πρώτιστη επιλογή της την ισοπεδωτική εφαρμογή μιας ποσοτικής παιδείας – μορφωτικής απαιδευσίας, τεχνικών δεξιοτήτων άνευ κριτικής σκέψης, δηλαδή ολοκληρωτικής υποταγής στην εξουσία, χωρίς οικουμενικές αξίες, με καταληκτικό αποστάλλαγμα τον φενακισμό και την απαξίωση της ίδιας της ανθρώπινης ζωής. Αναδύει ξανά τον ακροδεξιό, πινοσετικό εφιάλτη.
Συγκεκριμένα, για το ζήτημα των αντιφάσεων η ανακοίνωση του προαναφερόμενου Συλλόγου αναφέρει μεταξύ των άλλων: «Οι αντιφάσεις δεν έχουν τελειωμό. Στα συνέδρια που θα γίνονται στα ΑΕΙ με βάση το Παράρτημα 12 της ανωτέρω ΚΥΑ επιβάλλεται η υβριδική διεξαγωγή τους και τίθενται αυστηρές προϋποθέσεις για αποστάσεις ανάμεσα στους συνέδρους που παρίστανται διά ζώσης, την υγιεινή των χώρων, την ιχνηλάτηση πιθανών κρουσμάτων κ.ο.κ. Για την εκπαιδευτική διαδικασία ισχύουν τα ίδια; Όχι, εκεί δεν χρειάζονται τέτοιες απώλειες…».
Αναφέροντας παραδείγματα αντιφάσεων του υπουργείου Παιδείας, το Διοικητικό Συμβούλιο της Σχολής Θετικών Επιστημών του ΕΚΠΑ εύστοχα επικεντρώνεται στο πρωταρχικό ζήτημα της προστασίας της ανθρώπινης ζωής και της αξιοπρέπειας. Συγκεκριμένα τονίζει μεταξύ των άλλων εμφατικά: «Αναρωτιόμαστε αν ένα ποσοστό απωλειών ανθρώπινων ζωών θεωρείται μοιραίο και αναπόφευκτο από τους ιθύνοντες. Στήνεται ένα σκηνικό όπου επιβάλλονται χωρίς σχέδιο ανεδαφικά και ανεφάρμοστα μέτρα, για την αποτυχία των οποίων οι υπεύθυνοι έχουν ήδη βρεθεί: Είναι η ακαδημαϊκή κοινότητα, που πλέον εκτός από την ανομία υποθάλπει και την πανδημία. Αναφέρουμε εδώ σαν παράδειγμα έγκαιρης προετοιμασίας ότι ο Ενιαίος Σύλλογος ΔΕΠ του ΑΠΘ έχει συστήσει από τον Μάρτιο επιτροπή ειδικών (π.χ. καθηγητές Ιατρικής) για την ασφαλή επαναλειτουργία. Έχει κατατεθεί πόρισμα με προτάσεις, οι οποίες πρόσφατα επικαιροποιήθηκαν, αλλά αγνοήθηκαν παντελώς από υπουργείο και πρυτανικές αρχές».
Η αποκάλυψη αυτή του Συλλόγου δημιουργεί τεράστιο θέμα αξιοπιστίας έως και επικινδυνότητας της πολιτικής αυτής για την ανθρώπινη ζωή, πρωτίστως για το Υπουργείο Παιδείας αλλά και για τις Πρυτανικές αρχές. Υπάρχει ολοκληρωμένη μελέτη-πρόταση ειδικών του Ενιαίου Συλλόγου ΔΕΠ του ΑΠΘ για την προστασία της ανθρώπινης ζωής από τον κορονοϊό στην εκπαιδευτική πανεπιστημιακή διαδικασία και δεν λαμβάνεται υπόψη από τους αρμόδιους και ιδιαίτερα από την πολυπράγμονα υπουργό Παιδείας κ. Κεραμέως. Για ποιον λόγο; Και μάλιστα σε μια περίοδο έξαρσης του φαινομένου κυρίως στους νέους με τις επικίνδυνες μεταλλάξεις που έχουν υπάρξει;
