ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Ιάσονας Τριανταφυλλίδης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Υπάρχει ένα θεατρικό έργο του Αλέκου Σακελλάριου, μια γλυκόπικρη κωμωδία -όχι από τα πολύ πετυχημένα του και σίγουρα από αυτά που έχουν ατυχήσει πολύ στην κινηματογραφική τους μεταφορά- που έχει τίτλο «Οι δικοί μας άνθρωποι». Το μήνυμα, ας πούμε, του έργου είναι πως οι πραγματικά δικοί μας άνθρωποι μπορεί να είναι και γύρω μας και να μην έχουμε καταλάβει και οι ίδιοι πόσο δικοί μας είναι. Πως αυτοί που νομίζουμε πως είναι δικοί μας άνθρωποι δηλαδή οι συγγενείς, ακόμα και οι πιο στενοί από αυτούς, μάνα, πατέρας, αδέλφια, ξαδέλφια, σύζυγοι, παιδιά, μπορεί στην πραγματικότητα να μην είναι και τόσο δικοί μας όσο πιστεύουμε ή όσο θα θέλαμε να είναι για πολλούς λόγους…

Πολλούς λόγους για τους οποίους ενδεχομένως ευθυνόμαστε και εμείς. Εμείς και αυτοί…

Με την άσχημη συμπεριφορά μας ή με την άσχημη συμπεριφορά τους, με την αδυναμία μας ή την αδυναμία τους να φτιάξουμε ή να φτιάξουνε μια υγιή ανθρώπινη σχέση. Οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων φτιάχνονται με κόπο εκατέρωθεν. Πρέπει να αγωνιστείς κι εσύ για να πάρεις το μετάλλιο του γονιού ή το μετάλλιο του παιδιού ή του ξαδέλφου ή… ή… ή…

Μ’ αυτά και μ’ αυτά μπορεί οι δικοί μας άνθρωποι που λέγαμε να φτάσουν σε ένα σημείο να μας κάνουν ρεζίλι ή να ντρεπόμαστε γι’ αυτούς ή να τους πληρώσουμε που λέμε κι ακριβά…

Από την άλλη μπορεί κάποιοι άλλοι να αποδειχθούν πως είναι αυτοί που πραγματικά ήταν πάντα οι δικοί μας άνθρωποι όλα αυτά τα χρόνια…

Η Μαρία Φαραντούρη δεν είναι απλώς μια μεγάλη τραγουδίστρια. Είναι αναμφισβήτητα η πλέον αξιοσέβαστη Ελληνίδα ερμηνεύτρια στο ελληνικό τραγούδι. Θα μπορούσε θαυμάσια κάποιος να τη συγκρίνει με την Κατίνα Παξινού όχι μόνο λόγω μεγέθους ταλέντου, αλλά γιατί όπως η Παξινού έτσι και η Φαραντούρη δεν ασχολήθηκαν σε όλη την καριέρα τους με δεύτερης κατηγορίας ρεπερτόριο, ούτε καν με πρώτης κατηγορίας, μόνο από αριστουργήματα και πάνω διαθέτει η καριέρα τους και μόνο σε μαγικούς χώρους μόνο σπουδαίες εμφανίσεις έχουν κάνει…

Η Μαρία Φαραντούρη πάνω και πριν απ’ όλα είναι μια μεγάλη κυρία και ένας τόσο γλυκός και ζεστός άνθρωπος, ουσιαστικά απλή αλλά ούτε για μια στιγμή απλοϊκή τόσο στην καριέρα της όσο και στις καθημερινές τις σχέσεις -όσο μπορώ βέβαια να την ξέρω ως άνθρωπο όπου όμως πραγματικά κάθε φορά με εντυπωσιάζει στο έστω λίγο που μιλάμε…

Είμαστε τυχεροί που μια ερμηνεύτρια, μια καλλιτέχνις σαν τη Μαρία Φαραντούρη είναι γύρω μας και μπορούμε να την απολαμβάνουμε, ήταν τυχερός και ο Μίκης Θεοδωράκης που την επέλεξε και την πήρε κοντά του τόσα χρόνια ως αγαπημένη του τραγουδίστρια…

Γι’ αυτό θα ήθελα να πω τα θερμά θερμότατα συλλυπητήριά μου για το οριστικό πέρασμα στην αθανασία του Μίκη Θεοδωράκη στη Μαρία Φαραντούρη, τον αυθεντικά ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟ που η παρουσία του κοντά του πρόσθετε στην ήδη μεγάλη δόξα του, δεν του αφαιρούσε όπως άλλοι. Θα έλεγα το ίδιο και για τη Ρένα Παρμενίδου που απ’ ό,τι ξέρω ήταν το δεξί του χέρι και που ήταν πάντα μια κυρία, αλλά η Μαρία Φαραντούρη κάπου υπερτερεί γιατί τα φώτα των προβολέων και της δημοσιότητας πάνω της έκαναν κάθε κουβέντα και εμφάνισή της να ακούγεται παντού και μαζί μ’ αυτήν φώτιζαν θετικά εξαιτίας της και τον Μίκη Θεοδωράκη…

Καλή ξεκούραση μέσα απ’ την καρδιά μου στον Μίκη Θεοδωράκη.