Tο 1987, στην κορύφωση των μεταρρυθμίσεων του Γκορμπατσόφ στην ΕΣΣΔ, ο Economist χαρακτήριζε την «Αυτοκρατορία του Κακού» κατά τον Ρέιγκαν ως μια «Ανω Βόλτα με πυρηνικούς πυραύλους».
Τρεισήμισι δεκαετίες μετά, ο Μπάιντεν δηλώνει ότι η Ρωσία δεν έχει τίποτε άλλο, παρά πυρηνικά όπλα και πετρέλαιο.
Το δημοσίευμα του Economist αντέφασκε με την κυρίαρχη τότε κινδυνολογία του Ρέιγκαν για την επεκτατική πολιτική της ΕΣΣΔ.
Σήμερα, οι επισημάνσεις Μπάιντεν δεν αντανακλούν μια απλουστευτική εικόνα της Ρωσίας, αλλά μάλλον έμμεσα επιχειρούν να την αποδραματοποιήσουν ως αντίπαλο δέος.
Οι επισημάνσεις Μπάιντεν έγιναν την Τρίτη 27/7, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο γραφείο του διευθυντή της Εθνικής Ασφαλείας.
Λίγες ώρες μετά, συναντήθηκαν στη Γενεύη υψηλόβαθμοι διπλωμάτες των ΗΠΑ και της Ρωσίας, στο πλαίσιο του στρατηγικού σταθεροποιητικού διαλόγου που συμφώνησαν οι Μπάιντεν και Πούτιν στην πρόσφατη συνάντηση κορυφής, στα μέσα Ιουνίου.
Μια ματιά στο παρελθόν δείχνει ότι η Ουάσινγκτον, από το 1934 και μετά, όταν ο Ρούζβελτ αποκατέστησε τις διπλωματικές σχέσεις με τη Μόσχα, κινείται μεταξύ ακραίας υποτίμησης και ακόμη μεγαλύτερης ακραίας υπερτίμησης της ΕΣΣΔ και, από το 1991 και μετά, της Ρωσίας.
Προφανώς, ο Μπάιντεν κινείται προληπτικά, με στόχο να απονευρώσει τις όποιες αντιρρήσεις θα μπορούσαν να υπάρξουν από μηχανισμούς και υπηρεσίες στην προσεκτική και χαμηλών επικοινωνιακών τόνων προσέγγισή του με τον Πούτιν.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου έσπευσε από τη μεριά του να διευκρινίσει ότι οι ΗΠΑ παραμένουν αντίπαλος της Ρωσίας, παρά τις εν εξελίξει προσπάθειες για εξομάλυνση των διμερών σχέσεων.
Μετά τη σύγκρουση ΗΠΑ και Ρωσίας, με αφορμή την Ουκρανία το 2013 – 2014, οι δύο Μεγάλες Δυνάμεις συνεργάστηκαν για τη συντριβή των τζιχαντιστών του Ισλαμικού κράτους στη Συρία.
Οταν την άνοιξη του 2016 ο τότε ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Κέρι και ο Λαβρόφ συμφώνησαν τον επιχειρησιακό συντονισμό της εναέριας δράσης των δύο χωρών στη Συρία, τότε υπήρξε έντονη αντίδραση από την ιεραρχία του Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με αποτέλεσμα το «πάγωμα» της σχετικής συμφωνίας.
Σε κάθε περίπτωση, τόσο οι επισημάνσεις Μπάιντεν όσο και η έναρξη του διαλόγου ΗΠΑ – Ρωσίας φωτίζουν την πρόσφατη συνάντηση κορυφής στη Γενεύη ως αφετηρία μιας δύσκολης αλλά μονόδρομης προσέγγισης, αμοιβαία επωφελούς.
