Σχεδόν ούτε έναν υπερασπιστή δεν βρήκε το εργασιακό νομοσχέδιο Χατζηδάκη στη χθεσινή «φαστ τρακ» ακρόαση των φορέων στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Εκπρόσωποι τριάντα ενός φορέων τόσο από την πλευρά των εργαζομένων όσο και των εργοδοτών «παρήλασαν» στη σχεδόν τετράωρη συνεδρίαση μέσω τηλεδιάσκεψης και καθένας τους είχε στη διάθεσή του μόλις 3 λεπτά- και πολλά τεχνικά εμπόδια επικοινωνίας- για ένα νομοσχέδιο που κατεδαφίζει κεκτημένα πολλών δεκαετιών. Οπως εύστοχα παρατήρησε ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, Δημήτρης Μπράτης, σχολιάζοντας την απαράδεκτα προσχηματική διαδικασία ακρόασης, «ο υπουργός Εργασίας έχει ουσιαστικά μια δική του εκπομπή σε κάθε κανάλι για να διαφημίζει εδώ και έναν μήνα το νομοσχέδιό του και σε μας δίνονται τρία λεπτά… Είναι ντροπή για τη δημοκρατία το γεγονός ότι ούτε ένα ΜΜΕ, ούτε καν η κρατική ραδιοτηλεόραση, μας κάλεσε μία φορά να τοποθετηθούμε γι’ αυτό που μας αφορά ως εργαζόμενους».
Παρά το ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο και τη δυσκολία που προκαλεί η «απαγόρευση» της ζωντανής συζήτησης στο όνομα της πανδημίας, η κριτική που άσκησαν σχεδόν όλοι οι φορείς ήταν καταιγιστική -με εξαίρεση τον ΣΕΒ, ορισμένους ακόμη εργοδοτικούς φορείς και την επιεικώς γραφική κ. Δήμητρα Αγγελή-Λυκούδη, δημοτική σύμβουλο του κ. Μπακογιάννη, αλλά και με γκρίζο παρελθόν σχέσεων με τη Χρυσή Αυγή, η οποία ως εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας των Πολυτέκνων είπε ότι το νομοσχέδιο τη γεμίζει «ελπίδα και χαρά»!
Στον αντίποδα της… χαρούμενης κ. Λυκούδη, απελπισία, δυσφορία και θυμός απέπνεαν οι τοποθετήσεις όλων των εκπροσώπων των εργαζομένων, ενώ είναι αξιοσημείωτα τα εξ οικείων βέλη που εκτόξευσε ο προσκείμενος στην κυβέρνηση πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Κων. Κόλλιας, που ζήτησε να αποσυρθούν οι διατάξεις για την ατομική διευθέτηση του χρόνου εργασίας -δηλαδή η κατάργηση του οκτάωρου-, για την πρόσθετη εργασία των μερικώς απασχολουμένων, για τις άδειες άνευ αποδοχών κ.ά. τονίζοντας ότι δεν συνάδουν με τους διακηρυσσόμενους στόχους του νομοσχεδίου περί «προστασίας της εργασίας».
Επιγραμματικά παραθέτουμε τις σημαντικότερες επισημάνσεις των εκπροσώπων συνδικάτων και φορέων.
Γιάννης Παναγόπουλος, ΓΣΕΕ: Απορρυθμίζει ακόμη περισσότερο την αγορά εργασίας. Ακόμη κι αν φέρει ανάπτυξη, θα συνοδεύεται από αύξηση της φτώχειας και της ανισότητας εις βάρος των εργαζόμενων. Επανέρχεται το δόγμα «δεν ομιλούμε με απεργούς». Η διεθνής σύμβαση βάσει της οποίας ιδρύθηκε το ΣΕΠΕ λέει ότι την ευθύνη της εποπτείας του την έχει το κράτος. Από το 2010 ζητήθηκε η γνώμη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την «ανεξαρτητοποίηση» του ΣΕΠΕ και η απάντηση ήταν κατηγορηματικά «όχι». Η κωδικοποίηση της εργατικής νομοθεσίας που προβλέπει το ν.σ., η οποία θα μπορούσε να είναι πρόνοια της Βουλής, είναι κερκόπορτα για να θέσουν οι εργοδότες τα πάντα στο τραπέζι από το μηδέν.
Κατερίνα Δασκαλάκη, ΣΕΒ: Αναγκαία η «εκλογίκευση» της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, αλλά οι διατάξεις δεν λαμβάνουν υπόψη της ευρωπαϊκές πρακτικές και τις ανάγκες των επιχειρήσεων. Παραμένει το υπέρμετρο κόστος των αποζημιώσεων απόλυσης λόγω συνταξιοδότησης (σ.σ. εμμέσως αντιλαμβανόμαστε ικανοποίηση για τη μείωση του κόστους των λοιπών απολύσεων). Να θεσπιστεί κρατικός πόρος για τη χρηματοδότηση της προσαρμογής των επιχειρήσεων σε διατάξεις όπως η ψηφιακή κάρτα.
Γιώργος Καββαθάς, ΓΣΕΒΕΕ: Το νομοσχέδιο πλήττει τον πυρήνα του συνδικαλιστικού κινήματος που είναι οι συλλογικές συμβάσεις. Θέλουμε να επιστρέψουν στους κοινωνικούς εταίρους οι συλλογικές συμβάσεις και τα θέματα που ρυθμίζουν. Να αποκαταστήσουμε τον κοινωνικό διάλογο μετά από 12 χρόνια μνημονιακού πάγου. Και δεν είναι διάλογος τα τρία λεπτά που μας παρέχονται.
Δημήτρης Μπράτης, ΑΔΕΔΥ: Το νομοσχέδιο είναι η αντιμεταρρύθμιση του αιώνα. Μας πάει πίσω από το 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ύπνος, 8 ώρες ελεύθερος χρόνος. Δίνει τη μέγιστη ευελιξία στους εργοδότες. Φυσικά και καταργεί το οκτάωρο μέσω της δήθεν «οικειοθελούς προσφοράς» του εργαζομένου. Μαζί με την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας οδηγεί σε σύγχυση εργάσιμου και ελεύθερου χρόνου και σε μεγαλύτερη ανισορροπία οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Οι παρεμβάσεις στον συνδικαλιστικό νόμο επαναφέρουν τον ν.309 του 1976 με την ουσιαστική απαγόρευση της απεργίας.
Γιώργος Μυλωνάς, ΕΚΑ: Είναι νομοσχέδιο προστασίας του εργοδότη και της απεργοσπασίας. Υμνεί την ατομικότητα ενάντια στη συλλογικότητα. Πώς είναι δυνατό να επιβάλλεται σπαστό ωράριο σε έναν εργαζόμενο μερικής απασχόλησης; Ποια ανάγκη επιβάλλει να δουλεύουν σχεδόν όλοι οι κλάδοι την Κυριακή; Το νομοσχέδιο δεν διορθώνεται, μόνο αποσύρεται.
Ανδρέας Ποττάκης, Συνήγορος Πολίτη: Η μετατροπή του ΣΕΠΕ σε ανεξάρτητη αρχή θα πρέπει να πάρει υπόψη τη γνώμη της ΔΟΕ. Ενας εσωτερικός μηχανισμός του κράτους γίνεται εξωτερικός, όπως έγινε και με την Εθνική Αρχή Διαφάνειας. Δημιουργείται κίνδυνος κατακερματισμού, αλλά και σύγχυσης αρμοδιοτήτων και με τον Συνήγορο του Πολίτη.
Γ. Σταματογιάννης, Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιά: Περιορίζεται δραστικά η δυνατότητα των συνδικάτων να υπογράφουν συλλογικές συμβάσεις. Αποδυναμώνονται οι απεργίες. Η εξ αποστάσεως ψήφος καταλύει τον δημοκρατικό χαρακτήρα των συνδικαλιστικών εκλογών.
Ηλίας Κιούλος, Ομοσπονδία Συλλόγων υπουργείου Εργασίας: Εκπροσωπούμε το 80% των εργαζόμενων στο ΣΕΠΕ. Η μετατροπή του σε δήθεν ανεξάρτητη αρχή είναι θεσμική αντιμεταρρύθμιση. Αντιτίθεται στη σχετική Διεθνή Σύμβαση Εργασίας. Το ΣΕΠΕ υποβαθμίζεται σε εισπρακτικό μηχανισμό. Διαλύετε το ΣΕΠΕ, διαλύετε το υπουργείο Εργασίας.
Γιάννης Τασούλας, Ομοσπονδία Οικοδόμων: Το ν.σ. δεν διορθώνεται, πρέπει να αποσυρθεί. Πλήττεται το δικαίωμα στην απεργία. Αδιανόητο να ευθύνονται με αποζημιώσεις για πράξεις τρίτων τα συνδικάτα. Δίνεται λαβή για προβοκάτσιες. Κάθε βαλτός της εργοδοσίας θα προκαλεί οικονομικές αξιώσεις από τα σωματεία.
