Γυναικεία γονιμότητα: οδηγίες χρήσης

Το θρησκευτικό και ιατρικό ιερατείο, εκπροσωπούμενα από άνδρες που θεωρούν ότι αυτονοήτως φέρουν τη σχετική δικαιοδοσία, αποφάσισαν να συνεδριάσουν για τη γυναικεία γονιμότητα. Αλλη μια φορά, επαΐοντες απόγονοι του Αδάμ έχουν άποψη και ντιρεκτίβα για τις Εύες του κόσμου, εν προκειμένω για τις Εύες της πατρίδας που περί τα 40 τους βρίσκονται άτεκνες και, αν και υψηλού μορφωτικού επιπέδου, διαγιγνώσκονται –για δες! – με έλλειμμα ενημέρωσης σε σχέση με το σώμα τους και τους περιορισμούς που θέτει η φύση.

Εκπρόσωποι του εκκλησιαστικού κατεστημένου, αυτοί που εξανίστανται και σταθερά μπλοκάρουν στον 21ο αιώνα την εισαγωγή της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία, είναι εκείνοι που έρχονται στοργικά να φωτίσουν την άγνοια των γυναικών σχετικά με το σώμα τους και τα όρια της φύσης.

Οσα θέλουν οι παράγοντες του συνεδρίου να κοινωνήσουν στην αθώα, ανήξερη γυναίκα που φτάνει στα 40 και αίφνης συνειδητοποιεί την πεπερασμένη της γονιμότητα είναι ό,τι περιλαμβάνεται κανονικά σε ένα σχολικό μάθημα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Ολοι αυτοί οι ταγοί της Εκκλησίας και του Εθνους, όμως, στο πλαίσιο μιας δομικής υποκρισίας, προτιμούν την απουσία της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και την αποσιωπούμενη εκχώρησή της στο Youporn.com

Από την άλλη, μεγαλογιατροί, μαΐστορες των εξωσωματικών που έχουν στήσει κολοσσιαίες περιουσίες πάνω στη βιομηχανία της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, πλασάρονται χωρίς περίσκεψη, χωρίς αιδώ, σαν καλόπιστοι διαφωτιστές των γυναικών. Ερχονται να μιλήσουν την «αντικειμενική» γλώσσα της επιστήμης, μιας επιστήμης τάχα ουδέτερης και γυμνής ιδεολογίας. Εκεί έρχονται οι καλόγεροι του Εθνους, παραλαμβάνουν την «αντικειμενική» ιατρική γνώση για να τη συνδέσουν με το μέλλον του Εθνους, εστιάζοντας στη δημογραφική κρίση και τους κινδύνους που αυτή επιφυλάσσει.

Κι έτσι ξαφνικά το αντικείμενο της συζήτησης από τη μήτρα των γυναικών μετατίθεται στη μήτρα του έθνους. Μας λείπουν παιδιά σε αυτή τη χώρα ή μας λείπουν παιδιά με καθαρότητα αίματος; Ολα τα παιδιά που είναι δεύτερη γενιά μεταναστών, που γεννιούνται, μεγαλώνουν, πάνε σχολείο, στην Ελλάδα, σκέφτονται κι ονειρεύονται στα ελληνικά, τραγουδάνε μικρά το «Μάνα μου τα κλεφτόπουλα», δεν μας κάνουν για τη δημογραφική τόνωση της χώρας. Πρέπει να φέρουν πιστοποιημένα καθαρό, ελληνικό αίμα.

Από τη συζήτηση περί υπογονιμότητας απουσιάζει βεβαίως το εκτεταμένο εργασιακό καθεστώς που ισχύει ρητά ή άρρητα και υποχρεώνει τις γυναίκες να αποφεύγουν εγκυμοσύνες ή η μισθολογική ανισοτιμία. Απουσιάζει όμως πρωτίστως σαν εξοστρακισμένη ανοσιότητα το δικαίωμα των γυναικών να μην επιθυμούν τη μητρότητα. Την ίδια ώρα που οι άνδρες αντιμετωπίζονται με επιείκεια σαν γλυκούληδες, ανώριμοι Πίτερ Παν όταν αποφεύγουν την πατρότητα, οι γυναίκες φέρουν την ευθύνη να κάνουν το πλήρες οργανόγραμμα της ζωής τους εγκαίρως, με συναίσθηση ατομικής αλλά επιπλέον και εθνικής ευθύνης.

Το συνέδριο αυτό μοιάζει σαν θεατρική παράσταση: στο κέντρο της σκηνής το γυναικείο σώμα κι από πάνω του άνδρες με τη στολή των θεσμών που εκπροσωπούν –μαύρη για τους ιερωμένους, λευκή για τους γιατρούς– ρητορεύουν κι αποφασίζουν για το επί αιώνες πατριαρχίας καταπατημένο αυτό σώμα.

* καλλιτέχνιδα, ακτιβίστρια